فهرست
یادداشت ویژه: محرمی کجایی؟
یادداشت ویژه: محرمی کجایی؟

یادداشت ویژه: محرمی کجایی؟

مهدی شمس 

آی اسپورت - با او همه چیز میسر بود انگار.خودش مصداق خودش بود. وقت خواندن ِشاملو و دست تطاول گشوده به خویشتن همو بود که ته شعر داشت خودش را تماشا میکرد و ماهم اورا .

روز به روز .برای خودش حکمرانی داشت زمان علی آقا.کاپیتان تیم هرکسی که بود او به داور میتاخت.خودش را ویران میکرد انگار تا تیمش برنده شود.هواداران؟ بله.بخاطر آنها اینکارها را میکرد.وقتی پولهای تیم مایه دار کشاورز را دید و میخواست تیمش را عوض کند و واکنش مردم را دید پشیمان شد.زود و سریع  برگشت به خانه اش.

تماشاگران پرسپولیس گویی همیشه یک چشمشان به بازی بود و یک چشمشان به او.بس که غیر قابل پیش بینی بود.دربازی با ژاندارمری وقتی پروین او را از خط دفاع به خط حمله برد 3 گل زد و بعد هم اخراج شد.کاری که برایش آسان مینمود.از اخراج نمی ترسید.ژاپن و جما شریف ووحدت و حسین عسگری برایش فرقی نداشتند.هرجاکه گمان میکرد حقش خورده میشود قیصر میشد.وسط زمین فکر میکرد برادران آب منگل دارند حق جماعت روی سکوها و هن هن کردنهایش را ضایع میکنند.پس همانجا دست به کار میشد و قانون را شخصا اجرا میکرد.اگرقیصر انتقام شخصی اش را دور از چشم همه می گرفت مجتبی جلوی چشمان یک استادیوم میگرفت تا چیزی از قلم حق خواهی به سبک خودش نیفتد.

وقتی دربی را ازدست رفته میدید قیصر شد باز،دربرابر 200 هزار چشم.این دربی ها الان بدون  امثال او شبیه فشن شو میماند.با ستارگانی کاغذی که فقط کاغذی با امضای رییس بانک مرکزی را میشناسند و بخاطرش حاضرند قبل از دربی تمرین هم نروند.آنها چه میدانند که وقتی مجتبی محرمی از عشقش به هواداران میگفت همه اورا باور میکردند.چه او لشگر یک نفره ای بود که به اختیار خودش و هر زمان که تپه ای را ازدست رفته میدید خودش را تنهایی به آنجا میرساند تا چیزی را ازدست ندهد.مردم می دیدندو می فهمیدند.

وقتی آن هفته نامه ی  دوشنبه ها عکس او را روی جلد انداخت و خودش قاضی شد و او را محکوم کرد وضربدری رویش کشید همه گمان کردند او تمام شد.اما نشد.بلند شد باز.چه کسی جز او میتواند بعد از پنالتی ازدست رفته اش در رده بندی جام ملتهای آسیا لبخند تلخی به بختش بزند و کسی این لبخند را به معنای دیگری برندارد.که تعبیر دیگری نداشت هم .او به بخت خودش میخندید.به روزگاری که قرار است بیاید برایش.روزگار غریب نازنین...

مجتبی محرمی به روزهای خوبی ختم نشد.اما محبوبیتش برای نسلی که دهه 60 اورا و پرسپولیس را میدید همان "مشتبا"ست که برایش میمردند و او هم می آمد و دستی تکان می داد به سکوها و میرفت تا قصه خودش را شروع کند در یک بازی.هر بازی که باشد ...

یاغیهای امروز درمقابل اصالت یاغیگری او کاریکاتوری بیش نیستند.اینها به شمایل سربازانی می مانند که با بزک دوزک و آرایشهای عجیب و غریب تصور میکنند هرچه شو آف بیشتری داشته باشند بیشتر در دل هواداران تیمشان جا میگیرند.اما چنین نیست.نسلی که محرمی را دیده باشد به این اعتبار نیم نگاهی هم به اینها  نمی کند... 

     
آی اسپورت
2014-03-28 20:31:03
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر