فهرست
وقتی فقط یک ارزش افزوده است؛ به جهنم که سواد دارند یا نه!
وقتی فقط یک ارزش افزوده است؛ به جهنم که سواد دارند یا نه!

وقتی فقط یک ارزش افزوده است؛ به جهنم که سواد دارند یا نه!

آی‌اسپورت- سوشا مکانی می‌گوید بابت اتفاقاتی که افتاده پشیمان نیستم و دبیر فدراسیون فوتبال در سخنرانی روزهای اخیرش به این نکته اشاره کرده که: «درد فوتبال ما این است که فوتبالیست‌هایمان سواد ندارند»؛ این جمله از آن جمله‌هایی است که هرازچند گاهی چون با باور عمومی ما همخوانی دارد، از زبان یک نفر بیرون می‌‌آید و همه را سر ذوق می‌آورد. در شادی عمومی ناشی از شنیدن این جمله‌، یک کینه قدیمی خوابیده برای تخریب آنهایی که به زعم ما از فضیلت‌های طبقه‌بندی شده، تهی هستند و بر اثر اتفاق به جایی رسیده‌اند که پای قراردادهای میلیاردی را امضا می‌کنند و ماشین‌های آنچنانی سوار می‌شوند... بی‌سواد خواندن آنها نوعی دل خنک کردن جمعی است، برای انتقام از کسانی که جای ما زندگی تجملی دارند و جای ما بهتر زندگی می‌کنند.

...  اما اگر واقعیت امر را بخواهید، مدرک تحصیلی در ارزیابی فضیلت‌های یک بازیکن فوتبال آنچه کمترین اهمیت را دارد، آنچه ما سواد می‌دانیم، یک مدرک‌گرایی صرف است، یعنی به جای آنکه مفهوم سواد را یک موضوع تخصصی متناسب با نقش‌های اجتماعی یک ‌فرد بدانیم ، آن را در کاغذهایی خلاصه می‌کنیم که خیلی از آنها با اصرار و التماس از استادهایی حاصل می‌شوند که ضعف‌های علمی را زیر سبیلی رد می‌کنند. این تکیه به مدرک همان دردی است که گاهی جامعه ما را با جعل مدرک و در فضایی دیگر به خرید مدرک می‌رساند. ما به گونه‌ای به بی‌سوادی و در واقع مدرک پایین بازیکنان فوتبال اشاره می‌کنیم که گویی آدم‌های مدرک‌دار اطراف خود را نمی‌بینم که از نظر تخصص در جایگاه نازلی قرار دارند و بدتر از آن این مدرک دانشگاهی سبب نشده که به آن فرهیختگی لازم در درک‌های اجتماعی برسند.

همه را با این مدرک‌گرایی افراطی مسموم کرده‌ایم، فقط مانده فوتبالیست‌ها؛ غافل از اینکه داشتن مدرک دانشگاهی برای یک بازیکن فوتبال در نهایت یک ارزش افزوده است که در اولویت‌های ارزیابی‌های حرفه‌ای او کمترین درجه اهمیت را دارد. در فوتبال جهان هم کسی از کریستیانو رونالدو، مسی یا نیمار نمی‌پرسد که مدرک دانشگاهی‌تان چیست تا عیار توپ طلا را کمی بالاتر ببرند. در فوتبال جهان هم اگر کسی مثل سوکراتس، پزشک می‌شود یا خامس رودیگوئز، مهندس، یک اتفاق خارج از عرف است که می‌تواند همه را شگفت‌زده کند.

فوتبالیست باید سواد داشته باشد اما نه آن «سواد» که در ذهن ما تعریف شده است. ما داریم از فوتبالیست‌هایی حرف می‌زنیم که هنوز در حداقل‌های مهارتی فوتبال مانده‌اند و همواره از ضعف تکنیکی و تاکتیک‌پذیری آنها می‌نالیم‌‌؛ برای فوتبالیستی که هنوز در یک استپ ساده توپ، یک ارسال موفق و یک بغل پای مؤثر مانده، چه فرقی دارد که بتواند انتگرال دوگانه بگیرد یا نه، یا چیزی در مورد مفاهیم تئوریک جامعه‌شناسی و سیاسی بداند یا خیر؟ آنچه فوتبالیست باید بداند، فوتبالیست شدن است، هم در بعد فنی و هم در بعد اخلاقی... ما به جای اینکه بازیکنان فوتبال خود را مجبور کنیم تا اینکه بدانند یک بازیکن فوتبال باید چه مختصاتی داشته باشد تا یک بازیکن فوتبال باشد، یاد گرفتن حرفه‌ای بودن خیلی جلوتر از اینکه آنها به یک کاغذ برسند، برای ما اهمیت دارد. فوتبالیست‌ها برای خودشان می‌توانند یک مدرک دانشگاهی داشته باشند و از آن هر استفاده‌ای که می‌خواهند بکنند اما وقتی که نقش فوتبالیست را در جامعه بازی می‌کنند باید همه ابزارهای این نقش را بشناسند و به عنوان مزیت به خود اضافه کنند. فوتبالیست اگر اینها را داشته باشد، دیگر مهم نیست که در مقابل مدرک تحصیلی چه عبارتی را می‌نویسند، آنها یک فوتبالیست خوب باشند، به جهنم که سواد دارند یا نه!

افشین خماند

کدخبر:9412
  ۴  
آی اسپورت
2016-01-14 19:32:37
نظر دهید
۴ نظر
Danial
پنجشنبه ۲۴ دي ۱۳۹۴، ۲۱:۱۲
متن بسیار بد و ضعیف بود. با یه پیش فرض غلط شروع شد و تا انتها تلاش داشت بگه که سواد یعنی‌ تحصیلات دانشگاهی که از ملزومات یک فوتبالیست بزرگ نیست. نویسنده نگفت که بسیاری از فوتبالیست‌های ما از صحبت کردن ۲ کلمه انگلیسی عاجز هستن که لازمه پیشرفت یک فوتبالیست در خارج از کشور هست به همون دلیل که آقای نویل وقتی‌ مربی‌ گری در اسپانیا رو قبول کرد ۵:۳۰ صبح واسش معلم خصوصی اسپانیولی میومد که زبان جای که می‌خواد کار کنه رو یاد بگیره. سواد نداشتن یعنی‌ ۸۰% فوتبالیستهای ما حتی یه کتاب روانشناسی‌ ورزشی تو عمرشون نخوندن، یک کتاب تغذیه نخوندن. بیسوادی یک فوتبالیست یعنی‌ هیچی‌ جز زیر توپ زدن بلد نبودن. البته این بی‌ سوادی مشکل اکثریت جامعه ما هست اما اینکه نویسنده بیاد فوتبالیست‌ها رو تطهیر کنه از عیب بزرگی‌ که دارن و اتفاقا همین بی‌ سوادی یکی‌ از عوامل در جا زدنشون هست والا خیلی‌ حرفه
فرهود
پنجشنبه ۲۴ دي ۱۳۹۴، ۲۲:۰۰
سواد به زبان دونستن نیست آقای دانیال، همین مسی تو مراسم گالا انگلیسی حرف نمیزد چون مطمعنن انگلیسیش خوب نیست اصلن، یا من اینارو هم چون آرسنالیم میدونم اصلن تا قبل از اومدن به انگلیس، انگلیسیشون خوب نبوده: الکسیس و گابریل، اما بعد که اومدن دارن زبانشونو تقویت میکنن. حرفی که خودتم داری میزنی، میگی نویل وقتی مجبور شد بره اسپانیا رفت زبان اسپانیولی یاد بگیره! پس درسته که دونستن زبان میتونه تاثیر داشته باشه اما ندونستنش اصلن جلوی پیشرفت بازیکن رو نمیگیره. درسته که باید یه حداقل هایی رو هم بلد باشن اما نه دیگه کامل مسلط باشن به زبان انگلیسی. آقای دانیال شما میگی لازمه پیشرفت یه بازیکن در خارج دونستن زبانه، اما قبل اینکه بخواد بره خارج باید از نظر فنی خوب باشه! کسی با دونستن زبان محض که فوتبالش حرفه ای نمیشه. وقتی هم بتونو برن خارج بازی کنن خواه ناخواه زبان یاد میگیرن. راجع به کتاب تغذیه و روانشناسی هم کسیکه بخواد کتاب بخونه میره کتاب فارسی میخونه چه لزومی داره بره کتاب انگلیسی بخونه؟ مگه میخواد بره آزمون آکسفورد شرکت کنه؟ کتابم نخواد بخونه میتونه از مشاورای تغذیه استفاده کنه. به نظر من که متن خوبی بود. ممنون آقای خماند
-
پنجشنبه ۲۴ دي ۱۳۹۴، ۲۲:۵۰
نخیر استاد دانیال ، همچین خبرهایی نیست، اتفاقا آقای خماند بطور دقیق داره درد الان جامعه رو میگه که فقط سواد رو صرف داشتن مدرک دانشگاهی میدونیم و اصلا به کیفیت و نوع سواد کاری نداریم. برای بحث دراین زمینه حرف زیاده اما جای اون اینجانیست. یاعلی
جیم
جمعه ۲۵ دي ۱۳۹۴، ۰۹:۲۷
یکی از بهترین مقالاتی که نوشته شده، عااااالی ..... این قسمت شاهکار متن ه:

»؛ این جمله از آن جمله‌هایی است که هرازچند گاهی چون با باور عمومی ما همخوانی دارد، از زبان یک نفر بیرون می‌‌آید و همه را سر ذوق می‌آورد. در شادی عمومی ناشی از شنیدن این جمله‌، یک کینه قدیمی خوابیده برای تخریب آنهایی که به زعم ما از فضیلت‌های طبقه‌بندی شده، تهی هستند و بر اثر اتفاق به جایی رسیده‌اند که پای قراردادهای میلیاردی را امضا می‌کنند و ماشین‌های آنچنانی سوار می‌شوند... بی‌سواد خواندن آنها نوعی دل خنک کردن جمعی است، برای انتقام از کسانی که جای ما زندگی تجملی دارند و جای ما بهتر زندگی می‌کنند.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر