فهرست
استتوس: رویای ما آرسنالی‌ها برای بازی با بارسلونا
استتوس: رویای ما آرسنالی‌ها برای بازی با بارسلونا

استتوس: رویای ما آرسنالی‌ها برای بازی با بارسلونا

مرثیه ما برای تقابل با بارسا، سردواژه هایی است که 10 سال آزگار در کنار هم جملگی شکست را تداعی می کنند. چه آن روزِ تلخ پارک دو پرنس در دوره شباب زرد و زغال سنگی پوشانِ لندنی که راه سختِ انگلیس - فرانسه را آنقدر خوب طی کرده بودند تا پیش پای نام طویلشان، لقب اسطوره جاودانه شود و چه آن تیم بی سر و صدای اول دهه دوم قرن بیست و یک که با تمام کاستی های به جا مانده از یک دوره سخت، باید راه اسطوره شدن در ذهنِ هواداران توپچی را از مسیر بارسلونای گواردیولا جستجو می کردند. زندگی اما در مقاطع مختلف آنقدر خوب پیش نرفت که نقطه روشن و معیّن برای ثبت یک خاطره ماندگار باشد؛ عشق و علاقه برای ما آرسنالیها، گاهی آنقدر برای جامعه فوتبالدوست فراگیر می شود که نام حریفان را تا حدی فدای غرور و بزرگی فراموش شده آرسنال می کنیم و در نهایت یک شکست، تمام آرزوهایمان را بر باد می دهد. اجازه دهید برای یک بار هم که شده اعتراف کنیم، ما بیش از این که حریفِ قدرتمندی برای حریفانمان باشیم، در وهله نخست یک رقیبِ جدی برای خودمان هستیم و نمی دانیم که سهمِ ما از یک تاریخ بزرگ فوتبالی به طور دقیق چیست ؟ باشگاهی که همواره محبوبِ خیل فوتبالدوستان در سراسر دنیا است اما برای هوادارانش، سیر کردن در گذر زمان، کارناوالی از شکست ها و انتقام جویی ها را جلوی چشم عیان می سازد. برای گذر از این راهِ دشوار حالا بار دیگر حریفی به نام بارسلونا باید محک جدی ما "هواداران" در مسیر پیروزی باشد، راهی که پیش تر قدم گذاشتن در آن هرگز حتی به نقطه نهایی نزدیک هم نشده و اکنون برای تحقق تمام آن آروزهای مخملی تنها یک هدفِ پیش روی ماست و آن هم حمله به تمام عقاید پوچ و گزاف که نه باعث غرور می شود و نه پیروزی بزرگ، رویاهای ما آنجا به واقعیت نزدیک می شود که برای رسیدن به آن حاضر بودیم در بازیهای گل کوچک داخل کوچه لباس بارسا را بر تن حریف ساده لوح کنیم و خودمان تمام قد آرسنالی پوش، جشنواره ای از گل راه بیاندازیم تا بلکه کمی از حجم عقده هایمان کاسته شود. شاید کمی خنده دار اما، روحیه جنگندگی از همین لباس های خاکی و تقلبی کوچه های شهر به بازیکنان یک تیم فوتبال تسری می یابد؛ برای پیروزی در زمینِ فوتبال باید از جنسِ فوتبال باشی، آنجا که توپ چهل تکه و کم باد در نهایت فاتح دروازه حریفان می شود نه عطر جوپ و مدل موی فرانسوی روی جلدِ مجلات پر تیراژ انگلیسی که حالا، متاسفانه خیلی وقت است تمام بزرگی "آرسنال" در قالبِ کوچک آن قیاس می شود.

کوروش کازرونی
  ۱  
آی اسپورت
2016-02-21 21:48:55
نظر دهید
۱ نظر
فرهود
دوشنبه ۳ اسفند ۱۳۹۴، ۰۲:۱۹
خیلی نوشته کثیفی بود متاسفانه کاملن مشخصه که نویسنده به دروغ خود رو آرسنالی میدونه اما قصدش اینه که آرسنال رو بکوبه. این قسمت از متن رو بخونید : ما بیش از این که حریفِ قدرتمندی برای حریفانمان باشیم، در وهله نخست یک رقیبِ جدی برای خودمان هستیم و نمی دانیم که سهمِ ما از یک تاریخ بزرگ فوتبالی به طور دقیق چیست ؟
ایشون که خودشو آرسنالی میدونه، نمیدونه که آرسنال این چندین ساله چه تیمایی رو توی اوجشون مخصوصن، شکست داده. جالبه همه تیمایی که اول شدن توی گروهشون خوششون نمیومد با آرسنال روبرو بشن، بعد ایشون که خودش رو آرسنالی میدونه، میگه آرسنال پیش از اینکه حریف قدرتمندی برای رقبا باشد فلان... در ضمن شما نمیدونی سهمت از تاریخ فوتبالی چیه لازم نیست بقیه هوادارا رو هم قاطی خودت کنی. ... تا بلکه کمی از حجم عقده هایمان کاسته شود. عقده رو که شما داری اما آدمی که خودتو عقده ای میدونی تیم ما لازم نیس تو گل کوچیکو این مسخره بازیه ساختگیه شما بارسلونو ببره، تیم ما سال 2011 بارسلون رو برد و اگه داور نکبت بازی برگشت وقتی بازی 1-1 بود، فن پرسی رو اخراج نمیکرد چه بسا بارسلونی که اون سال قهرمان شد، تو اون مرحله حذف میشد. پس لطف کن خودتو آرسنالی جا نزن، اگرم هستی درک و فهمت مشخصه و لیاقت آرسنال رو نداری.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر