فهرست
یادداشت: چرا بلان کاندیدایِ مربیگریِ یونایتد نیست؟
یادداشت: چرا بلان کاندیدایِ مربیگریِ یونایتد نیست؟

یادداشت: چرا بلان کاندیدایِ مربیگریِ یونایتد نیست؟

پل ویلکس
 
هفته‌یِ پیش رابی سوج که مارک هیوز را بهترین گزینه برایِ مربیگریِ یونایتد می‌داند در شویِ رادیوییِ خودش در جوابِ یکی از مخاطبین که از لوران بلان را برایِ این پست ترجیح می‌داد گفت: «بلان؟! تا حالا چی برده؟ چه تجربه‌ای در لیگ برتر داره؟» رابی سوج را همه می‌شناسیم و با نظراتش آشناییم، اما جوابِ دو سوالِ او را می‌دهیم. بلان در دومین فصلِ حضورش در بوردو قهرمانِ لیگ و جامِ حذفی شد و این تیم را تا یک چهارمِ نهاییِ چمپیونز لیگ آورد. در پاریس سن ژرمن هم بلان در آستانه‌یِ کسبِ یک سه‌گانه‌یِ داخلی دیگر است. بلان فصلِ پیش لیگ، جامِ حذفی و جامِ اتحادیه را برد و در فصلِ اولش هم لیگ و جامِ حذفی را. این فصل هم تیمش تنها 4 امتیاز می‌خواهد تا لیگ را ببرد، در فینالِ جامِ اتحادیه و در نیمه نهاییِ جامِ حذفی است. بلان یک برنده‌یِ زنجیره‌ای است. در موردِ تجربه‌یِ او در لیگِ برتر هم باید گفت این انتقادی است که می‌شد از مورینیو در اولین دورانِ حضورش در چلسی داشته باشیم یا همین الان پپ گواردیولا را زیرِ سوال ببریم.
درست است که در لیگِ فرانسه پاریس سن ژرمن فاصله‌یِ زیادی با دیگر تیم‌ها گرفته است، اما این انتقادی است که نسبت به بایرن مونیخ و بوندسلیگا و لا لیگا و بارسلونا هم می‎‌کنند. بخشی از دلیلِ برتریِ پاریسی‌ها نسبت به دیگر تیمها، خودِ بلان و تیمی که ساخته است. پاریس سن ژرمنِ لوران بلان در دو فصلِ گذشته به مرحله‌یِ یک چهارمِ نهاییِ چمپیونز لیگ رسیده و امشب هم با برتریِ 2-1 در بازیِ رفت مقابلِ چلسی قرار می‌گیرد. در این سه فصل تنها تیم‌هایی که موفق شده‌اند پی.اس.جی را شکست بدهند رئال مادرید، بارسلونا، چلسی و بنفیکا بوده‌اند. البته بلان موفق شده پیروزی‌هایِ ارزشمندی مقابلِ مورینیو، هیدینک و قهرمانِ فصلِ پیش، بارسلونا به دست بیاورد. این دیدگاه که پول و سرمایه‌یِ گزاف تنها عاملِ موفقیتِ پاریس سن ژرمن و بلان بوده اصلا درست نیست. نمونه‌یِ منچستر یونایتد و منچستر سیتی در چند فصل اخیر و در مقایسه با موفقیت‌هایِ پی.اس.جی این را به اثبات می‌رساند. سرمایه تضمینی برایِ پیروزی نیست.
از منظری دیگر کنترل و رهبریِ تیمی که پر از ستاره است یکی از بالاترین کیفیاتِ یک مربیِ درجه یک به حساب می‌آید. رسوایی‌ای که سرژ اوریه چند هفته پیش در پاریس برپا کرد، نشان از کارِ سختِ بلان برایِ سر و کله زدن با این همه بازیکنِ از خود راضی و مغرور بود. بلان در راهِ کنترلِ این ستاره‌ها حتی گاهی جلویِ زلاتان هم کوتاه آمده است، اما او اولین مربی‌ای نبوده که برایِ استفاده از یک بازیکنِ بزرگ یک قدم عقب گذاشته است، مثلِ کاری که سر الکس فرگوسن با اریک کانتونا کرد. بلان با توجه به بازیکنانِ با کیفیتی که دارد ترجیح می‌دهد رویِ بازیِ تیمِ خودش تمرکز کند و برعکسِ ون گال به فوتبالِ واکنشی فکر نمی‌کند. بلان یک فصل در بارسلونا بود و همین حضورِ کوتاه، حتی با اینکه بعد از اخراجِ کرویف بود تاثیرِ زیادی رویِ ذهنیتِ فوتبالی‌اش گذاشت. تیم‌هایِ بلان به مالکیتِ توپِ بالا معروفند. بوردو و پاریس سن ژرمنِ او رکوردِ میانگینِ مالکیتِ توپ در فوتبالِ فرانسه را شکستند و این فصل هم در اروپا فقط بارسلونا و بایرن مونیخ بودند که بیشتر از تیمِ بلان توپ داشته‌اند.
نکته‌یِ مهمِ دیگر رابطه‌یِ نزدیکِ بلان با سر الکس فرگوسن است. فابین بارتز، دروازه‌بان و هم‌بازیِ سابقِ بلان در یونایتد درباره‌یِ این رابطه می‌گوید: «لوران خیلی فرگوسن را دوست داشت و فرگوسن هم لوران را دوست داشت. اونا خیلی باهم حرف می‌زدند، چون دیدِ مشترکی نسبت به فوتبال داشتند، دیدی که بر مبنایِ حمایت و عشق به بازیکنان بود.» یونایتد ون گال را به اعترافِ خودش به دلیلِ سابقه‌یِ خوبش در استفاده از جوانان تیم انتخاب کرد. بلان هم با اینکه تیمی پرستاره در پاریس داشته ولی در این دو سال و نیم به جوانانی مثلِ کینگزلی کومن، آدریان ربیو، اروین اونژدا و کوین آگوستین بازی داده و جوانانی مثلِ لوکاس دینیه و مارکینیوژ را هم خریده است.
گزینه‌هایِ یونایتد مورینیو به دلیل موفقیتی که در کوتاه مدت می‌آورد، پوچتینو به خاطرِ فوتبالِ جذاب و اهمیتی که به جوانان می‌دهد و رایان گیگز برایِ اینکه پلی بینِ گذشته‌یِ پرافتخارِ یونایتد و امرز است، هستند. لوران بلان تمامِ این کیفیات را دارد و خودش را به اندازه‌یِ کافی در فوتبالِ فرانسه ثابت کرده که حداقل به عنوانی یکی از کاندیداهایِ جانشینیِ ون گال رویش حساب کنند.
 
 
     
آی اسپورت
2016-03-09 11:32:30
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر