فهرست
میراثِ یوهان کرویف
میراثِ یوهان کرویف

میراثِ یوهان کرویف

وقتی یوهان کرویف سالِ 1988 مربیِ بارسلونا شد باشگاه در بحران به سر می‌برد و در 28 سال تنها دو بار قهرمانِ لا لیگا شده بود. 27 سال از این تاریخ می‌گذرد و بارسلونا 13 لیگ و 5 چمپیونز لیگ برده است. این یوهان کرویف بود که طرحِ لا ماسیا را داد و بنیانِ موفقیت‌هایِ آینده‌یِ بارسلونا را بنا کرد. کرویف در اوایلِ دهه‌یِ نود فلسفه‌یِ توتال فوتبال را که در آمستردام از رینوس میشل فرا گرفته بود را به بارسلونا تزریق کرد. شاخصه‌هایِ فوتبالِ بارسلونا تا امروز همان ارزش‌هایی است که کرویف با خودش آورد: وقتی مالکیتِ توپ داری گل نمی‌خوری. وقتی توپ را از دست می‌دهی در بالاترین جایِ ممکن حریف را پرس کن را زمین برایش کوچک شود. از خطِ آفساید به شکلِ کنشی استفاده کن تا اشتباهاتِ حریف بالا برود. دروازه‌بانی داشته باش که مثلِ یک سوئیپر پشتِ خطِ دفاعِ بالایت را جمع کند. مالیکت و پرس، مالکیت و پرس.
کرویف با بارسلونا 4 بار متوالیِ قهرمانِ اسپانیا شد و اولین چمپیونز لیگِ تاریخِ باشگاه را هم فتح کرد. کرویف در این دوران ذهنیتِ بارسلونا را تغییر داد. کرویف سالِ 1996 کنار رفت و جایش را بابی رابسون گرفت. انتخابی که خودش دنباله‌رویِ فلسفه‌یِ قبلی بود. بابی رابسون در وست بروم زیرِ نظرِ ویک باکینگهام بازی کرده بود، مربی‌ای که اولین بار در آژاکس به کرویف بازی داد و بعد جانشینِ رینوس میشل در بارسلونا شد.
به توصیه‌یِ بابی رابسون لویی ون گال ژوزه مورینیو را به عنوانِ دستیارِ سومش در بارسلونا به کار گرفت، تیمی که پپ گواردیولا و لوئیس انریکه را در خطِ میانی‌اش داشت. یک سال بعد فیلیپ کوکو به خطِ میانی اضافه شد و رونالد کومن رویِ نیمکت کنارِ ون گال نشست. فرانک دی بوئر هم یک سال بعد آمد. خولن لوپتگی دروازه‌بانِ ذخیره‌یِ بارسلونا بود و لوران بلان پیش از او یک سال زیرِ نظرِ رابسون در نوکمپ بازی کرده بود. نیمی از تیم‌هایی که فصلِ پیش به مرحله‌یِ یک چهارمِ چمپیونز لیگ رسیدند توسطِ بازیکنانِ سابق بارسلونا رهبری می‌شدند. به بیانی دیگر در بازه‌یِ زمانیِ 1996 تا 2000 مربیانِ حالِ حاضرِ بارسلونا، بایرن مونیخ، منچستر یونایتد، پاریس سن ژرمن، آیندهوون، آژاکس و ساوتهمپتون، همه در بارسلونا بودند. همه‌یِ این مربیان تحتِ تاثیرِ یوهان کرویف بودند. به قولِ پپ گواردیولا: «کرویف معبد را ساخت و وظیفه‌یِ ما حفظش است.»
فرانک رایکارد که زیرِ نظرِ کرویف و بعد ون گال در بارسلونا بازی کرده بود، با قهرمانی در چمپیونز لیگِ 2006 پایه‌گذار یک دهه برتریِ بارسلونا در اروپا شد. گواردیولا که اولین بار کرویف در تیمِ اول بهش بازی داده بود با دو قهرمانیِ چمپیونز لیگ این راه را ادامه داد. امسال لوئیس انریکه شانسِ این را دارد که برایِ اولین بار در تاریخِ چمپیونز لیگ از عنوانِ قهرمانیِ تیمش دفاع کند و پنجمین قهرمانیِ بارسلونا در 11 سالِ اخیر را کسب کند. همه‌یِ این افتخارات با فوتبالِ کرویف به دست آمده است.
ژوزه مورینیو که رقابت برایِ مربیگریِ بارسلونا را سالِ 2008 به گواردیولا باخت در پورتو از همان سیستمِ پرسِ بالا و سنگینِ کرویف استفاده می‌کرد. اما بعد به رویکردِ رادیکالی رسید که در بازی‌هایِ بزرگ باید بدونِ توپ بازی کرد و منتظرِ اشتباهِ حریف شد. اما همین موضعِ مخالفِ بارسلونا هم تحتِ تاثیرِ کرویف بود و آموزه‌هایِ او در نوکمپ بود.
این‌ها تنها نمونه‌هایی بودند که تحتِ تاثیرِ مستقیمِ کرویف قرار گرفته‌اند. آرسن ونگر همیشه گفته مدلِ فوتبالش برگرفته از توتال فوتبالِ رینوس میشل و یوهان کرویف است. آریگو ساکی که در کودکی عاشقِ رئال مادرید و برزیل بوده می‌گوید: «اما تیمی که نفسم را می‌گرفت هلندِ دهه‌یِ 70 بود. فوتبالِ هلند برایم مثلِ یک راز بود. به نظرم تلویزیون خیلی کوچک می‌آمد و احساس می‌کردم باید کلِ زمین را ببینم تا درکِ درستی از کاری که می‌کردند پیدا کنم.»
کرویفِ بازیکن نابغه‌ای ظریف بود که با قدرتِ مغزش حریفان را شکست می‌داد. تماشایِ هلندِ او مقابلِ اروگوئه در 1974 و آژاکس‌اش در فینالِ اروپا مقابلِ یوونتوس در سالِ 1973 مثلِ تماشایِ عروسک‌گردانی برابرِ عروسک‌هایِ خیمه‌شب‌بازی‌اش بود. کرویفِ مربی موفق شد این حسِ لذت بردن از فوتبال و زیبایی‌اش را حفظ کند و آن را به بازیکنانش انتقال بدهد. هیچ مربی-بازیکنی در تاریخِ فوتبال به بزرگیِ کرویف نبود. کرویف سه دهه عاملِ اصلیِ نبوغِ بارسلونا و در افقی وسیع‌تر نبوغِ فوتبال بود.
«بردن خیلی مهمه. اما اینکه به سبکِ خودت ببری، سبکی که دیگران تقدیرش می‌کنند و سعی در تقلیدش دارند، مهمترین است.» بنابر اصولِ خودش، کرویف به موفقیتِ کامل رسید. تمامِ فوتبالِ مدرن میراثِ یوهان کرویف است.
 
 
 
     
آی اسپورت
2016-03-28 08:26:15
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر