فهرست
برای کریمی که بهترین هافبک تهاجمی ایران شد/ نمادی‌که عمومیت دارد
برای کریمی که بهترین هافبک تهاجمی ایران شد/ نمادی‌که عمومیت دارد

برای کریمی که بهترین هافبک تهاجمی ایران شد/ نمادی‌که عمومیت دارد

۲۵ خرداد ۶۵، برق بخش «جیرنده» در گیلان قطع شد؛ احتمالا آن روزها مردم به قطع‌شدن برق آن‌ هم در بخشی دورافتاده عادت داشتند اما آن روز برای دو دوست تفاوت دیگری داشت؛ آنها می‌خواستند دربی تهران را ببینند. آن دو دوست، سواره و پیاده خودشان را به شهری نزدیک رساندند و در خانه یکی از اقوام فرود آمدند. همه اینها برای آن بود که بازی را ببینند. همه راه به کل‌کل‌هایی گذشته بود که بین دو طرفدار استقلال و پرسپولیس مرسوم است. بازی را پرسپولیس سه بر صفر برد.  شاهرخ بیانی که در آن بازی  برای پرسپولیس بازی می‌کرد، به قهر و با بی‌توجهی مدیران آبی‌ها و البته زرنگی و باهوشی همیشگی علی پروین، استقلال را ول کرده بود و آن سال پیراهن قرمز می‌پوشید.  دو گل از سه گل را همین شاهرخ بیانی برای پرسپولیس زد؛ بازیکنی که از سر اتفاق، سمت استقلالی ماجرا بیشتر از هرکس دیگری در آن زمین دوستش داشتند و این شکست را سخت‌تر از همیشه می‌کرد.  اما تلخی شکست، معنایی که شاهرخ بیانی برای آن دوست استقلالی داشت را از بین نبرد، آن‌قدر که کمتر از دو هفته بعد پسرش به‌‌دنیا آمد و اسم پسرش را گذاشت «شاهرخ».  شاهرخ بیانی برای آن استقلالی معنایی ویژه داشت و این معنا را باید در خود بیانی سراغ گرفت نه در پیراهن‌هایی که پوشیده، در گل‌هایی که زده یا در قهرمانی و شکست‌هایش، به مجموعه‌ای که «هویت» شاهرخ بیانی را فقط برای آن فرد ساخته بودند. همان‌قدر که هویت بیانی منحصربه‌فرد بود، هویت طرفداری از بیانی هم در وجود آن طرفداری که نام پسرش را شاهرخ گذاشت، یگانه بود.  آدم‌‌ها گاهی نماد چیزهایی هستند که شاید اصلا خودشان نباشند؛ مجتبی جباری هم احتمالا برای دو نسل بعد یکی از همان نمادهاست، با روایت‌هایی که از کتاب‌خوان‌بودنش وجود دارد، از نشست‌و‌برخاستش با هنرمندان و از اینکه دوست فوتبالی ندارد!  جباری احتمالا نه فقط برای یک نفر، برای جمعی از فوتبالی‌ها نوعی نماد محسوب می‌شود و برای آنهایی که دوستش دارند، حضور فعلی‌اش در قطر هم نمی‌تواند تأثیری در تصورشان بگذارد. محرم نویدکیا می‌تواند همین ویژگی را برای بخشی از اصفهانی‌ها داشته باشد یا علی پروین برای بیشتر پرسپولیسی‌ها که روزگاری او را می‌پرستیدند، همان پروینی که احتمالا آن‌قدر باهوش هست که رندانه از قرارگرفتن در کنار علی کریمی در نظرسنجی دوشنبه‌شب ۹۰ فرار کند؛ بازیکنی که پروین از همان آغاز می‌دانست او تاچه‌حد متفاوت است.  او که اولین مربی کریمی در پرسپولیس بود او را این‌گونه هدایت می‌کرد و می گفت: «هرکاری بخوای می‌تونی بکنی». علی کریمی همان کسی است که همه جملات به‌ظاهر بی‌ربط بالا می‌خواهند نشان دهند او تاچه‌حد متفاوت است.  نماد «کریمی» نه متعلق به یک شخص و یک شهر، نه متعلق به یک تیم و باشگاه، بلکه متعلق به همه فوتبالی‌ها و غیرفوتبالی‌هاست؛ نمادی که بیشتر از هربازیکن دیگری عمومیت دارد.  او بازیکنی است که بیشتر از هرکس دیگری روح جمعی ایرانی‌ را وادار به هم‌ذات‌پنداری می‌کند؛ مردمی که مانند او حتی در جوانی داور را می‌زنند، به ساک تیم ملی لگد می‌زنند، خداحافظی می‌کنند و برمی‌گردند و مچ‌بندهایی شبیه به او می‌بندند و مردمی که یاغی‌گری را فقط از یاغی‌ها دوست دارند!

شاهرخ زبردست
  ۸  
آی اسپورت
2015-12-30 14:17:22
نظر دهید
۸ نظر
-
چهارشنبه ۹ دي ۱۳۹۴، ۱۴:۲۴
وقعا چقدر میتون یه سایت لنگی باشه ینی اگه ان تو پرسپلیس بازی میکرد ازش یجوری تعریف میکردن انگار عسل ، شما هموناین که خداحافظی رحمتی پیرا هن عثمان کردین حالا لگد زدن داور زدن خوب شده چون طرف لنگی بوده ؟!
Derrick Rose
چهارشنبه ۹ دي ۱۳۹۴، ۱۴:۵۶
پادشاه بی بدیل فوتبال ایران ..... خدایگان جوگو بونیتو در آسیا ...علی و ناکامورا..برزیلی و آرژانتینی هایی که اشتباها در آسیا و ایران و ژاپن چشم به دنیا گشودند...
-
چهارشنبه ۹ دي ۱۳۹۴، ۱۸:۰۵
باشه کیسه کش شاهرخ هم خوبه اصلا قلعه نوعی هم خوبه حرص نخور پماد بمال
-
چهارشنبه ۹ دي ۱۳۹۴، ۲۱:۰۸
خوب عزیزان اگه این سایت لنگیه نیاین. نخونین خب . چرا اینقدر واق واق میکنین.
-
پنجشنبه ۱۰ دي ۱۳۹۴، ۰۲:۲۴
خاک تو سر برهانی
-
پنجشنبه ۱۰ دي ۱۳۹۴، ۰۲:۲۴
خاک تو سر برهانی
-
پنجشنبه ۱۰ دي ۱۳۹۴، ۱۰:۴۴
عزیزم واق واق خودت میکنی و اطرافیانت, سایت لنگی ای,اسپورت اونقدر به تاج کبیر حسادت کنی تا .... ..... بشه
-
يكشنبه ۱۳ دي ۱۳۹۴، ۱۹:۵۵
زاااااااارررررررررررت
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر