فهرست
یادداشت: کونته، مردِ نامحبوبِ آتزوری
یادداشت: کونته، مردِ نامحبوبِ آتزوری

یادداشت: کونته، مردِ نامحبوبِ آتزوری

جیمز هورن‌کاسل
 
کارلو تاوکیو، رئیسِ فدراسیونِ فوتبالِ ایتالیا، مدافعِ خیالی روبرویش را فریب داد و ازش گذشت: «ببین آنتونیو من وقتی بالِ راست بازی می‌کردم اینجوری دریبل می‌زدم.» تاوکیو و کونته در کنفرانسِ مطبوعاتیِ قبل از بازی با اسپانیا بودند و کونته معنیِ حرفِ تاوکیو را خوب می‌دانست. ژورنالیست‌هایِ انگلیسی آماده‌یِ سوال کردن درباره‌یِ چلسی بودند و کونته آماده‌یِ دریبل زدنشان. «اونا برایِ تیمِ ملیِ اینجا اومدن». کونته رو به پائولو کوربی، مدیرِ روابطِ عمومیِ تیمِ ملی کرد و ازش خواست جوابش را به انگلیسی ترجمه کند. کونته نمی‌خواست دستش را رو کند که در حالِ یادگیریِ انگلیسی است. براوو! چرا که نه؟ بگذار انگلیسی‌ها بازهم تویِ تعلیق بماند.
کونته در ادامه سرنخی به انگلیسی‎‌ها داد: «اسمِ چلسی تابو نیست. ولی من میتونم اسمِ دوتا تیمِ دیگه هم بهتون بگم. میلان و رم.» کونته راهِ بازگشتش به سریِ آ را باز گذاشته است. اما مسئله اینجاست که رم همین حالا مربیِ جدید دارد و میلان هم به گزینه‌هایِ دیگر فکر می‌کند. چرا با اینکه به نظر می‌رسد سینیسا میهایلوویچ آخرِ فصل از سن سیرو می‌رود میلان به کونته فکر نمی‌کند؟ چون فکر می‌کنند مقصدِ آینده‌یِ او مشخص شده است. حضورِ گری استاکر، مدیرِ ارتباطاتِ بازیکنانِ چلسی هم در این کنفرانس اتفاقی نبود. اگرچه او اصرار داشت که برایی فابرگاس، آزپیلیکوئتا و پدرو آمده است.
جایِ تعجبی ندارد که مطبوعاتِ ایتالیا به این اتفاق واکنشی انتقادی داشتند. خودِ کونته بیشتر از چلسی مقصر است. کونته دوست دارد خودش را در جایگاهِ یک پتک بداند. در حالی که مربیِ تیمِ ملی باید سندان باشد و ضرباتِ پتکِ بقیه را تحمل کند. کونته در این چند وقت کم پتک نخورده است. تقصیرِ خودش است. چرا باید مربیگریِ ایتالیا را به کار کردن در گاراژ تشبیه می‌کرد؟ کونته بعد از صعودِ ایتالیا به یورو از احتمالِ تمدیدِ دو ساله‌یِ قراردادش حرف زد. اما فاصله چهار ماهه تا اولین بازیِ دوستانه نظرش را تغییر داد. کونته دوست دارد هر روز بویِ چمنِ تازه‌یِ زمین به مشامش بخورد. اما «وقتی در گاراژ کار می‌کنید چمن بیرون و دور از شماست و همش بویِ لاستیک و روغنِ ماشین بهتون می‌خوره.»
کونته به امری مقدس توهین کرد و برایِ همین پتک‌هایی بود که بر سرش فرود آمد. روزنامه‌یِ لا استامپا نوشت: «کنارِ انگلیسی کونته باید روابطِ عمومی هم یاد بگیرد.» سرمقاله‌یِ کوریره دلو اسپورت هم نوشت: «کونته فکر می‌کند کیست؟ مربیانی که خیلی بیشتر از کونته در سطحِ باشگاهی افتخار کسب کرده بودند، مثلِ لیپی، ساکی و تراپاتونی، رویِ این نیمکت نشسته‌اند و موقع خداحافظی حتی به فکرشان هم خطور نکرد که اینطور بی‌احترامی کنند.» مقایسه‌یِ رفتاری که کونته با یوونتوس هنگامِ ترکِ تورین داشت هم به میان آمد. «شما نمی‌تونید با 10 یورو در جیبتون تویِ رستورانِ 100 یورویی غذا بخورید.» یک سال بعد وقتی مکس الگری یوونتوس را به فینالِ برلین رساند نشان داد که حرفِ کونته ابلهانه بوده است. برایِ همین سرمقاله‌یِ کوریره اینطور به پایان رسید: «این نشانه‌یِ خوبیست چون دورانِ بعد از کونته از دورانِ خودِ کونته بهتر است.»
تا حالا سابقه نداشته ایتالیا پا به تورنمنتی بزرگ بگذارد در حالی که مربی‌اش آماده‌یِ قبول کردنِ شغلی دیگر است. ویتوریو پوتزو که ایتالیا را قهرمانِ جامِ جهانی‌هایِ 1934 و 1938 کرد اصلا حقوقی از فدراسیون دریافت نمی‌کرد، چون نشستن رویی نیمکتِ آتزوری را افتخار می‌دانست. انزو بیرازوت، مربیِ پیپ به دهانِ ایتالیایِ قهرمانِ 1982 پیشنهاداتِ زیادی از تیم‌هایِ باشگاهیِ سریِ آ و حتی انگلیس داشت، اما همه را رد کرد. برایِ او هیچ شغلی بالاتر از مربیگریِ آتزوی نبود. در نقطه‌یِ مقابل آنتونیو کونته است که گران‌ترین مربیِ تاریخِ تیمِ ملی ایتالیاست.
کونته جمعه بابتِ حرف‎‌هایِ آخرش عذرخواهی کرد و گفت سوءتفاهمی به وجود آمده است. نمایشِ خوبِ ایتالیا مقابلِ اسپانیا بهترین واکنشِ ممکن از سویِ او و تیمش بود. حالا ایتالیا به مقطعِ حساسی رسیده است و همدردی و همدلی با کونته بیش از پیش کم شده است. با این حال کونته چهار ماهش در گاراژ را رویِ ماشینی که باهاش فرار کند کار نکرده است. تنها تمرکزِ کونته در حالِ حاضرِ راندنِ ایتالیا به سویِ قهرمانیِ یورو است.
 
 
     
آی اسپورت
2016-03-28 09:34:16
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر