فهرست
دعوت به خودکشی!
دعوت به خودکشی!

دعوت به خودکشی!

آی‌اسپورت- نمی‌دانیم سرانجام چه کسی جای برانکو ایوانکوویچ سفر کرده به سرزمین سعودی‌ها را خواهد گرفت اما از این مطلعیم که هر کسی باشد، یکی از بزرگترین اشتباهات عمرش را مرتکب شده و کاری را خواهد کرد که کم از خودکشی نیست. بین مربیان و نزدیکان آنها این توصیه بدیهی بسیار متداول است که؛ تیمی را تحویل بگیر که با سر زمین خورده و متلاشی شده باشد و از مربیگری در تیمی که به‌شدت موفق بوده، پرهیز کن. در حالت دوم هرچه که کسب کنی، کافی نخواهد بود و در نهایت خواهند گفت کار خاصی نکرده‌ای و نیز قبل از تو نیز چنین کرده بود، ولی اگر هدایت تیمی را عهده‌دار شوی که مثلاً در لیگ قبلی دوازدهم شده باشد، حتی دهم شدن در دوره بعدی نیز یک پیشرفت برای شما تلقی خواهد شد و چنانچه آن تیم به قعر جدول لیگ سقوط کرده و به زور در لیگ برتر ماندنی شده باشد، دیگر خیالتان راحت خواهد بود که با توجه به توش و توان ذاتی آن تیم، احتمالاً پرواز بلندتری خواهید داشت و چنان تیمی را اگر هشتم هم بکنید، شما را روی سرشان خواهند گذاشت و در میدان‌های مرکزی شهر خواهند گرداند و احتمالاً مجسمه‌تان نیز در سطح شهر نصب خواهد شد!

یادگارهای یک فصل استثنایی 

بر‌اساس تمامی این توضیحات و بدیهیات باید پرسید فردی که به‌زودی به‌عنوان جانشین ایوانکوویچ سرمربی پرسپولیس خواهد شد، به کدام میزان از موفقیت می‌خواهد برسد که وی را ناکام تلقی نکنند و از هر سو لعن و نفرین نشود. با هدایت برانکوی ۶۵ ساله و متین و آرام، پرسپولیس در فصل اخیر فوتبال ایران هر سه جامی را که پیش‌رویش بود، فتح کرد. این تیم برای سومین سال پیاپی در لیگ برتر اول شد، جام حذفی را برای نخستین مرتبه در دوره زمامداری (اینک پایان یافته) ایوانکوویچ به دست آورد و سوپرجام ایران را نیز به حکم فدراسیون تصاحب کرد، زیرا به اعتقاد این نهاد و همچنین سازمان لیگ، وقتی هر دو جام قهرمانی لیگ و حذفی به یک تیم می‌رسد، گذاشتن مسابقه سوپرجام دلیلی نخواهد داشت و همان تیم توانایی و صلاحیت‌اش را برای فتح سوپرجام نیز به نمایش نهاده است.

چقدر خوشبینی؟ 

چه یحیی گل‌محمدی انتخاب اول سران سرخپوشان به سمت پست سرمربیگری پرسپولیس برسد و چه گزینه داخلی یا خارجی دیگری بر مسند قدرت بنشیند، باید از وی پرسید تا چه میزان امیدوار است که آمار جادویی فصل آخر استقرار برانکو در تهران را تکرار کند؟ آیا آن مربی قادر است مثل سلف کروات خود سه جامی شود؟ آیا آن گزینه توان لازم برای فتح یکی از آن سه جام را دارد و اگر آن تک جام صید شده احتمالی در لیگ برتر هم باشد باز می‌توان به آن مربی نمره قبولی در رقابت بزرگ و به واقع محتومش برای رسیدن به دستاوردهای فصل آخر برانکو داد. آن مربی تازه اگر دبل هم کند و هم لیگ و هم جام حذفی را ببرد، در صورت برگزاری سوپرجام باز در قیاس با فصل 3 جامی ایوانکوویچ احتمالاً بازنده به حساب خواهد آمد و اگر در شاهکاری برانکووار سه‌گانه وی را تکرار کند، باز هم خواهند گفت؛ کاری نکرده‌ای و این کار را سرمربی قبلی‌مان هم کرده بود.

از دیروز تا امروز 

برای این‌که بفهمید دستاوردهای دوم (دبل کردن) و سوم (رسیدن به سه‌گانه) چقدر سخت است، کافی است توضیح بدهیم از آخرین دوگانه قبلی سرخ‌ها که در دوره سرمربیگری علی پروین به دست آمد، ۲۰ سال می‌گذرد و آخرین سه‌گانه قبلی قرمزها از جنس و قماشی که گفتیم اصلاً وجود خارجی ندارد و پیش‌تر هرگز صید نشده و در سال‌های دو و سه جامی شدن پرسپولیس با هدایت علی پروین در دهه ۶۰ هم اصولاً لیگ سراسری ایران برگزار نمی‌شد و آن رقابت‌ها تعطیل شده بود. لیگ تهران در آن موقع البته «سطح بالاترین» لیگ ما و سرشار از ملی‌پوشان و نامداران بود و به رغم غیبت شهرستانی‌ها عارضه و کمبود خاصی از آن استنتاج نمی‌شد اما هرچه بود لیگ تهران بود و نمی‌شد و اینک هم نمی‌شود آن را با لیگ سراسری کاملاً یکی توصیف کرد و فتح آنها را صاحب یک درجه از ارزش شناخت و در کفه ترازوهای برابر قرار داد. اضافه بر این در چنان زمانی اصلاً سوپرجام ایران برگزار نمی‌شد و نه چنان چیزی در فوتبال ایران به تأسی از خارجی‌ها مد شده بود و نه اصولاً لیگ سراسری داشتیم که قهرمانش شناخته شود و روبه‌روی فاتح جام حذفی بایستد.

جایگاه سست مدیران 

در فوتبال و کلاً در ورزش چیزی به نام غیر‌ممکن وجود ندارد و می‌توان دست به هر کار عظیمی زد اما امکان این‌که جانشین برانکو در فصل پیش‌رو مثل او سه جامی شود، بر‌اساس شواهد و منطق چندان بالاتر از صفر درصد نیست و اگر به منطق و رویدادهای محتمل‌تر بیندیشیم، این احتمال بر اثر اتفاقات منفی روزهای اخیر در پرسپولیس به نازل‌ترین میزان خود رسیده است. از یک‌سو جانشین برانکو احتمالاً با ترکیب و تیمی مواجه می‌شود که حداقل سه چهار لژیونر تازه را به این‌سو و آن‌سو می‌فرستد و به تبع آن از قدرتش خواهد کاست و از جانب دیگر او با ساختار و افراد و مدیریتی وادار به همکاری خواهد شد که بر‌خلاف آنچه در‌ مورد ایوانکوویچ می‌دیدیم، کاملاً برای وی نا‌آشنا و غیر‌قابل تکیه خواهد بود. اصرارها و ادعاهای تظاهروار سران پرسپولیس مبنی بر این‌که هرچه را که لازم بود برای حفظ ایوانکوویچ انجام داده‌اند (و این برانکو بود که نخواست بماند) به سبب عدم اعتقاد هواداران پرسپولیس به این ادعا، جایگاه آنها را در این باشگاه و به واقع نزد هواداران بسیار سست کرده و کارآیی کم آنها که همیشه با پرکاری برانکو جبران و پیروزی‌آفرین می‌شد، حالا بیش از پیش در معرض تهاجم‌ها و اتهام‌های عدم کفایت قرار دارد. در نتیجه مربی درنظر گرفته شده برای جایگزینی ایوانکوویچ حتی از حمایت کامل مدیران و پشتیبانان خود نیز بی‌بهره خواهد بود زیرا آنها مقبولیت عام خود را از دست داده‌اند و برای هواداران فقط سزاوار استعفا و اخراج جلوه کرده‌اند.

به هواداران نگویید 

با این اوصاف اگر تیم فعلی پرسپولیس را ذاتاً بسیار توانا بینگاریم (این توانایی بر‌اساس نحوه هدایت آن معنا و امکان اجرا می‌یابد) و مدیریت‌های مرتبط با باشگاه و تیم را نیز کم نقص تلقی کنیم، باز فرد یا افرادی در پرسپولیس زمامدار خواهند شد که به سبب غلت ایام حضورشان در جمع قرمزها امکان یک همکاری کاملا پرثمر (و با همان میزان توفیق) را نخواهند داشت و نمی‌توانند درست در همان مسیری گام بردارند که ایوانکوویچ بعد از چهار سال و نیم همکاری با سرخ‌ها در آن قدم برمی‌داشت و به سوی افقی روشنتر پیش می‌رفت. همه اینها وحی منزل و اعلام پیشاپیش شکست جانشین برانکو نیست و با چنان پیش‌فرض‌ها حتی یک قهرمانی در فصل بعدی از پاره‌ای دیدها یک موفقیت خواهد بود اما این را برای هوادارانی نگویید که چهار سال با برانکو عرش را سیر می‌کردند و حالا از رفتن او بسیار عصبانی‌اند و بدون او نه فردی در سطح او و کاملاً آشنا با چرخه‌های فعلی کار در پرسپولیس به صحنه می‌آید و نه می‌توان امید داشت که مدیران و آن مربی قادرند همان بیلان کاری را از تیم بگیرند که ایوانکوویچ می‌گرفت.

آنهایی که عاقل‌تر هستند 

به واقع اکثر مسیرها در پرسپولیس فعلی به رغم حفظ نسبی نقاط قوت تیم و اکثر پرسنل آن به سوی پایانی نه چندان مشابه با وضعیت سال‌های اخیر به پیش می‌رود و به همین سبب است که جانشین ایوانکوویچ ناخواسته با چیزی مثل خودکشی روبه‌رو است. آنهایی که عاقل‌تر هستند، پیشنهاد هدایت این تیم در فصل پیش‌رو را رد خواهند کرد تا در فصل بعد از آن پس از زمین خوردن نسبی سرخ‌ها تیمی را تحویل بگیرند که اعتبار عظیم فعلی را ندارد و توقعاتی فراوان با آن عجین نیست و حتی بردن یک جام نیز برای آن یک کار بزرگ تلقی خواهد شد.

۵ ۱  
آی اسپورت
2019-06-20 11:26:00
نظر دهید

۱ نظر
عشقپولیس
پنجشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۹۸، ۱۱:۵۳
این آرزو رو به گور میبرید که پرسپولیس زمین بخوره.همین امسال هم با وجود همه این سختیها بازهم مدعی اول قهرمانی هستیم.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر