فهرست
آنالیز: چرا نقشِ دخئا مقابلِ لیورپول انقدر برجسته شد
آنالیز: چرا نقشِ دخئا مقابلِ لیورپول انقدر برجسته شد

آنالیز: چرا نقشِ دخئا مقابلِ لیورپول انقدر برجسته شد

جاناتان ویلسون
 
«دخئا توپ‌هایی که باید می‌گرفت را گرفت و اصلا برایِ همین است که تیم‌ها دروازه‌بان دارند. من ازش انتظار دارم این توپ‌ها را مهار کنه، برایِ اینکه دخئا برایِ منچستر یونایتد بازی میکنه.» از جهتی حق با لویی ون گال است. دخئا در این بازی تنها 4 سیو داشت: نیمه‌یِ اول ضربه‌یِ سرِ آرامِ لالانا، نیمه‌یِ دوم شوتِ زاویه بسته‌یِ امره چان، یک شوتِ دیگر از چان و بازگشتِ همان توپ از هندرسون. آیا هیچکدام از این 4 سیو، سیوهایی فوق‌العاده بودند؟ نه. البته باید هوشِ دخئا در جایگری‌اش برایِ سیوِ اول و سوم و واکنشِ سریعش برایِ سیو چهارم را تحسین کرد. اما آیا 4 سیو در یک بازی برایِ یک دروازه‌بان عددِ بالایی است؟ نه. دخئا مقابلِ نیوکاسل و سوانزی 3 تا سیو داشت و مقابلِ استوک 2 سیو، بازی‌هایی که هیچکس ازش تعریف خاصی نکرد. در واقعِ میانگینِ سیو به بازیِ دخئا این فصل 2.8 بوده است.
پس چرا نقشِ دخئا مقابلِ لیورپول انقدر برجسته شد؟ نکته‌یِ مهم اینجاست که این نقشِ برجسته شده را از منظر لیورپول ببریم. وقتی تیمی در نیمه‌یِ اول 53 درصد و در نیمه‌یِ دوم 57 درصد توپ دارد و 19 موقعیتِ گل ایجاد می‌کند و بازی را 1-0 می‌بازد، تنها منطقی که این نتیجه را توجیه می‌کند درخششِ دروازه‌بانِ حریف است. برایِ همین سیوهایِ دخئا باید جادویی و به یادماندنی باشند تا این شکست برایِ لیورپول منطقی پیدا کند. و البته دلیلِ دیگر این است که تحلیل و درکِ اینکه نظمِ دفاعیِ یونایتد باعث شد تا موقعیت‌هایِ گلِ لیورپول، موقعیت‌هایِ آنچنان خطرناکی نباشند، در حالِ تماشایِ بازی مشکل است.
از منظرِ ون گال هم اگر منظورش همین باشد که دفاعش باعث شده تا دخئا مجبور به سیوهایِ خیلی سخت نشود، قابلِ درک و درست است. اما با شناختی که از ون گال داریم، شاید قبول نکردنِ اینکه دخئا ستاره‌یِ تیمش بود و تیمش را نجات داد، برای این بوده که بگوید تیمش بد بازی نکرده که نیاز به منجی نداشته است.
 
 
     
آی اسپورت
2016-01-19 13:57:36
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر