فهرست
یادداشت: مشکلاتِ یونایتد در نظمِ نوینِ بازارِ فوتبال
یادداشت: مشکلاتِ یونایتد در نظمِ نوینِ بازارِ فوتبال

یادداشت: مشکلاتِ یونایتد در نظمِ نوینِ بازارِ فوتبال

موسا اوکونگا
 
در هفته‌یِ گذشته دو اتفاق مهم رخ داد که شاید در نگاهِ اول بی ارتباط باهم باشند، اما با نگاهی دقیق‌تر می‌توانیم ارتباطشان را باهم و تاثیرشان در آینده‌یِ منچستر یونایتد را ببینیم. اولین اتفاق انتقالِ الکس تکسیرا از شاختار دونتسک به جیانگسو سانینگِ چین بود و دومی سقوطِ سهامِ یونایتد در بازار بورس به کمترین رقمش از دسامبرِ 2012 بدین سو. در آن دوران مالکین و مدیرانِ یونایتد نگرانیِ زیادی نداشتند چون می‌دانستند با داشتنِ سر الکس فرگوسن این رقم دوباره بالا خواهد رفت و پیروزی‌ها و قهرمانی‌هایِ او با هر تیمی که داشت، جایگاهِ باشگاه را همیشه بالا نگه می‌داشت. اما حالا شرایط تغییر کرده است. یونایتد در یک دهه‌یِ اخیر (دقیق‌تر: از سالِ 2009 به بعد و با فروشِ رونالدو و توز) کیفیتِ فوتبالش در زمین کاهش پیدا کرده بود، اما حداقل قدرتِ مالی و کاراکترِ سر الکس فرگوسن را داشت که باعث می‌شد بازیکنانی که شاید خیلی هم عاشقِ یونایتد نبودند به این تیم منتقل شوند. این برگِ برنده‌یِ یونایتد بود. اما اقتصادِ جدیدِ چین در فوتبال حالا خطری جدی برایِ باشگاه‌هایی مثلِ یونایتد و البته لیورپول ایجاد کرده است. مسئله اینجاست که اگر تیمی نتواند از جذابیتش برایِ جذبِ بهترین بازیکنانِ جهان استفاده کند (اتفاقی که برایِ یونایتد سرِ به خدمت گرفتنِ نیمار و سرخیو راموس افتاد) باید سراغ بازیکنانِ یک درجه‌یِ پایین‎‌تر برود. اینجا بود که یونایتد همیشه قدرتِ مالی‌اش را به رخِ دیگران می‌کشید. اما حالا بازیکنی مثلِ الکس تکسیرا که چند فصلِ خیلی خوب در چمپیونز لیگ  داشت، ترجیح می‌دهد به لیگِ چین برود، دستِ یونایتد بیش از پیش بسته می‌شود. از این به بعد یونایتد و لیورپول برایِ جذبِ بازیکنانِ درجه دو هم باید با باشگاه‌هایِ ثروتمندِ چینی مقابله کنند.
پس حداقل تا وقتی یونایتد پرستیژِ سابقش را به دست نیاورده، باید به آکادمیِ خودش و خریدِ بازیکنانِ جوانِ کم‌نامتر، مثلِ آنتونی مارسیال، اتکا کند، بازیکنانی که یک سطح پایین‌تر از ستاره‌هایِ بارسلونا، رئال مادرید و بایرن مونیخ هستند. یونایتد حالا می‌تواند از لستر سیتی درس بگیرد و یاد بگیرد که چطور با استعدادیابیِ درست می‎‌توان بر قدرتِ مالیِ بالاتر پیروز شد. البته یونایتد هنوز هم یکی از ثروتمندترین تیم‌هایِ جهان است، اما با توجه به قراردادهایِ تلویزیونیِ جدید، دیگر باشگاه‌هایِ لیگِ برتر هم وضعیتِ اقتصادیِ بهتری پیدا کرده‌اند و فاصله‌یِ آنها با یونایتد مثلِ سابق نیست. برایِ همین یونایتد باید بیش از اینکه به فکر پرداختِ پولِ بیشتر باشد، به استعدادیابیِ درست و پیدا کردنِ هدف‌هایی که واقعا تیم بهش نیاز دارد بپردازد.
اینجاست که نقشِ وودوارد و ون گال به چشم می‌آید. با وجودِ اینکه تیمِ ون گال پیشرفتِ چشمگیری در یک ماهِ گذشته داشته، اما به نظر این اتفاق کمی دیر رخ داد. اینکه ون گال از این تابستان هم جانِ سالم به در ببرد یا نه، موضوعی است که باید بررسی شود و منتظرِ نتیجه‌اش ماند. اما هرچه ون گال بیشتر در یونایتد بماند، انتقاد از وودوارد هم بیشتر خواهد شد. وودوارد از منظرِ معاملاتِ اقتصادی برایِ یونایتد عالی بوده و گران‌قیمت‌ترین قراردادهایِ تاریخِ اسپانسریِ باشگاه را بسته است. اما روز به روز بیشتر مشخص می‌شود که نباید وودوارد را جایی گذاشت که تصمیماتِ فوتبالی بگیرد.
اخبارِ پیوستنِ مورینیو به یونایتد در تابستان هر روز به گوش می‌رسند. اما شاید خبرِ مهمِ دیگری که کمتر بهش پرداخته می‌شود، پیوستنِ آندره‌آ برتا، مدیرِ ورزشیِ اتلتیکو مادرید (در صورتِ آمدنِ مورینیو) به اولدترافورد است. اگر این اخبار درست باشد، با اینکه باشگاه فعلا آنها را رد کرده، برتا دقیقا مردی خواهد بود که یونایتد بهش نیاز دارد. برتا در چند فصل اخیر نشان داده چه نبوغی در پیدا کردنِ بازیکنانِ ارزان‌قیمت و موثر دارد. برتا قطعا یکی از مهمترین عواملِ درخششِ تیمِ دیگو سیمئونه بوده و این عاملی است که او می‌تواند با خودش به منچستر بیاورد. حضورِ برتا و البته مورینیو در اولدترافورد می‌تواند بالاخره این تیم را آماده‌یِ گذشتنِ از دورانِ گذارِ بعد از سر الکس و ورود به جهانِ نو فوتبال کند. 
     
آی اسپورت
2016-02-10 14:03:25
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر