فهرست
مسئولیت اینسینیه و وراتی در پروژه مانچینی
مسئولیت اینسینیه و وراتی در پروژه مانچینی

مسئولیت اینسینیه و وراتی در پروژه مانچینی

آی‌اسپورت – ایتالیا از سقوط به دسته دوم لیگ ملت‌های اروپا نجات پیدا کرد و در آخرین بازی دوستانه‌اش در سال 2018 هم با تک گل دقیقه پایانی متئو پولیتانو آمریکا را شکست داد. بدین ترتیب پروسه آماده‌سازی آتزوری برای بازی‌های مقدماتی یورو 2020 توسط روبرتو مانچینی از همین امروز آغاز می‌شود.

مانچو در این راه اسکوادی در اختیار دارد که بیشتر متشکل از دو گروه از بازیکنان است. گروه اول نمونه‌هایی چون جورجو کیلینی و لئوناردو بونوچی در قلب خط دفاعی هستند که روی هم 65 سال دارند و گروه دوم پدیده‌های جوانی چون نیکولو بارلا و فدریکو کیزا و حتی ساندرو تونالی که هنوز تا رسیدن به تجربه لازم راه زیادی پیش رو دارند.

در این بین اما گروه سومی هم وجود دارد، بازیکنانی که بین دو این رده سنی قرار می‌گیرند، بازیکنانی از جمله لورنزو اینسینیه و مارکو وراتی. کلید رسیدن به تیمی متعادل دست همین بازیکنان است که باید پلی باشند بین جوان‌ترها و باتجربه‌ترها.

کهنه‌سواران فاتح جام جهانی 2006 حالا همه رفته‌اند، ستاره‌هایی که آخرین بازمانده‌هایشان دنیله دروسی و جانلوئیجی بوفون بودند. به جای آن‌ها ایتالیا حالا جورجینیو و جانلوئیجی دوناروما را دارد. جورجینیوی 26 ساله خیلی زودتر از این‌ها باید به تیم ملی دعوت می‌شد و نقشی کلیدی برای آن بازی می‌کرد. دوناروما هم با وجود سن کمش تجربه زیادی در سری آ پیدا کرده و اگر اتفاقی خاصی پیش نیاید می‌تواند خیال ایتالیایی‌ها از درون دروازه‌شان را برای سال‌های زیادی راحت کند.

مانچینی در این میان البته بازیکنانی چون آندره‌آ بلوتی و فدریکو برناردسکی (هر دو 24 ساله) را هم دارد که نه مثل کیلینی و بونوچی به پایان فوتبالشان نزدیکند و نه مثل بارلا و کیزا هنوز خامند. برناردسکی پیش از اینکه سال قبل راهی یوونتوس شود ستاره اول فیورنتینا بود و حتی تا حدی برای ویولا درخشیده بود که مردم فلورانس به او لقب "توتی ارغوانی" را داده بودند. بلوتی هم دو فصل پیش بهترین گلزن سری آ بود و صحبت از انتقال 100 میلیون یورویی‌اش به باشگاه‌های بزرگ اروپایی به میان می‌آمد. برناردسکی بعد از فصل اول نه چندان موفق در تورین این فصل موفق شده اعتماد مکس الگری را به دست بیاورد و بیشتر در ترکیب اصلی بیانکونری به زمین برود. بلوتی اما بعد از افت محسوسی که فصل پیش داشت باید یک بار دیگر به اوج بازگردد و در دورانی که ایتالیا با مشکل گل زدن مواجه دست بدل به همان گلزن درجه یک تورینو شود.

اما مسئولیت اینسینیه و وراتی در پیش بردن پروژه مانچینی از باقی بازیکنان بیشتر است. این دو بازیکن سال‌هاست برای باشگاه‌هایشان درخشیده‌اند. اینیسینه که حالا 27 ساله شده در دوران ناپولیِ مائوریتزیو ساری یکی از کلیدی‌ترین مهره‌های تیمی بود که در بازه زمانی سه ساله جذاب‌ترین فوتبال را در سری آ بازی می‌کرد. حتی با رفتن ساری به چلسی و بازگشت آنچلوتی به ایتالیا و شروع ماجراجویی جدیدش در ناپل، نقش اینسینیه برای تیمش بیشتر هم شده و وظیفه گلزنی بیشتری روی دوشش افتاده.

وراتی هم که نمونه‌ای عجیب از بازیکنان درجه یک ایتالیایی است که هرگز در سری آ بازی نکرده، درخشش خودش را در پاریس سن ژرمن تحت رهبری خود کارلتو شروع کرد و سال‌هاست به عنوان یکی از بهترین هافبک‌های اروپا از او یاد می‌شود، هافبکی که پیش از رفتن آرتور به بارسلونا، گزینه اول خود ژاوی برای جانشینی‌اش در نوکمپ بود.

اما دو هم‌تیمی سابق در پسکارا، که کنار چیرو ایموبیله و به رهبری زدنیک زمن باعث صعود این تیم به سری آ در سال 2012 شدند، هرگز موفق نبودند فرم عالی باشگاهی‌شان را به بازی‌های ملی منتقل کنند. این تفاوت فرم دلایل مختلفی داشته، از مصدومیت‌ها گرفته (به خصوص در مورد وراتی) تا تفاوت سبک بازی ایتالیا با ناپولی و پاریس سن ژرمن. ولی اگر قرار باشد ایتالیای مانچینی دوران گذار خودش را با موفقیت پشت سر بگذارد و کابوس نرسیدن به جام جهانی 2018 را به دست فراموشی بسپارد، نیاز به اینسینیه و وراتی‌ای دارد که در ناپل و پاریس می‌شناسیم.

یورو 2020 می‌تواند شروع راه درخشش اینسینیه و وراتی در بالاترین سطح فوتبال ملی برای ایتالیا باشد و تا جام جهانی 2022 هم ادامه پیدا کند.

۵    
آی اسپورت
2018-11-21 12:26:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر