فهرست
یادداشت روز: شبی که مویس نترسید
یادداشت روز: شبی که مویس نترسید

یادداشت روز: شبی که مویس نترسید

آی اسپورت - نتیجه ی 1-1 علی رغم اینکه در حالت طبیعی به هیچ عنوان در بازی های حذفی در خانه نتیجه ی خوبی تلقی نمی شود، اما در این مورد خاص نتیجه ی قابل قبولی برای یونایتد بود. قبل از بازی  فروم های هواداران بایرن در سراسر دنیا مملوء از کنایه های گوناگون بود. از دو رقمی کردن یونایتد در الدترافورد گرفته تا یکسره کردن کار یونایتد در همان بازی رفت!! شرایط نیز چندان دور از چنین عباراتی نبود. بدترین منچستر 25 سال اخیر به مصاف تیمی می رفت که به اعتقاد نشریه ی بیلد «انیشتین فوتبال» آن را تبدیل به بهترین بایرن تاریخ کرده بود. با توجه به این شرایط انصافا نتیجه ی 1-1 حتی در الدترافورد برای یونایتد نتیجه ی بدی تلقی نمی شود.


Manchester United v FC Bayern Muenchen - UEFA Champions League Quarter Final



آن چیزی که در تئاتر رویاها جالب جلوه می کرد تنها نتیجه نبود. نمایش یونایتد و مهم تر از آن اندیشه های مویس بسیار شجاعانه و در عین حال قابل تحسین بود. ممکن است بگویید 74 درصد مالکیت توپ مونیخ می تواند خلاف این ادعا را ثابت کند اما حقیقتا این طور نیست. درصد بالای مالکیت توپ توسط تیم های تحت هدایت گواردیولا به هیچ وجه مسئله ی غریبی محسوب نمی شود. به سختی می توانید بازی را در تمام دوران سرمربی گری گواردیولا پیدا کنید که تیمش مالکیت توپ بیشتری را در اختیار نداشته باشد. 76 درصد مالکیت توپ بایرن به هیچ وجه نمی تواند مثال نقضی بر نمایش جسورانه یونایتد و همچنین اندیشه های شجاعانه ی مویس باشد. به این نکته نیز باید توجه کرد که همه ی مالکیت توپ بایرن خروجی 3 شوت در چارچوب را داشته است. در حالی که یونایتد 4 بار توانسته بود ضربات خودش را روانه ی چارچوب مونیخی ها کند.

100073903865236848207321087659438n.jpg


ترکیب و چیدمان اولیه ی مویس نیز نشان از «شجاعت» وی دارد. در حالی که بسیاری از نشریه های معتبر انگلستان از جمله تلگراف پیش بینی می کردند یونایتد با ترکیبی دفاعی و حضور توامان فلینی، فلچر و کریک وارد میدان شود، اما مویس چیدمان متفاوتی را در نظر گرفته بود. او نه تنها ترجیح داد با میدان دادن به گیگز به جای فلچر، خلاقیت بیشتری را به خط میانی اش تزریق کند، بلکه از ولبک و رونی نیز به طور همزمان استفاده کرد. هر چند ولبک متمایل به سمت چپ کار می کرد اما در هر صورت او یک مهاجم ذاتی است و میل به هجوم در ذهن او به عنوان اولین پارامتر تعریف شده است.

تعویض ها و تاکتیک های مویس در جریان بازی نیز هیچ نشانی از تفکرات دفاعی در اندیشه های او نداشت. او در بین دو نیمه شینجی کاگاوا را به جای گیگز وارد بازی کرد و سعی در افزایش بار هجومی تیمش داشت. با حضور کاگاوا در سمت چپ، فرصت برای قرار گرفتن ولبک در کنار رونی و بازی با 2 مهاجم بیش از پیش به وجود آمد.

کمتر کسی فکر می کرد منچستر دیوید مویس پس از اسفناک ترین بازی های ممکن، چنین نمایشی در برابر بهترین تیم حال حاضر جهان ارائه دهد. شاید اگر دنی ولبک به جای زدن «ضربه ی پلی استیشینی» به نویر، با بغل پایی آرام در نیمه ی اول کار را تمام می کرد اوضاع از این نیز برای مویس بهتر می شد. با این حال اما هنوز هم موقعیت بایرن برای صعود بسیار بهتر از یونایتد است. آن ها در آلیانز آره نا اگر گلی دریافت نکنند تحت هر شرایطی به دور بعد صعود خواهند کرد. با این حال حتی اگر یونایتد به دور بعد صعود نکند، نمایش سه شنبه شب آن ها در الدترافورد برای دومین بار در 2 هفته ی اخیر ثابت کرد که مرد اسکاتلندی آن قدر ها هم «بی خاصیت» نیست.

شهاب شهابی

     
آی اسپورت
2014-04-02 10:37:04
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر