فهرست
یادداشت روز: پیام صادقیان؛ در انتهایِ کوچه تاریک
یادداشت روز: پیام صادقیان؛ در انتهایِ کوچه تاریک

یادداشت روز: پیام صادقیان؛ در انتهایِ کوچه تاریک

یک/ چند نفر توی دنیا هستند که هنوز جهتِ دست‌های پیام صادقیان بعد از آخرین گل مهمش برای پرسپولیس را به یاد بیاورند؟ آن روز؛ مسابقه با صبا. زجر کشیدن. دویدن. پاس ندادن. همه برای گل‌زدن. و جشن گرفتن‌اش، با دست‌هایی که بدن نحیفِ خودش را نشانه می‌رفتند. و دهانی که داد می‌زد:«من. من». بعد از آن مسابقه خاص، وقتی جایزه تبلیغاتی بهترین بازیکن زمین به دست‌های پیام سپرده می‌شد و گزارشگر بازی درباره نقشه قتل حریف از او می‌پرسید، هیچکس خیال نمی‌کرد رویای صادقیان، حتی نحیف‌تر از بدن‌اش باشد. که کمتر از دو سال بعد، در فوتبال ایران سر نخواستن‌اش دعوا راه بیافتد و آنقدر دنبال‌اش نباشند که برای جلب توجه دیگران، مجبور به خداحافظی شود. داستان زندگی فوتبالی پسرِ حسن زیکو را انگار هیچکاک نوشته است. از آن وقت‌ها که تصمیم گرفته خیلی زود خون قهرمان قصه را بریزد. از جهت دست‌های پیام در این سال‌ها، همه آن یکی را یادشان هست که کنار درخشان روی یک خط کوتاه افقی حرکت کرده بودند. که یعنی همه چیز تمام شده است. پیام، همان وقت‌ها تمام شده بود.
 



 
دو/ خداحافظی؟ کدام باشگاه به پیام سلام کرده که او حالا از خداحافظی حرف می‌زند؟ تصورات او از خودش انگار توی همان دو سال قبل گیر کرده‌اند اما باشگاه‌ها به خوبی با تصویرِ امروز او آشنا هستند. همین که از ترک نفت حرف می‌زند، همین که قصدی و کلمه‌ای می‌سازد برای جدا شدن، مدیران باشگاه «به سلامت»گویان پشت سرش می‌ایستند و دست تکان می‌دهند. در پرسپولیس، جایی برای خمیازه‌های او نیست. در تراکتور و باشگاه‌های دیگر، هیچکس صادقیان را به فهرست نقل و انتقالات زمستانی راه نمی‌دهد. حالا جوانک پرحاشیه؛ با یک فریم مطلقا سیاه رنگ اینستاگرامی، در انتهای کوچه تاریک تباهی، می‌نویسد که از فوتبال خسته شده. دیرتر. خیلی دیرتر از زمانی که فوتبال، از پیام خسته شد. و زودتر. خیلی زودتر از رسیدن به آرزوهایی که دیگران برای‌اش ترسیم کرده بودند.
 

 
سه/ پروژه پایان پیام؛ تنها یک طراح داشت. این خود او بود که ریشه استعدادش را به بی‌تفاوتی پیوند زد و به تماشای نابودی هیجان توی ساق‌هایی نشست که با جادویِ پاس‌های بیرون پا، می‌توانستند توپ را روی بند کفش هم‌تیمی‌ها فرود بیاورند. که می‌توانستند با چند بازی بدن، برای همیشه از یارگیر مستقیم خداحافظی کنند. برای چند ماه، پیام از همه بازیکن‌های روبرو رد شد اما مهم‌ترین مامور مهار او، خودش بود. پرسپولیسِ لیگ سیزدهم، انگیزه روی فرم بودن را برای او ایجاد می‌کرد اما یک سال بعد تیم به اندازه‌ای غرق در حاشیه  و تغییر شد که هافبک جوان نیز مسیرش را از همه اتفاق‌های فوتبالی جدا کرد. او در نفت نیز هیچوقت رنگ آرامش را ندید اما حتی مقصر این تغییر هم خودش بود. خودش که بارها تعویضِ برانکو برای عوض کردن سرنوشت مسابقه‌ها بود اما با پاس گل فرستادن برای حریف و درگیر شدن با کریم باقری، کاری کرد که یک سال بعد، بخشی از تیم دوست داشتنی پرفسور نباشد. حتی اگر از هر فرصتی برای شش نشان دادن استفاده کند، قرمز دیگر رنگ او نیست. هیچ رنگ دیگری هم.
 


چهار/  فوتبالی‌ها؛ خداحافظی پیام را جدی نمی‌گیرند. همان‌طور که دریبل‌ها، سانتر‌ها و شوت‌های بی‌جان‌اش را در این ماه‌ها. او به زودی برمی‌گردد و دوباره بازی می‌کند اما اتفاق مهم، شاید همین اعتراف به شکست باشد. به ته خط رسیدن در 23 سالگی، هنری می‌خواهد که آدم‌های زیادی ندارند. هنری که در سلبریتی پرایدسوار وجود داشت. او سوار بر افکار و تصمیماتی بود که برای زنده‌ماندن و دوام آوردن در دنیایِ بی‌رحم فوتبال، خطرناک‌تر از نشستن پشت رل پراید در جاده‌های لغزنده بودند. صادقیان هیچوقت فرصت حرفه‌ای شدن به خودش نداد. او؛ جرقه‌ای بود که خیلی زود خاموش شد تا حتی خداحافظی‌اش، سوژه شوخی‌های تلگرامی شود. بازیکنی که سه هیچ شکست خورد. در مسابقه با خودش.
 
 
محمدحسین عباسی/ آی اسپورت 
کدخبر:9405
  ۷  
آی اسپورت
2016-01-06 19:45:52
نظر دهید
۷ نظر
محمد 4444
چهارشنبه ۱۶ دي ۱۳۹۴، ۲۰:۱۲
بسیا زیبا بود و به حق.
-
چهارشنبه ۱۶ دي ۱۳۹۴، ۲۱:۰۶
انشاالله تو زندگیت سخت ترین شکستا رو بخوری اونقدر که نای بلند شدن نداشته باشی فقظ همین رو از خدا میخوام
حسام نساجی چی
چهارشنبه ۱۶ دي ۱۳۹۴، ۲۱:۲۹
خیییییییییلی خوب بود استاد عباسی
-
پنجشنبه ۱۷ دي ۱۳۹۴، ۰۰:۰۱
تورک اوغلو یخئلماز یورولماز
جواد
پنجشنبه ۱۷ دي ۱۳۹۴، ۰۲:۳۲
خوب بود اما تو رو خدا یه خودده با اطلاعات دقیق بنویسید آخه آخرین گل پیام فصل پیش اولین بازی فصل به نفت بود همون کاشته معروف
امیر تبریز اوغلی ضد لنگ وکیسه
پنجشنبه ۱۷ دي ۱۳۹۴، ۰۲:۳۷
هم ناراحتم هم خوشحال.. ناراحتم چونکه حیف بودی... خوشحالم ..چون حقت بود تو لنگی اینطور نابود بشی. کسی که به مردم خودش و شهر خودش پشت کنه حقشه
افشین
پنجشنبه ۱۷ دي ۱۳۹۴، ۰۲:۴۱
من یه سپاهانی ام
اما باید اعتراف کنم که متاسفانه حرف شما کاملا درست بود
متاسفانه
ای کاش تو ذوب اهن مونده بود و تبدیل به یک ستاره میشد
فقط ای کاش
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر