فهرست
یادداشت: نقشِ حیاتی دایر برایِ انگلیس
یادداشت: نقشِ حیاتی دایر برایِ انگلیس

یادداشت: نقشِ حیاتی دایر برایِ انگلیس

جاناتان ویلسون
 
مسئله‌یِ بازی کردنِ جرارد و لمپارد کنارِ هم در تیمِ ملی انگلیس هنوز فراموش نشده است. با اینکه ثابت شده بود این دو هافبک یاد نمی‌گیرند کنارِ هم بازی کنند، بحث همچنان ادامه داشت. یادآوریِ همین بحث است که حقیقتی را مشخص می‌کند. انگلیس نباید صرفا 11 بازیکنِ برترش را انتخاب کند و امیدوار باشد راهی برایِ کنارِ هم بازی کردن پیدا کنند. روی هاجسون باید برایِ ترکیبِ اصلی‌اش به فکرِ تعادل باشد. اینجاست که نقشِ حیاتیِ اریک دایر برایِ انگلیس آشکار می‌شود.
اوتمار هیتسفیلد، مربیِ بزرگِ آلمانی، به محوطه‌یِ جلویِ باکس منطقه‌یِ خطر می‌گفت و اعتقاد داشت اگر این منطقه محافظت شود امکانِ باخت خیلی پایین می‌آید. به همین دلیل بود که سیستمِ 1-3-2-4 محبوبیتِ زیادی در اروپا پیدا کرد و احتمالا محبوب‌ترین سیستمِ یورو هم خواهد بود (11 تیم از 24 تا با این سیستم بازی می‌کنند). 1-3-2-4 این امکان را به تیم‌ها می‌دهد که با دو هافبکِ دفاعی از خطِ دفاعی‌شان محافظت کنند، کاری که لمپارد و جرارد که هر دو هافبک‌هایی باکس تو باکس بودند و غریزه‌یِ دفاعیِ کمی داشتند هرگز موفق به اجرایِ درستش برایِ تیم ملی نشدند. در تئوری وقتی یکی حمله می‌کرد دیگری باید عقب‌تر می‌ایستاد و دفاع می‌کرد، مثلِ کاری که پاتریک ویرا و امانوئل پتی برایِ آرسنال می‌کردند. اما در عمل هرگز این اتفاق نیفتاد. انگلیس در این دوران می‌توانست به 3-3-4 رو بیاورد. اما این تغییرِ سیستم به معنایِ نیمکت‌نشین کردنِ دیوید بکام و به هم زدنِ زوجِ رونی و اوون بود. در مقاطعِ مختلف بازیکنانی مثلِ گرت بری و اوون هارگریوز هم در پستِ هافبکِ دفاعی امتحان شدند، اما در نهایت شهرتِ لمپارد و جرارد همیشه باعث می‌شد که این دو بازیکن کنارِ هم قرار بگیرند و نسلِ به اصطلاح طلایی انگلیس هیچ موفقیتی به دست نیاورد.
روی هاجسون برایِ ترکیبِ اصلی‌اش در یورو 2016 هنوز سوالاتی در سر دارد که باید بهشان پاسخِ نهایی بدهد: اینکه اگر وین رونی از مصدومیت باز گردد باید در ترکیبِ اصلی بازی کند یا نه، اینکه جیمی واردی باید کنارِ هری کین در ترکیبِ اصلی باشد یا نه، اینکه بینِ راس بارکلی و دلی علی کدامشان باید نیمکت‌نشین شوند. اما نکته‌ای که مشخص است و شک و تردیدی در آن نیست اهمیتِ قرار گرفتنِ اریک داریر در ترکیبِ اصلی است. انگلیس بعد از مدت‌ها یک هافبکِ دفاعیِ درجه یک دارد که می‌تواند در سیستمِ 3-3-4 یا 2-4-4 دایمند به خوبی از خطِ دفاعی‌اش حمایت کند. مهمترین نکته‌یِ بازیِ دایر انظباطِ تاکتیکی‌اش است. دایر پستِ خودش را ترک نمی‌کند و علاقه‌ای به اضافه شدن به حمله ندارد. کاری که او می‌کند قرار گرفتن بینِ دو مدافعِ میانی، وقتی مدافعینِ کناری پیش رفته‌اند، است، اتفاقی که بارها در لیگِ برتر امسال در تاتنهام دیده‌ایم. دایر با جاگیری هوشمندانه‌یِ خودش تعادل را به تیمش می‌دهد و قدرتِ دفاعیِ تیمش در ارسال‌ها و ضدحمله‌ها را بالا می‌برد. دایر گلِ پیروزیِ انگلیس مقابلِ آلمان را هم زد، اما در روزهایی که جیمی واردی و هری کین و دلی علی با درخششِ خودشان ستاره‌هایِ انگلیس شده‌اند و تمامِ تیترها را به خودشان اختصاص داده‌اند، ستاره‌یِ خاموش و بی سر و صدایی به نامِ اریک دایر می‌تواند کلیدِ موفقیتِ تیمِ روی هاجسون در آینده باشد.
 
     
آی اسپورت
2016-03-30 10:09:16
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر