فهرست
از فوتبال لذت ببریم؛ طرف‌داری شیرین
از فوتبال لذت ببریم؛ طرف‌داری شیرین

از فوتبال لذت ببریم؛ طرف‌داری شیرین

بیاییم از فوتبال لذت ببریم


در سال‌هایی که شاید بسیاری از شما تجربه‌اش نکرده‌ باشید و من هم فقط سایه‌ای از آن‌‌را به یاد می‌آورم، طرفدار پرسپولیس بودم، چون همه پسر‌دایی‌ها‌، پسرخاله‌ها و پسرهای همسایه ما پرسپولیسی بودند. در سال بعد، آن‌ها استقلالی شدند. به چه علت یادم نیست. شاید به این علت که استقلال برده بود. روزهای جنگ بود. رضا احدی، عبدالعلی چنگیز، بهتاش فریبا، رضا نعلچگر، سعید مراغه‌چیان و جعفر مختاری‌فر در استقلال بازی می‌کردند. سال بعد همه آن‌هایی که من را استقلالی کرده بودند پرسپولیسی شدند و برایم کری می‌خواندند. اما من استقلالی ماندم. به دلیل همین بازیکن‌ها. شاید هم فقط نمی‌خواستم مرتب رنگ عوض کنم.

استقلالی و پرسپولیسی شدن در ایران هیچ مبنای خاصی ندارد. به لحظه و آنی بند است. شاید اگر بچه‌های محله ما، بعد از یک باخت پرسپولیس، استقلالی نمی‌شدند من پرسپولیسی مانده بودم. شاید اگر لجبازی نبود، بار دیگر پرسپولیسی می‌شدم. اگر کسی نداند، خودم می‌دانم که در آن‌سال‌ها چه قدر برای استقلالی یا پرسپولیسی بودن شک داشتم. این را در نگاه بسیاری دیگر هم دیدم.

شاید برخی بخواهند برای پرسپولیسی یا استقلالی بودن دلایل خاص بیاورند، مثلا دلایل سیاسی. در سال‌هایی که من هنوز بر سر تیم مورد علاقه‌ام شک داشتم، هنوز ته‌مانده عقاید سیاسی قبل از انقلاب پشت دو تیم وجود داشت که از بزرگترها به ما می‌رسید. استقلال تاجی تیمی حکومتی معرفی می‌شد و پرسپولیس تیمی مردمی. بسیاری‌ از فوتبالی‌ها هم که انگار انقلاب را ندیده بودند، چشم بسته همان روایت‌هایی را که به سال‌های قبل از انقلاب برمی‌گشت تکرار می‌کردند، اما نه استقلال تاج بود و نه پرسپولیس بارسلونایی که می‌خواست در برابر رئال مادرید فرانکو بیاستد. هر چه بود برای دو تیم برابر بود، دست کم در آن سال‌ها.

در دیدگاهی دیگر شاید برخی بخواهند مسایل اجتماعی و فرهنگی را مطرح کنند. می‌دانیم و قابل کتمان نیست که در هر دو تیم استقلال و پرسپولیس بازیکنان بزرگ بسیاری بازی کرده‌اند. بازیکنانی که از نظر شخصیتی و فرهنگی هم قابل احترام‌اند. به طرفدارهای دو تیم نگاه کنید. در هر دو سمت افراد فرهیخته بسیاری بوده‌اند و هستند. به عنوان یک استقلالی برای سعید راد احترام بسیاری قایلم و یادم نمی‌رود که زنده یاد مرتضی احمدی چگونه پیگیرانه و بی‌وقفه طرفدار پرسپولیس بود. طرفداران فرهیخته استقلالی هم کم نیستند. به هیچ وجه هم با این تحلیل که سطوح عام و پایین جامعه پرسپولیسی و بالا شهری‌های استقلالی هستند موافق نیستم. در هر دو تیم طرفدار خوب بود و هست. دوستی پرسپولیسی دارم؛ در آن بازی استقلال و پرسپولیس که دو بازیکن پرسپولیس اخراج شدند، همراهم به ورزشگاه آمده بود. دوستم مثل پرنده که صیادی اسیرش کرده باشد، می‌لرزید. با همه وجود دعا می‌کردم که بازی تمام شود و حال دوستم خوب شود. آیا فوتبال به این می‌ارزد که دوستم را از دست بدهم؟ قطعا نه.

وقتی با این نگاه به فوتبال نگاه می‌کنم، بیشتر حرف‌های کیروش و وینفرد شفر را درک می‌کنم. فوتبال یک بازی است و باید از دیدنش لذت برد. وقتی هم از فوتبال لذت می‌بریم که طرفدار یک تیم باشیم. اما وقتی هم طرفدار یک تیم هستیم به این معنی نیست که قاتل تیم مقابل باشیم. به این علت است که وقتی شفر خبر مصدومیت عموری را شنید، احساس خوشحالی نکرد. زیبایی فوتبال وقتی روی می‌دهد که عموری بازی کند و ما بهتر باشیم، نه این‌که نباشد. در نتیجه وقتی کسی از مصدوم شدن یا کارت گرفتن بازیکن حریف خوشحال می‌شود، نگاه عقب‌مانده و متحجری دارد.

آخرین نکته این‌که همه چیز در اروپا با اتفاقات خاورمیانه فرق می‌کند. بارسلون و رئال مادرید هر چند که در یک کشور هستند، اما کاتالونیایی‌ها خود را اسپانیایی نمی‌دانند. یعنی نگاهی که ایرانی‌ها به پروژه بازی‌های بین‌المللی استقلال و پرسپولیس دارند برای آن‌ها معنایی ندارد. در کنار این، آیا مناسبات سیاسی ( شما بخوانید قومیتی و تاریخی) در اروپا و خاورمیانه یکی است؟ قطعا نه. این‌جا نکاتی (درست یا غلط) ایرانی‌ها را در مقابل تیم‌های منطقه قرار می‌دهد. اگر نویسنده‌ای بخواهد از این زاویه که در فوتبال باید این نگاه‌های غیر فوتبالی را کنار گذاشت بحث کند، به گمانم بحث جدیدی را مطرح کرده است. اما تکرار این حرف که چون من بر حسب اتفاق استقلالی‌ شده‌ام، می‌خواهم سر به تن هیچ پرسپولیسی نباشد، حماقتی مرگبار است.

احتمال می‌دهم برخی از دوستان خودشان را مستثنی بدانند و معتقد باشند که با بررسی آرای راسل و از زاویه دید ویتگنشتاین و مطابقت دادن آن با فیزیک کوانتوم و آرای فلسفی انیشتین استقلالی یا پرسپولیسی شده‌اند. اما خودمان می‌دانیم که این‌ها همه احساس‌های لحظه‌ای و پافشاری شیرین روی چیزی است که فوتبال را شیرین می‌کند؛ طرف‌داری. به دلیل فلان رفیق یا نارفیق هم‌محله‌ای‌مان.

فوتبال را دوست دارم چون هیجان دارد و هیجان وقتی ایجاد می‌شود که تیم رقیبت قوی باشد، نه تیمی مثل سیرالئون. پرسپولیس قدرتمند با برانکو من را ذوق‌زده می‌کند، چون می‌دانم که محرک استقلالی بهتر خواهد شد. بردن پرسپولیس در صورتی حال می‌دهد که تیمی قوی داشته باشد، نه یک پرسپولیس که قبل از بازی با استقلال، کیسه بوکس همه تیم‌های جهان بوده.

بیاییم به جای جنگ، از فوتبال لذت ببریم.

۲۶ ۲۴  
آی اسپورت
2018-03-18 21:24:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۲۴ نظر
Im alive
يكشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶، ۲۲:۰۳
موافقم...جواب خوبی به مقاله دوستان بود...با افتخار پرسپولیسی ام
رضا
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۱۰:۲۳
من کاری به این مقاله ویا مقاله رحمانی ندارم اما واقعیت اینه که اکثر پرسپولیسیا واستقلالیا از باخت حریفشون تو هر مسابقه ای خوشحال میشن البته استثنا هم داریم ولی درصدش خیلی کمه
۱
علی
يكشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶، ۲۲:۰۴
اینکه ۷۰ درصد مردم ایران طرفدار پرسپولیس هستند و قهرمانی های استقلال در عصر محمدان بنگلادش را به هیچ گرفتند نکته جامعه شناختی مهمی است!!
امیر
يكشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶، ۲۲:۲۷
چرا حالا این مثال رو میزنی؟! چندساله عمویی؟

محمدان بنگلادش با بزرگترین ستاره هامون پرسپولیس رو تو آسیا حذف کرد اونم با مربیگری ناصر حجازی!!
Kian
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۱:۳۴
ریاضیاتت هم مثل علی پروینه که،بیشتر بگو ۸۰،۹۰،اینارو از کجا در میاری؟توهم تا کجا آخه ، ۷۰ درصد برنامه نود منظورته؟برنامه ای که خیلی از استقلالیا تحریمش کردن
۶
عمر آسوده بخواب که بغداد بیدار است
يكشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶، ۲۲:۳۳
واقعا نفست داغ .

کاملا منطقی نوشتی .


ادم با نویسنده گانی با این نو بیان و دیدگاه لذت میبره ، نه یه عده مغرض
فرزاد مهریار
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۰:۳۷
شاهکار تویی که نفهمیدی همه حرف این مقاله بر خلاف دری وری های سیامک رحمانی اینه که بین قرمز و آبی اونقدر اتفاقات بد نیفتاده که تحت هر شرایطی از باخت این دو تیم ، مثلاً در برابر تیم های اعراب حوزه خلیج‌فارس خوشحال شد . بعد هنوز از دکل اعراب بالا میری
۶
عمر آسوده بخواب که بغداد بیدار است
يكشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶، ۲۲:۳۷
البته پرایدم تو خیابونا زیاده .

یک هفته نگذشته از ثبت رکورد پر هوادار ترین تیم ایران و آسیا .

خخخخخخخخخ ۷۰ درصد برنامه نود یعنی ۲۰ درصد مردم ایران لنگی جون عمرخربین نژاد
پرسپولیس واقعی
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۱:۲۵
اگر من طرفدار کوچکترین تیم فوتبال ایران باشم ، اگر واقعا دوستش داشته باشم ، فکر میکنی برام فرقی میکنه که اون تیم چقدر هوادار داره ،
پرسپولیس یا استقلال ، اگر واقعا آبی هستی هیچوقت طرفداران رقیب را به پراید تشبیه نمی کنی چون اگر خودت عاشقی باید بدونی که برای عاشق ، تحقیر و تمسخر ارزشی نداره و همچنان پای عشقش هست اگر تنها باشه یا پراید باشه یا موتور گازی
پس رها کنید این کری های تحقیر آمیز را مگر اینکه حودت واقعا عاشق تیمی نباشی
علی خوشی
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۲:۱۵
به @پرسپولیسی واقعی . به عنوان استقلالی از این جوابت حال کردم. دمت گرم. اینو به عنوان یک استقلالی می‌گم.
۸
علی خوشی
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۲:۱۵
به @پرسپولیسی واقعی . به عنوان استقلالی از این جوابت حال کردم. دمت گرم. اینو به عنوان یک استقلالی می‌گم.
۲
پیروزی
يكشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶، ۲۳:۱۱
واقعا عالی بود..فوتبال فقط یه سرگرمی و باید ازش لذت برد نه جنگ...با تمام کری ها و هیجاناتش...به همین سادگی...جواب خوبی بود به مقاله نفرت پراکن جناب سیامک رحمانی
۶
Hasan
يكشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۹۶، ۲۳:۲۸
یادش به خیر شش یا هفت سالم بود روزی که دیوانه پرسپولیس شدم دو گل داداش زاده پرسپولیس رو جلو انداخت همه چی خوب بود تا اینکه استقلال دو گل زد یادم نمیاد چه کسی گل استقلال رو زد اصلا مهم هم نبود ولی دعوا شد و تلویزیون هم وسط کار تصاویر رو قطع کرد بعد خبر رسید پرسپولیس سه هیچ بازنده شده بازی بعد بدون ستارها مساوی شد از اون بازی من شدم قرمز برادرم شد آبی شاید ظلمی که به تیم پرسپولیس شد شاید عطش بازیکناش منو قرمز کرد ولی اون روز فهمیدم نمی شه همه چیز رو با هم داشت برای من بعد از اون روز یا همه چی قرمز شد یا آبی الان از باخت استقلال عشق می کنم چه به تیما ایرانی ببازه چه خارجی قلبم برای تیمی می تپه که برنده بازنده بودنش در دوست داشتن من هیچ تاثیری نداره عاشق اون بازی و اون روزیم که پرسپولیسی تیر شدم بدون هیچ شک و تردید
۶ ۳
فرزاد مهریار
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۰:۴۰
حسن جان ، نگاهت کاملا غیر منطقیه . حتی اگه این قدر از استقلال بدت میاد کافیه که در مسابقات آسیایی نسبت بهش بی تفاوت باشی . که به نظر من دلیلی برای این همه نفرت وجود نداره
۷
im alive
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۱:۰۳
موافقم باهات فرزاد...شدیدا
۴
Kean
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۱۲:۱۷
ظلم به پرسپولیس؟؟تیمی که ۴۰ ساله داره بهش ظلم میشه استقلاله،وقتی بازی رو نیمه تمام میذارید،هواداراتون میریزن زمین بازی رو لغو میکنن،۳-۰بازنده بشید ظلمه؟قانون فوتبال اجرا شده ظلمه؟ریختید زمین بازی رو کنسل کردید میخواید برنده هم بشید؟تعصب کورت کرده
۲
اشکان
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۰:۱۸
دمت گرم جواب خوبی به سیامک رحمانی دادی
خوشحالم از اینکه نویسنده و هوادارای خوبی مثل شما هنوز هستن که برای باخت تیم رقیب جلوی حریف خارجی فریاد خوشحالی سر نمی دن
و متاسفم برای نویسنده هایی مثل امثال رحمانی که با افتخار عقده خودشون رو مطلب میکنن و تو سایت میذارن
۷ ۱
فرزاد مهریار
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۰:۴۲
اشکان ، شما هم مثل پویان و سوشا تاجی رقیب با معرفت مایی . فقط یه تلاشی بکن یکم از این بار نفرتی که تو جامعه وجود داره و البته پاپاراتزی های بی سواد پرادعا بهش دامن می زنن کم بشه . ممنون
۹
داود
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۰:۳۳
نفرت دارم از کسی که طرفداریه تیم های عربی رو کنه در مقابل تیم های ایرانی...هر چی باشه این تیمهای نماینده کشور عزیزمون هستن...یادمون نمیره که همین عربا بودن که همدست صدام بودن در جنگ ۸ساله...خواهش میکنم از طرفدارای استقلال و پرسپولیس موقعی که این دو تیم با عربا بازی دارن طرفداری نمایندگان ایرانی باشن
۷
استقلالیم با افتخااااااااااااار
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۹:۲۳
مقاله ی خوبی بود ،ولی با همه ی نوشته هات موافق نیستم ،یعنی نمیتونم موافق باشم،من از چهار پنج سالگی استقلالیم، در ابتدا فقط به خاطر پدر خدابیامرزم استقلالی شدم ولی بعدش دیگه عاشق شده بودم دیگه شیدا شده بودم،حتی خیلی ببشترازپدرم استقلالی بودم،با بابای نازنینم مینشستم وبازیهای استقلالو می دیدم به قدری استرس می گرفتم که یه جاهایی بابام مجبورمی شد تلوزیونو خاموش کنه،ولی چیزی تغییر نمی کرد وچیزی تغییر نکرد هرسال که بزرگتر شدم عشقم به استقلال هم بزرگ تر شد،ولی موافق نیستم که میگید میشه غیرازاستقلال رقیبش هم دوست داشت،واقعا نمیشه ،اگه بشه طرفدار سرسخت استقلال یا پرسپولیس نیستی چون وقتی واقعا عاشق یکی از این دوتیمی ،ناخودآگاه ازاون یکی تیم هم متنفر میشی،حالا این که این متنفربودن خوب نیست وحال به هم زنه رو قبول دارم ولی نمیشه تغییرش داد، نمیشه ،بله ظاهرن میشه ژست روشنفکرانه گرفت وگفت که من تو بازیهای قاره ای دوست دارم رقیب تیمم ببره وقهرمان شه ولی درحقیقت اون چیزی که ته ته دلته یه چیز دیگه س،شاید به این خاطر که اگه رقیبت ببره ،یه نکته ی روشن به کارنامه ش اضافه میشه ویه دلیل جدید برا کری خونی هواداراش جور،،،پس واقعا ویقیننا نمیشه خواست که تیم رقیب برنده باشه حتی نمیشه خودتو بی تفاوت نشون بدی بله من نسبت به نتایج سپاهان یا تراکتور یا ذوب بی تفاوتم واقعا نه بردشون خوشحالم میکنه نه باختشون،ولی نسبت به پرسپولیس اینطور نیست اون چیزی که ته ته دلمو رضی میکنه متاسفانه فقط باخت پرسپولیسه،شاید یه وقتایی ازاین همه عشقم تعصبم ودوست داشتنم نسبت به استقلال ازخودم تعجب میکنم استقلال درست مثل خانواده ی منه،توشهری که همه رنگ عوض کردن وپرسپولیسی واستقلالی شدن طرفدار تراکتور ،من نتونستم،نشد،چون عشق دنبال دلیل نمیگرده که من بگم به این دلیل که تراکتور تیم شهرمنه پس من باید تراکتوری باشم،پس عشق واقعی به هریک ازاین دوتیم باعث میشه ازهرکسی وهرچیزی که تهدید برای عشقت باشه متنفرشی،ظاهرا هم بگی اینطور نیست ته قلب دقیقا همین حس رو داری،اگرهم واقعا ته قلبت از شکست های رقیب تیمت عروسی نمیگیره پس عاشق واقعی نیستی
پرسپولیس واقعی
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۱۲:۲۳
خدا رحمت کند پدر شما را و سایر عزیزانتون در سلامت باشند.

شاید اصل هواداری همین باشه ، میگن تو انگلیس تیمهای محلی هستند که هوادار توپ از همه قشر سنی دارند ، کاری هم ندارند که ببرن یا ببازن یا مقام بیارن ،
پشت تیمشون می مونند عجیب ،
هواداری و عشق اصولا منطق نمی داند ،
آدم پشت علاقه اش باید ثابت قدم باشه ، اما یه وقتایی فکر میکنم بین کری خوندن و بحث جدی تفاوت باشه و نباید از هیج کدوم ناراحت شد.
استقلال چه دوست داشته باشم چه نداشته باشم تیم بزرگیه و رقیب هرچه بزرگتر ، مقابلش قرار گرفتن شیرین تر و پر غرورتر
۶
استقلالیم با افتخاااااااااااار
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۱۳:۳۴
توعمرم تنها چرسپولیسی که مجیورم کرد بهش احترام بذارم کریم باقری بود واقعا فکرنمی کردم غیزازایشون برا پرسپولیسی دیگه ای احترام قایل شجم تا اینکه تواین سایت باشما آشنا شدم ،اینکه بتونی دربرابر بی ادبی ها وتوهین های طرفدارای رقیب نسبت به تیمت خودتو کنترل کنی با متانت وادب جوابشونو بدی کاربزرگیه وشما ازپس این کاربزرگ براومدی،واقعا دمت گرم،ولی متاسفانه من نمیتونم مثل شما باشم وکوچکترین توهینی نسبت به تیمی که ازجان ووجودم بیشتردوسش دارم برآشفته م میکنه،مثل شما بودن واقعا کارسختیه ،تبریک میگم بهتون ,,درضمن نشون میده توچه خانواده ی فرهیخته ای بزرگ شدین
۱
پرسپولیس واقعی
سه شنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۶، ۲۰:۲۰
قرار نیست همه مثل هم باشیم مهم اینه که خود واقعی مون باشیم.
از مرحوم پدرتان گفتید حس خوبی بهم دست داد ، خوشم اومد،
سهیل
دوشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۶، ۰۹:۲۷
مخالفم!
فرهنگ طرفداری نه در ایران و نه هیچ جای دنیا به این سادگی نیست شاید ده درصد مثل شما بخاطر دیگران انتخاب کرده باشند که اونا هم پشیمونن و به همین دلیل میگن فرهنگ طرفداری مسخره است ولی باقی فقط کافیه به رفتار و اخلاقیات یک نفر توجه کنی تا حدس بزنی پرسپولیسیه یا استقلالی!
خیلیا هم میشناسم که در جمع قرمز یا ابی بودن ولی رنگشون رو به اونی که بیشتر بهش میخورد عوض کردند
۱
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر