فهرست
برای پسرانِ امید: جنگجوتر از سامورایی‌ها باشید
برای پسرانِ امید: جنگجوتر از سامورایی‌ها باشید

برای پسرانِ امید: جنگجوتر از سامورایی‌ها باشید

آی اسپورت- ساعتِ هفت غروب فردا؛ شاید لشکر عریض و طویل خبرنگارهای ژاپنی حاضر در قطر، خبر صعود تیم‌ملی‌امید کشورشان را به رسانه‌های این کشور مخابره کنند. آن‌ها که همه رقبای دور گروهی را تار و مار کرده‌اند، به مسابقه با ایران خوش‌بین هستند و تصور می‌کنند که کار سختی برابر امیدهای ایرانی نخواهند داشت. شاید، تصور آن‌ها درست باشد و تیم خاگپور، غروب جمعه را در جستجوی بلیت‌های بازگشت به ایران سپری کند اما حتی این ماجرا، برای فوتبال ایران فاجعه نخواهد بود. در همه این سال‌های المپیکی نشدن، بدترش را هم تجربه کرده‌ایم. 


بیست سال قبل، با کریم باقری، مهدی پاشازاده، مهدوی‌کیا، میناوند، ادموند بزیک و همه چهره‌های جوانی که نوید یک نسل استثنایی را می‌دادند، ناباورانه به امارات باختیم و شانس صعود به المپیک آتلانتا را از دست دادیم. در مقدماتی سیدنی، با کاویانپور، علی کریمی، علی انصاریان، نکونام، نیکبخت، رسول خطیبی و ... تحقیر شدیم و باز به المپیک نرفتیم. 4 سال بعد، همه چیز باورنکردنی‌تر شد. این بار حتی رحمتی، مبعلی، کاظمیان، ستار زارع، سید جلال ، محرم نویدکیا و ... نتوانستند ایران را به المپیک برسانند. این همان تیمی بود که وقتی در خانه با کره جنوبی بازی کرد، تعداد کره‌ای ها در ورزشگاه آزادی بیشتر از هواداران ایرانی به نظر می‌رسید. دوره بعدی، در استرالیا تمام شد. وقتی وحید امرایی(در دوره قبل از کیوان شدن!) جواد خیابانی را هیجان زده کرد اما تیم به سادگی شکست خورد. بعد از آن هم، چه کسی فراموش می کند ماجرای کمال کامیابی نیا و رسوایی انضباطی تیم را؟ طلسم ایران در مقدماتی المپیک، از طلسم گوتمان برای بنفیکا هم بدتر بوده است. 



باختن به ژاپن آماده و قدرتمند، حتی بعد از همه آن اردوهای اروپایی و هزینه‌های گزاف امید ایران، فاجعه نیست. قاجعه اصلی شاید، آن جا رقم می خورد که مسئولان این تیم، خواه ناخواه نتایج تیم‌شان را به رینگِ مبارزه با کارلوس کی‌روش پیوند زده‌اند و شاید خیلی‌ها را قبل از شروع مسابقات، دلسرد کرده‌اند. حالا شاید انتظار زیادی باشد اما شکست دادن ژاپن، وقتی عملی می‌شود که 90 دقیقه تمام، همه نام‌ها به فراموشی سپرده شوند، که گمانه‌زنی‌ها درباره سرنوشت خاکپور و کی‌روش و بحث‌ها درباره مربی ایرانی/فرنگی به پایان برسد و همه، فقط برای نام ایران بازی کنند. پسران امید نه برای شکست دادن حریف پرآوازه و نه برای نتیجه‌ای که در پایان روی اسکوربرد ثبت می‌شود، بلکه برای کشورشان باید در همه لحظات بازی از سامورایی‌ها، جنگجوتر باشند. آن‌ها، فردا سفرای امیدواری یک ملت هستند. کاش اجازه ندهند که ناامیدی، از دیوارهای این عمارت باشکوه بالا برود! 



محمدحسین عباسی
کدخبر:9405
     
آی اسپورت
2016-01-21 15:57:32
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر