فهرست
ویژه: کدام انصاریان؟ فوتبالیست یا بازیگر؟
ویژه: کدام انصاریان؟ فوتبالیست یا بازیگر؟

ویژه: کدام انصاریان؟ فوتبالیست یا بازیگر؟

آی اسپورت - علی انصاریان از گذشته ورزشی‌اش کاملا جدا و بازیگر واقعی سینما و آدمی دیگر شده است. این برخلاف سایر «ورزشکاران هنرپیشه شده» ما است که در تمامی فیلم‌های‌شان همان شخصیت ورزشی‌شان جلوتر از رل آنها حرکت می‌کند و از آن رهایی ندارند. علی انصاریان را در دو سه شب گذشته در واپسین قسمت‌های سریال تلویزیونی تاریخ‌نگر و داستانی «کیمیا» از شبکه دوم به تماشا نشستیم. او دیگر آن فوتبالیست سابق و مدافع قدرتی و پرتعصب پیشین پرسپولیس و همانی نیست که پیراهن استقلال تهران و همچنین استقلال اهواز، گسترش فولاد، شاهین بوشهر و شهرداری تبریز را نیز بر تن کرد. او در 38 سالگی کاملا از گذشته ورزشی‌اش فاصله گرفته و از درون قالب ورزشی‌اش در آمده و آکتور سینما شده است. می‌توان او را یک آکتور خوب یا بد تلقی کرد اما قدم بلندی که برداشتن آن او را از همتاهای خود و سایر «ورزشکاران هنرپیشه شده» ما پیش انداخته، این است که در قالب ورزشی گذشته‌اش اسیر نمانده و به محض دیدن او روی پرده نقره‌ای یا صفحه جادویی یاد «انصاریان فوتبالیست» نمی‌افتید بلکه فقط «انصاریان بازیگر» را مقابل خود حس می‌کنید. مردی که دگردیسی سخت مرتبط با این کار را انجام داده و مرارت‌ها و ویژگی‌های آن را متقبل و آکتور سینما شده است! هادی راحت نیست دو سه ماه پیش که یک شبکه رادیویی از انصاریان پرسید نظرش درباره هادی ساعی دیگر ورزشکار اخیرا هنرپیشه شده ما چیست، وی با اندکی مکث و ملاحظه وضعیت ساعی گفت: خب، او تلاشش را می‌کند اما توانش همینقدر است. او با دوربین رفیق نیست و در نتیجه در نقش و قالبش راحت نیست. منظور انصاریان همان کندن از خود و دوری از گذشته و رها و آرام شدن مقابل دوربین است که اولین شرط و الزام برای هنرپیشه شدن است و اگر این خصلت را کسب نکنید، هیچ گاه یک هنرپیشه مسلط نمی‌شوید، همیشه استرس دارید، خشک هستید، از دوربین می‌هراسید، خنده‌های‌تان تصنعی است و فقط ادای هنرپیشه‌ها را در می‌آورید. «علی انصار» (آنطور که دوستانش صدا می‌زنند) بیش از 15 سال بعد از اولین ظهورهایش در سریال‌ها و نمایش‌های تلویزیونی و همدم شدن با امثال مهران غفوریان و بازی‌هایی ولو کوتاه و حداکثر چهار پنج اپیزودی در سریال های زیر آسمان شهر، چارخونه و خانه اجاره‌ای و حضور در فیلم‌های سینمایی کلاف، سوختن، هدیه و شروع یک پایان طی 3 سال اخیر از چنان استرسی رها شده و جلوی دوربین، خودش است. می‌توانید او را یک آکتور بد بدانید اما او جلوی دوربین راحت است. او خودش است. یک آکتور سینما و بسیار متفاوت با «علی انصار فوتبالیست». پژمان فقط «خودش» است یکی از جدیدترین و موفق‌ترین موارد انتقال از درون دنیای بازیگری فوتبال به درون دنیای بازیگری سینما را پژمان جمشیدی یک قرمز سابق دیگر داشته است. او در ایفای رل خودش در سریال خوش‌قریحه و شیرین پژمان که حس مردمی برادران قاسم‌خانی در نگارش سیناریوی آن کاملا هویدا بود، بسیار موفق نشان داد و ناظران را شگفت زده کرد اما سه سال بعد از آن همان جا ایستاده است که آن موقع ایستاده بود. او هنوز همان پژمان سریال پژمان است و تمامی طرح‌ها و بازی‌ها و فیلم‌ها و تئاترهای دیگرش به هدف نخورده است. او و قاسم‌خانی‌ها در این زمینه چنان ناامید شده‌اند که طرح قسمت دوم «پژمان» را ریخته‌اند تا همان قالب را با شوخی‌های جدیدی از نو ارائه کنند. کسی نمی‌داند این سریال کی ساخته و کی پخش می‌شود اما اگر جمشیدی نتواند از درون این نقش تفکیک ناپذیر از خودش برای همیشه رها شود و بازیگر هر نقشی در هر فیلمی شود، موفقیت احتمالی «پژمان 2» نیز وی را آکتور سینما نخواهد کرد. حیدری هم دارد می‌آید اما... قرار است علیرضا حیدری کشتی‌گیر را به زودی در فیلمی ببینیم که پژمان‌وار یک ورزشکار را در قالب همان ورزش و درون دنیای اختصاصی خود او به نمایش می‌گذارد. او در این فیلم یک قهرمان برجسته کشتی (مثل خودش) است که سلسله مسائل و اتفاقاتی ناگوار برایش روی می‌دهد. اگر حیدری همان راهی را برود که سال‌ها پیش مرحوم عزیز اصلی در فوتبال رفت هرگز آکتور سینما نخواهد شد. خسرو نظافت‌دوست که در فیلم بهروز افخمی، جهان پهلوان تختی شد در خوشبینانه‌ترین نگاه همان تختی ماند و بازیگر سینما نشد. حضورهای گاه به گاه برخی ورزشکاران در فیلم‌های سینمایی یا سریال‌های تلویزیونی همین حالت را داشته است. وحید طالب‌لو در یک سریال بازی کرده اما به رغم لبخندهای طبیعی‌اش بازیگر سینما نشده است. در سلسله داستان‌های پرطرفدار سریال «پایتخت» بهرام مشتاقی تبدیل به مربی نقی معمولی (محسن تنابنده) شد اما او خود بهرام مشتاقی بود و سلطان علی پروین نیز در فیلم «فوتبالیست‌ها» خود خودش بود و از او چیزی بیش از این را هم نخواسته بودند. تعداد زیادی فوتبالیست در سریال پژمان، جمشیدی را شارژ و با رل‌های مکمل خود دنیای او را بر صفحه جادویی کامل‌تر کردند اما در این سریال نیز حمید درخشان، بهروز رهبری‌فرد، محمد محمدی و علی موسوی فقط خودشان بودند و خسرو حیدری نیز همین طور. فرق علی انصاریان با آنها عبور از سدهای «ورزشکار معروف بودن» و پا گذاشتن به میان بازیگران سینما است. او را براساس سلیقه خود یک بازیگر موفق یا ناکام بنامید اما او بازیگر شده و این وجه تمیز او از همه «هنرپیشه‌های مشاهده شده» در فیلم‌ها اما بازیگر نشده است. مثل وینی جونز و اریک کانتونا سینما جادویی به وسعت افسانه‌ها دارد و آنقدر شیرین است که حتی افرادی که با قوت می‌گفتند هنرپیشه نمی‌شوند بر پرده نقره‌ای نشستند تا جادوی هنر هفتم سیمای‌شان را رویایی‌تر کند. انصاریان در جهتی خلاف آنها و وینی جونزوار تبدیل به یک آکتور - خوب یا بد – شده است. وینی جونز همان فوتبالیست خشن ولزی است که سال‌ها در تیم‌های انگلیسی مثل لیدز و کویینز پارک رنجرز توپ زد و آنقدر خشن بود که هیچ کس ریسک نمی‌کرد در مسیر تکل‌های او قرار گیرد زیرا 4، 5 ماهی روی تخت بیمارستان می‌خوابید. گای ریچی فیلمساز مطرح بریتانیایی در خشونت ذاتی وی آکتوری را دید که می‌تواند آدم بد فیلم‌های گانگستری و جنایی و پرشمار وی باشد و با چوب بیسبال خود جمجمه‌ها را خرد کند! جونز بیش از 15 سال است که «آدم بد» فیلم‌های ریچی و برخی آثار سینمایی سایرین است و مرز عبور از ورزش به سینما را پشت سر نهاده و آکتور شده است. همین دگردیسی در مورد اریک کانتونا کاپیتان فرانسوی سابق منچستریونایتد هم رخ داده و انصاریان هم نزد ما چنین کرده است. او را یک هنرپیشه بد بنامید اما او حالا نه انصاریان فوتبالیست بلکه انصاریان هنرپیشه است. آنهایی که بازی کردند و «ورزشکار» ماندند کسب چند جایزه سینمایی چه به عنوان بازیگر و چه در هیات تهیه‌کننده فیلم‌های سینمایی بازار نمایش خانگی طی یک سال اخیر، سند دیگری از انجام موفق انتقال مذکور توسط علی انصار است. چشم‌های‌مان را می‌بندیم و خط دفاعی پرسپولیس اواخر دهه 70 و اوایل دهه 80 سرخ‌ها را به یاد می‌آوریم. علی انصاریان منتخب اول سلطان علی پروین برای این خط بود و کنار بهروز رهبری‌فرد که مثل خودش «شر» بود براساس نیاز تیمش در نقاط مختلف خط دفاعی می‌ایستاد و کنارشان افشین پیروانی با ادب، یحیی گل‌محمدی محجوب و یونس باهنر پرتلاش نیز مشاهده می‌شدند. مهدی هاشمی‌نسب در نقش خائن (!) بزرگ به اردوی دشمن (!) کوچ کرده و آبی‌پوش شده بود و در نتیجه علی انصار که مثل هاشمی نسب‌ خیانت کرد و بهروز کاستاکورتا (!) باید جلو می‌رفتند و ضربات سرشان روی سانترها از جناحین را گل می‌کردند و جور هاشمی نسب کوچ کرده را می‌کشیدند. بخیه‌های محو شده! روی صورت علی انصار 40 بخیه خورد تا نشانه تعصب وحشتناکش به پرسپولیس باشد و در اواسط زمستان  1394 اثری از آن بخیه‌ها روی صورت مسن شده انصاریان نمی‌یابید و موهای جوگندمی‌اش (البته در سریال کیمیا موهای او تقریبا به طور کامل سفید است) از تغییر بیرون او همسو با درونش خبر می‌دهند. «آدم بد» و گماشته کاراکتر رضا کیانیان در قسمت‌های آخر سریال کیمیا، آکتور سینما شده است. او مایه سربلندی ورزش ما شده چون ثابت می‌کند که یک فرد بسیار موفق در ورزش می‌تواند یک سینماگر کارآمد هم بشود. بله، علی انصار آکتور سینما شده است.

منبع: ایران ورزشی
  ۱  
آی اسپورت
2016-01-28 11:15:53
نظر دهید
۱ نظر
DWAYNE WADE
پنجشنبه ۸ بهمن ۱۳۹۴، ۱۲:۱۱
جامعه چیپ سلبریتی ایران... چه هنر چه فوتبال ....
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر