فهرست
یادداشت ویژه / در حمایت از مایلی‌کهن و خاکپور: آن روی سکه انصاف
یادداشت ویژه / در حمایت از مایلی‌کهن و خاکپور: آن روی سکه انصاف

یادداشت ویژه / در حمایت از مایلی‌کهن و خاکپور: آن روی سکه انصاف

آی اسپورت - باخت ناامیدکننده امیدهای ایران مقابل قطر، در شرایطی که اول یا دوم شدن ایران در این گروه فرقی برای شاگردان محمد خاکپور ندارد، یک بهانه خوب برای علاقه‌مندان سرمربی پرتغالی تیم ملی ایران و مخالفان پرشمار محمد مایلی‌کهن و البته مربیان ایرانی است که در سال‌های اخیر، چالش‌های فراوانی باهم داشته‌اند. از کامنت‌هایی که یکی پس از دیگری که پای خبر شکست امیدها مقابل قطر ثبت می‌شوند، تا استتوس‌های پرشمار روزنامه‌نگاران ورزشی و دوستداران کی‌روش که هیچ‌کس تردید ندارد تعدادشان با تعداد هواداران اکیپ مایلی‌کهن و مربیان ایرانی معترض قابل قیاس نیست.
تیم ایران در روزی که از نظر فنی اشکالات پرتعدادی داشت، ۲- یک به قطر باخت. اتفاقی که ممکن است در این تورنمنت بازهم بیفتند و طلسم ۴۰ ساله، ۴۴ ساله شود. اما آیا ماجرا به همین سادکی‌هاست؟
قطر؛ آنها همان کشوری هستند که قرار است در جام‌جهانی ۲۰۲۲ میزبان بزرگ‌ترین تورنمنت ورزشی جهان پس از المپیک باشند. میلیاردها دلار سرمایه‌گذاری کرده‌اند تا یک سری فوتبالیست آفریقایی مستعد را در یک آکادمی فوق‌پیشرفته که نظارتش را کاشف لیونل مسی برعهده دارد، بسازند تا زمانش که رسید، ۱۱ ستاره به قطری تبدیل شده یکی‌یکی با پیراهن این تیم وارد زمین شوند و قطر را در اولین حضورش در جام‌جهانی از مرجله گروهی بالاتر ببرند.
این تیمی که از آن صحبت می‌کنیم، در حال آماده شدن است و با تیمی که شب گذشته ایران را شکست داد فرق دارد اما برای همین تیم هم میلیون‌ها دلار بیش از آنچه حبیب کاشانی برای تیم خاکپور هزینه کرده، هزینه شده.
هیچ‌کس قصد توجیه باخت ایران را ندارد. خاکپور و دستیارانش در این شکست سهم زیادی داشتند. از جلو بازی کردن بیش از حد خط دفاع که باعث شد بارها و بارها مهاجمان سریع قطر (تیمی که در ضدحمله تخصص دارد) در موقعیت تقریبا تک‌ به تک با اخباری قرار بگیرند تا بیرون گذاشتن مهدی ترابی و احسان پهلوان که قطعا یک حربه تاکتیکی بود. حربه‌ای که البته با باز شدن دروازه ایران به ثمر ننشست.
ما قصد نداریم در این مطلب حتی به بدشانسی‌های بی‌پایانی که نصیب شاگردان خاکپور شد هم اشاره کنیم. از توپی که ارسلان مطهری به تیر دروازه کوبید تا پنالتی که روزبه چشمی از دست داد و موقعیت‌های بیشماری که از دست رفت. بحث اصلی، چیز دیگری است؛ “انتقاد از تیمی که صرفا چون یک محمد مایلی‌کهن روی نیمکتش دارد، باید به آن حمله کرد.”
حمله‌ای که دلایل زیادی برای ناعادلانه بودنش وجود دارد. شاید بد نباشد برخی از دلایل‌مان را مرور کنیم.

اول؛‌ این تیم قرار نیست چیزی اضافه‌تر از آنچه برای کارلوس کی‌روش و تیم دوست‌داشتنی‌اش انجام شد، داشته باشد. کی‌روش و شاگردانش دو تورنمنت سخت را پشت سر گذاشتند. اول در جام‌جهانی و پس از آن، جام ملت‌ها. خاکپور و کادرش در مقابل قطر از نظر فنی شب بدی را سپری کردند اما کی‌روش و دستیارانش هم چه در مسابقات مقدماتی این دو تورنمنت و چه در بازی‌های اصلی، از این شب‌های بد کم نداشتند. کی‌روش پیش از جام‌جهانی، در جام جهانی، بعد از جام‌جهانی، پیش از جام‌ ملت‌ها، در جام‌ ملت‌ها و پس از جام ملت‌ها منتقدان زیادی داشت. بخش قابل توجهی از این منتقدها اما زمانی که تیم ملی در کوران مسابقات بود، فیتیله انتقادات را پایین کشیدند. احتمالا کسی نمی‌تواند بگوید تیم ایران در کوران مسابقات مهم جام‌ جهانی و جام‌ ملت‌ها از انتقادات منتقدان کی‌روش ضربه خورد. اگر این موضوع را بپذیریم، حالا هم که تیم امید در کوران مسابقات است، هیچ منتقدی حق ندارد به خاطر اینکه از مایلی‌کهن، کاشانی یا حتی خاکپور خوشش نمی‌آید، این مجموعه ملی و دوست‌داشتنی را سیبل انتقاداتش کند. فرصت برای انتقاد هست. خیلی بیشتر از آنچه برای منتقدان کی‌روش فراهم شد.

دوم؛ تیم امید با مدیریت حبیب کاشانی تدارک ایده‌آلی داشت. ایده‌آل، در مدیوم فوتبال ایران و نه در اشل بین‌المللی. این تیم به امارات، ترکیه و هلند رفت، مشکل لباس نداشت، مشکل زمین و غذا هم نداشت! نداشتن همین چند مشکل و سفر به کشورهای خارجی و البته حضور مایلی‌کهن و خاکپور روی نیمکت این تیم باعث شده همه توقع داشته باشند کاری که ۴۰ سال موفق به انجام دادنش نشده‌ایم را حتما در این دوره انجام بدهیم. چون تیم به هلند رفته، حتما باید قطر را ببریم! قطری که مثل خیلی از کشورهای دیگر آسیایی در تمام این‌ سال‌ها میلیون‌ها دلار خرج استعدادیابی، ساختن آکادمی، استخدام مربیان درجه یک بین‌المللی در رده پایه و آماده‌سازی تیم‌هایش کرده اما چون روی نیمکت تیم ایران مایلی‌کهن نشسته و تیم ما مشکلی مالی هم نداشته، حتما باید المپیکی شود.

سوم؛ احتمالا یادمان رفته همین تیم با نفرات باکیفیت‌تر( تیم فعلی به علاوه محسن مسلمان، کاوه رضایی،‌ مرتضی پورعلی‌گنجی، یعقوب کریمی و مهدی شریفی) در حالی که کادرفنی منتخب کارلوس کی‌روش را بالای سرش داشت، از پس ویتنام و قرقیزستان برنیامد و از گروهش هم بالا نرفت. حتما فراموش کرده‌ایم در همه این‌ سال‌هایی که المپیک، تبدیل به حسرت برای فوتبال ایران شده، تیم‌هایی با کادرفنی، بازیکن‌ها، تدارکات و فدراسیون‌های به مراتب بهتر راهی به المپیک پیدا نکرده‌اند. انصاف زیادی لازم نیست که به یاد بیاوریم فوتبال ما به خصوص در همین رده امید، سال‌هاست از تیم‌های سطح اول آسیا جدا شده و این فاصله بعد از گذشت هر چهار سال بیشتر می‌شود، نه کمتر!

چهارم؛ شاید در دوره بعدی که قرار است برای المپیکی شدن تلاش کنیم، دیگر تیمی با همین کیفیت فعلی را هم در اختیار نداشته باشیم. این تیم، ته مانده تیم جوانان فراموش نشدنی اکبر محمدی است. تیمی که تقریبا همه بازیکن‌هایش یکی یکی تبدیل به ستاره‌های فوتبال ایران شدند اما بعد از آن مجموعه درخشان، تیمی به خوبی آنها در رده‌های پایه نمی‌بینیم. این یعنی یک هشدار جدی برای دوره‌های بعد.

حامیان کی‌روش، همیشه منتقدان سرمربی پرتغالی تیم ملی را به بی‌انصافی، بخل و تلاش برای تصاحب نیمکت تیم ملی برای خودشان متهم می‌کنند اما اگر قرار باشد بعد از اولین باخت در یک تورنمنت خیلی سخت از سوی آنها چنین حملاتی به تیم خاکپور شود، شاید آنها هم تفاوتی با منتقدان سرمربی پرهوادار تیم ملی نداشته باشند.
این یادداشت را با یک نکته آماری تمام می‌کنیم؛ تیم ایران در ۴۰ سالی که رنگ المپیک را ندیده، ۴ بار به جام‌جهانی صعود کرده. این را هم به ذهنتان بسپارید.


بهنام مددی / سایت رسمی کانون مربیان ایران
  ۹  
آی اسپورت
2016-01-16 19:56:10
نظر دهید
۹ نظر
امیررضا
شنبه ۲۶ دي ۱۳۹۴، ۱۷:۴۹
اگر کانون مربیان همون جاییه که مجید جلالی رییسشه، خب باید توقع داشت که اینطور از مایلی کهن هم حمایت کنن. توقع دیگه ای نیست
فرزاد
شنبه ۲۶ دي ۱۳۹۴، ۱۷:۴۹
خنده دار ترین چیزی که تا حالا خوندم. حمایت از مایلی کلنگ!
-
شنبه ۲۶ دي ۱۳۹۴، ۱۷:۵۵
دقیقا چی زدی برادر؟ ساقیت رو معرفی کن
شهروند
شنبه ۲۶ دي ۱۳۹۴، ۱۸:۰۵
انسان صاحب شعور از مشاوره مایلی کهن استفاده نمیکنه ، اگر بکنه دیگه هر چیزی ازش بعید نیست و امکان پذیره
بهزاد
شنبه ۲۶ دي ۱۳۹۴، ۱۸:۵۶
مجید جلالی آدم درست و کاملا فنی هست ، اما به خاطر حمایت از یه دیوانه به تمام معنا کم کم خودشم داره شبیه مایلی کهن میشه ، باشد که به خودش بیاد این یه دره اعتباریم که داره خرج این مرتیکه دیوانه نکنه
امیرحسین مهدوی
شنبه ۲۶ دي ۱۳۹۴، ۱۹:۱۳
جلالی، مایلی کهن، حاکپور.حیف سرمایه هایی که به پای اینا میسوزن
farhd
شنبه ۲۶ دي ۱۳۹۴، ۱۹:۱۶
khili kamel va monsefane bod . mrc
-
شنبه ۲۶ دي ۱۳۹۴، ۲۱:۰۰
بیراه نمیگه..خب بزارید کلا حذف شن بعد انتقادات رو شروع کنید
برزو
يكشنبه ۲۷ دي ۱۳۹۴، ۰۶:۳۷
بذاریم کلاً حذف شن بعد انتقادات رو شروع کنیم؟؟؟؟؟ نوشدارو بعد از مرگ سهراب؟؟؟ اگه بازی بعدی هم مهدی ترابی رو بازی نداد و حذف شدیم دیگه انتقاد چه فایده ای داره اخه؟ واسه لجبازی با کیروش ترابی رو بازی نداده! این دیگه اظهر من الشمسه!
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر