فهرست
یادداشت: فیفا، مسی، دیوید کمرون و دوید بویی
یادداشت: فیفا، مسی، دیوید کمرون و دوید بویی

یادداشت: فیفا، مسی، دیوید کمرون و دوید بویی

بارنی رونی
 
فیفا دوست دارد خودش را به عنوانِ شاه کلیدِ فوتبال نشان دهد، به عنوانِ رئیس‌الرئسایِ مافیایی. اما هر کسی که اندک دانشی از فوتبال داشته باشد و نمایشِ مسی بینِ ژانویه و جونِ سالِ گذشته را دیده باشد، بدونِ هیچ شک و تردیدی می‌فهمد که او بهترین فوتبالیستِ جهان بود. در همان روزی که مسی پنجمین توپِ طلایش را برد، دیوید کمرون درباره‌یِ دیوید بویی (که دیروز درگذشت) گفت: «بویی موزیسینِ خوبی بود.» عجب! اینکه فیفا هم مسی را انتخاب کرده است، همچین حسی داشت. دستِ شما درد نکنه آقایان! خب کجا بودیم؟
اعتراض و اختلافِ نظرِ همیشگی نسبت به چنین مراسم پر زرق و برقی همیشه بوده و دلیلش هم بهایِ بیش از حد دادن به فردگرایی در فوتبال است. و اینکه بخشی از موفقیتِ مسی قطعا مدیونِ دو ضلعِ دیگرِ مثلثِ هجومیِ بارسا بود. بحثِ دیگر، جنبه‌یِ اقتصادی و بازاریابی و اسپانسریِ قضیه است و این که چه کسی بیش از بقیه سود می‌برد. هر بچه‌ای که تویِ دنیا فوتبال بازی می‌کند حسرتِ داشتن کفش‌هایِ نایکیِ مسی یا رونالدو را دارد. با این حال وقتی فیفا توپِ طلا را برایِ پنجمین بار به مسی داد، با اینکه چیزِ جدیدی نبود، اما جایِ خوشحالی داشت، خوشحالی‌ای صرفا فوتبالی و ناب.
اول اینکه مسی این جایزه را 6 سال بعد از اینکه برایِ اولین بار برد، دوباره به دست آورد و 2 سال هم از آخرین باری که به عنوانِ بهترین بازیکنِ جهان انتخاب شده بود می‌گذشت. این تداوم و غلبه کردن بر مشکلاتی که نیمه‎‌یِ اولِ فصلِ پیش برایِ او و بارسلونا به همراه داشت، بخشی دیگر از نبوغِ مسی است. مسی بعد از جامِ جهانیِ 2014 از نظر فیزیکی و ذهنی بسیار خسته و درمانده به نظر می‌رسید. اما از ابتدایِ ژانویه‌یِ 2015 تا فینالِ چمپیونز لیگ، مسی 34 گل در 34 بازی زد و بازگشتی شکوهمند به بهترین دورانش داشت. مسی در شاید مهمترین بازیِ فصل 80 دقیقه بایرن مونیخ را در نیمه‌نهاییِ چمپیونز لیگ آزار داد و بعد آن گلِ بی‌نظیر از راه رسید، جایی که بوتنگ، نویر و رافینیا حتی موفق نشدند توپ را لمس کنند.
حالا خیلی‌ها همان بحثِ همیشگی را پیش می‌کشند که مسی فقط در بارسلونا خوب است و بارسلونا بدونِ مسی هم بهترین تیمِ دنیاست، پس او کارِ سختی پیشِ رو ندارد. این بحثی بی نتیجه است، چون مسی همین بازیکن است: مسیِ بارسلونا، نابغه‌ای سر به زیر و همیشه قابلِ اطمینان.
رونالدو نزدیک به 31 سالگی است و مسی نزدیکِ 29 سالگی. اینها آخرین سال‌هایِ بزرگترین دروانِ ستاره‌هایِ فردگرا در تاریخِ فوتبال است. پس بهتر است تا وقتی هست ازشان لذت ببریم.
 
 
     
آی اسپورت
2016-01-12 12:28:30
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر