فهرست
این زنبور‌های عصبانی
این زنبور‌های عصبانی

این زنبور‌های عصبانی

آی اسپورت – بازگشت فوتبال به خانه‌هایمان با هفته‌ی ۲۶‌ام بوندسلیگا امکان پذیر شد، جایی‌ که تیم‌های بروسیا دورتموند و شالکه ۰۴ در استادیوم سیگنال ایدونا پارک، دربی رِویر (نام این دربی از منطقه‌ی روهر که این دو تیم در آن قرار دارند گرفته شده است) را برگزار کردند. بازی که در نهایت با برتری قاطع زنبور‌ها مقابل آبی‌های اشرافی به پایان رسید.

دورتموند که زیر نظر لوشین فاوره این فصل عملکرد مطلبی را در بوندسلیگا به نمایش گذاشته است و توانسته همانند فصل گذشته، لیگ آلمان را از حالت تک قطبی خارج کند، در حالی به مصاف هم‌شهری خود می‌رفت که مارکو رویس، اکسل ویتسل و امره جان را به عنوان سه مهره‌ی کلیدی‌اش در اختیار نداشت و فاوره ترجیح داده‌بود دو مهاجم کناری ثابت این فصلش، جیدِن سانچو و تورگان آزار را هم نیمکت نشین کند. مرد سپید‌مو‌ی سوییسی، همانند اکثر دیدار‌های این فصل تیمش را با آرایش ۳-۴-۳ به زمین فرستاد. رومن بورکیِ با تجربه جلوی خود لوکاژ پیشچک، متس همولز و آکانژی را می‌دید. حکیمی و گوئریرو بال‌های راست و چپ دورتموند بودند، دلینی و داهود دو هافبک دفاعی تیم و برَنت،آزار( در آخرین دقایق جایگزین جیووانی رینایی شد که در گرم کردن آسیب دید) و ارلینگ هالند، سه مهاجم پسرانِ وست فالن را تشکیل می‌دادند. در آن سوی میدان، دیوید وَگنر هم تیم خودش را با  آرایش ۳-۴-۳ به میدان فرستاده بود تا دورتموند همانند دیدار رفت مرحله‌ی یک هشتم لیگ قهرمانان مقابل پاریس، با تیمی هم‌آرایش خودش روبه‌رو شود.

دورتموندِ فاوره چیز عجیب و دور از انتظاری را در این دیدار از خود نشان نداد، آن‌ها فقط برنامه‌های ثابت این فصلشان را با دقت بالا به اجرا درآوردند. در واقع این تیم شالکه بود که مشخص بود از روز‌های آرمانی‌اش فاصله دارد و بازیکنان این تیم به اصطلاح فوتبالی‌ها «سنگین» می‌دوند. دورتموند با کمک دو هافبک دفاعی خودش که همواره یکی از این دو نفر توسط هافبک‌های شالکه آزاد گذاشته می‌شد، موفق می‌شد تا پرس “Medium Block” و گهگاهی “High Block” حریف را بشکند. در گام بعدی هم با بازی آزار و به ویژه برنت در منطقه‌ی “Gap”(فضای بین مدافعان و هافبک‌ها)، فضا‌سازی مناسبی برای فرار حکیمی و گوئریرو از راست و چپ فراهم می‌شد، زیرا در زمان حضور آزار و برنت در منطقه‌ی Gap، یکی از سه مدافع شالکه باید پست خود را ترک می‌کرد تا آن‌ها را مهار کند. تنها برنامه‌ی نسبتاً جدیدی که در تیم دورتموند دیده می‌شد، آزادی عمل بسیار ِجولین برنت بود. حضور او محدود به منطقه‌ی Gap نمی‌شد و او حتی گهگاهی جای خود را با گوئریرو عوض می‌کرد و نقش بال چپ را به عهده می‌گرفت. اما کار مهم‌ترش این بود که باید در سریع‌ترین زمان ممکن خود را در دسترس داهود یا دلینی قرار دهد. برنت برای انجام این وظیفه تا نیمه‌ی زمین خودی هم به عقب می‌آمد. او به واقع، در اکثر دقایق مسابقه به جای یک مهاجم کناری، یک هافبک میانی بود که برنامه‌ی زنبور‌ها را در یک سوم دفاعی شالکه تعیین می‌کرد. این آزادی عمل غیرمنتظره‌ی برنت، دردسر بزرگی را برای یار مستقیم او در تیم شالکه، ماتیا ناستاسیچ ایجاد کرد. به صحنه‌ی گل اول دقت کنید: برنت تا میانه‌ی میدان عقب آمده تا از پیشچک توپ بگیرد و ناستاسیچ را با خود به همان جا کشانده است. حال فضای پشت ناستاسیچ خالی است و تورگان آزار با استفاده از هوش و البته سرعت بالایش، از جناح چپ به راست آمده تا از آن فضا استفاده کند. برنت با پاس تک ضربش آزار را صاحب توپ می‌کند، آزار هم تک ضرب توپ را برای ارلینگ هالند ارسال می‌کند. هالند هم که به درستی بین دو مدافع باقی‌مانده‌ی شالکه جای گرفته، بدون معطلی و با ضربه‌ای دقیق کار را تمام می‌کند. سه ضربه‌ بدون کوچک‌ترین مکثی قبل از بوسه‌ی توپ بر تور دروازه. آن‌چه از آمادگی بسیار بالای مردان فاوره در اجرای این نقشه‌ی خبر می‌دهد.

دورتموند در طول نیمه‌ی اول در اغلب دقایق از مدل پرس “High Block”  استفاده می‌کرد. استفاده از این شیوه هم گل دوم را برایشان در پی داشت، جایی که مدافعان میانی شالکه در برابر فشار و سرعت بالای سه مرد تهاجمی دورتموند، چاره‌ای جز بازی با دروازه‌بان نداشتند و دروازه‌بان ۲۱ ساله‌ی ایلداری، شوبرت، تحت فشار مهاجم دورتموند نتوانست به خوبی توپ را دور کند، پس داهود در میانه‌ی میدان مالک توپ شد، با کم‌ترین ضرب آن را به برَنت سپرد و برنت هم با دید خوبش گوئریرو را در فضایی مناسب صاحب توپ کرد. باز هم اجرای برنامه با بالاترین سرعت، امری که اجازه‌ی بازسازی دفاعی را از حریف می‌گیرد. هم‌چنین اغلب ما از ضد حملات برق‌آسای دورتموند در این فصل شنیده‌ایم. آن‌ها با هالند، سانچو و آزار سرعت مرگ‌باری دارند و در سریع‌ترین زمان این سه نفر از هم باز می‌شوند تا کار را تمام کنند.

اغلب یکی از دو هافبک تدافعی دورتموند در تراکم جلوی خط دفاع، قطع توپ را انجام می‌دهد(ویتسل یا دلینی) و هافبک دفاعی دیگر که سریع‌تر است( جان یا داهود) حمل توپ را بر عهده می‌گیرد تا سه عنصر تهاجمی تیم را از دو جناح یا در عمق تغذیه کند. در صحنه‌ی گل سوم شاهد اتفاقی مشابه آن‌چه گفته‌شد، هستیم. دلینی با قلدری و در دو مرحله توپ را در پشت محوطه‌ی خودی قطع می‌کند و آن را به برنت می‌سپارد. برنت بلافاصله هالند را صاحب توپ می‌کند و خود به فضای سمت چپ می‌رود. هالند با گام‌های بلندش نیمه‌ی زمین را رد می‌کند و در زمان و مکان مناسب، توپ را به برنت برمی‌گرداند. برنت بار دیگر با پاسی عالی هم‌تیمی‌اش را در موقعیت تقریباً تک به تک قرار می‌دهد. ۳-۰. این بار با برادر کوچک‌تر ادن آزار، تورگان.

نمایش سر‌حال پسران فاوره نشان داد آن‌ها به این زودی‌ها دست از رقابت با بایرن بر نخواهند داشت.دورتموند که جام حذفی و لیگ قهرمانان را هم از دست رفته می‌بیند، آگاه است که شاید شانس چندانی برای حفظ سانچو و هالند در نقل و انتقالات تابستانی نداشته باشد، از این رو شاید  این هشت هفته‌ی باقی‌مانده بهترین فرصت آن‌ها برای بازگرداندن عنوان قهرمانی به لانه‌ی زنبور‌ها باشد.

۸    
آی اسپورت
2020-05-18 10:59:00
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر