فهرست
آلگری گزینه ایده آل آرسنال نیست
آلگری گزینه ایده آل آرسنال نیست

آلگری گزینه ایده آل آرسنال نیست

آی اسپورت وقتی آنتونیو کونته در 2014 یوونتوس را ترک کرد، هواداران بدجور ناامید شدند. آن‌ها کاپیتان سابق و مربی انقلابی خود را از دست داده بودند. کسی که یووه را از رده هفتم به قهرمانی رساند. در فصل اول یووه بدون شکست قهرمان شد، اما مهم‌تر از نتایج این فرهنگی بود که کونته در یوونتوس ساخت، ذهنیت بردن در هر شرایطی، یک نوع کمال گرایی.

اما بعد از سه سال، یوونتوس برای او کافی نبود. کونته به دنبال هدف‌های بالاتری بود، بازیکنان بهتر و چالش‌هاش بزرگتری می‌خواست. یووه نتوانست خواسته‌هایش را فراهم کند و به اعتقاد خودش، یووه تیم لازم برای بردن لیگ قهرمانان را نداشت. خودش در این باره گفته بود: نمی‌تونی وقتی 10 یورو تو جیبته بری تو یه رستورانِ 100 یورویی غذا بخوری نه؟ این چیزی بود که کونته در مورد یوونتوس فکر می‌کرد، یک تیم 10 یورویی که نمی‌توانست دنبال جام بزرگتر برود.

آلگری به عنوان جانشینش انتخاب شد و هواداران به نوعی ناامید شدند. بسیاری باور داشتند تنها قهرمانی او در سری آ با میلان به خاطر بازیکنانی مانند زلاتان و سیلوا بود و درست در لحظه‌ای که کونته به سری آ آمد، آلگری هم مغلوب شد. یک شخصیت آرام و ساکت که برای هواداران جذاب نبود و آن‌ها اعتقاد داشتند او نمی‌تواند راه کونته را ادامه دهد.

اما او ادامه داد، و حتی در حقیقت یووه را بهتر کرد. یوونتوس، باشگاهی که با نرخ تلاش بالا و فداکاری زیر دست کونته شناسایی می‌شد، حالا زیر دست آلگری بود، که تیم را با هوش تاکتیکی و انعطاف پذیری تکامل بخشید.

با سرمربی جدید، یوونتوس تبدیل به باشگاهی شد که با هوشمندی حریف را شکست می‌داد. بازیکنان دیگر با کوچکترین جزییات هدایت نمی‌شدند و تشویق می‌شدند مسئولیت بیشتری درون زمین قبول کنند. آلگری با 2-5-3 کونته ادامه داد، اما به یووه انعطاف پذیری تاکتیکی را هم آموزش داد. آن‌ها یاد گرفتند برابر حریفان متفاوت، با سبک‌ها و سیستم‌های متفاوتی بازی کنند. هوش تاکتیکی بالای آلگری ذهنیت تیم در اروپا را هم تغییر داد. بازیکنان به این باور رسیدند که سبک بازیشان به اندازه کافی خوب هست، چیزی که کونته اعتقاد داشت امکان پذیر نیست.

با دابل در لیگ و کوپا ایتالیا و رساندن یووه به فینال لیگ قهرمانان، آلگری یک فصل اول موفقیت آمیز را در یووه تجربه کرد. فصل بعد اما کمی کند آغاز شد. یووه با رفت و آمد زیاد بازیکنان مشکلاتی را تجربه کرد و نتوانست بازی شناور سابق را اوایل فصل انجام دهد. با ساده‌تر کردن تاکتیک ها، یووه فرم خوبش را دوباره پیدا کرد، و با یک روند پیروزی متوالی بی نظیر، دوباره در ایتالیا دابل کرد. در لیگ قهرمانان برابر بایرن هم در لحظات پایانی یک بازی جذاب و پرهیجان، پیروزی را از دست داد.

حالا مربی یووه به آرسنال لینک می‌شود و خودش هم این را تکذیب نکرده. آیا او به درد لیگ جزیره می‌خورد؟

بله. او نسبت به مدیریت بازیکنان، بیشتر یک تاکتیشن بهتر است، و می‌تواند بازیکنان را از طریق سبک فوتبالش تحریک کند. این فصل او سیستم یووه را به 1-3-2-4 تغییر داده و جواب هم گرفته است. او احساس کرد تیم پیروز می‌شود اما بازیکنان به اندازه کافی انرژی نشان نمی‌دهند. برای همین احساس کرد اگر به آن‌ها اجازه دهد با سبکی که از آن لذت می‌برند بازی کنند، بازیکنان هم با کار زیاد و فداکاری به او پاداش خواهند داد. این اتفاق افتاد و یووه هم با یک سبک زیبا حالا پیروز می‌شود.

آلگری به ساختن یک میراث تاکتیکی بزرگ اهمیت نمی‌دهد و به یک سبک مشخص فوتبالی وابسته نیست. اگر متوجه مشکلی شود، با تعویض یا تغییرات جزیی، مشکلات را رفع می‌کند، مثل کاری که برابر اینتر در هفته گذشته کرد. چیزی که با موفقیت کونته در انگلیس با سیستم سه دفاعه‌اش دیده‌ایم این است که انعطاف پذیری تاکتیکی در انگلیس جواب می‌دهد. کمتر مربیانی هستند که مانند آلگری نقاط قوت و ضعف تیم خود و حریف را به خوبی درک می‌کنند. اما سوال مهم تر این است: آیا او به درد آرسنال می‌خورد؟

آلگری می‌تواند آرسنال را بهتر کند، اما یک گزینه ایده آل نیست. او را زمانی به تیم می‌آورید که روحیه بالاست اما کیفیت فوتبال کم است. درست با چیزی که گواردیولا در سیتی یاد گرفته، در تیمی که از نظر ذهنی ضعیف است، سخت است بتوان ایده‌های تاکتیکی را وارد و نصب کرد. آلگری مردی نیست که سوپراستار بسازد. او آن‌ها را تغییر می‌دهد، اما به تیمی نیاز دارد که از نظر ذهنی به اندازه کافی قوی است. تقریبا شبیه به کاری که آنجلوتی در رئال کرد، بعد از این که مورینیو ذهنیت برد را در آن‌ها دوباره نصب کرده بود.

لیورپول مثلا، انگیزه و روحیه بالایی دارد اما از نظر تاکتیکی زیر دست کلوپ خیلی متعادل نیست. آن‌ها برابر تیم‌های کوچک به مشکل می‌خورند که فضاهای کوچک را می‌بندند و لیورپول را خسته می‌کنند. آلگری بیشتر برای حل کردن این جور مشکلات به درد می‌خورد. او می‌تواند یک تیم خسته را بگیرد، آن‌ها را تغییر دهد و به آن‌ها یاد دهد در یک برنامه فشرده با هوش بالا پیروز شوند.

آرسنال به یک مربی با اوتوریته بیشتر نیاز دارد، کسی با شور و شوق بالایش می‌تواند آن‌ها را تحریک کند تا دوباره به خود باوری برسند و برای جزییات کوچک بجنگند. تا مانند یک تیم پیروز شوند. به هر حال، اگر آلگری از یووه برود، خود یووه چه خواهد شد؟

مسلما رفتنش یک حفره به جای خواهد گذاشت. در سال‌های اخیر قهرمان‌های زیادی تیم را ترک کرده‌اند اما یووه همیشه به پیروزی در ایتالیا و اروپا ادامه داده. شخصیت و نحوه کار آلگری با فلسفه یوونتوس همخوانی دارد. او علاقه‌ای به بازی‌های رسانه‌ای و کری خواندن ندارد و کارش را درون زمین انجام می‌دهد. پر کردن جایش خیلی دشوار خواهد بود، اما یووه مدیریت خوبی بالای سرش دارد و احتمالا می‌تواند یک جایگزین خوب برای آلگری پیدا کند.

۹ ۱  
آی اسپورت
2017-02-10 22:51:00
نظر دهید

۱ نظر
امیر
شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۵، ۰۷:۴۳
متن قشنگی بود
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر