فهرست
لیورپول Vs آرسنال: درد مشترک دفاعی
لیورپول Vs آرسنال: درد مشترک دفاعی

لیورپول Vs آرسنال: درد مشترک دفاعی

آی‌اسپورت – نگاهی به جدول لیگ مشخص می‌کند که آرسنال و لیورپول از کورس قهرمانی جا مانده‌اند. آرسنال در حال حاضر 13 امتیاز با صدر فاصله دارد، البته با یک بازی کمتر، و لیورپول یک امتیاز از توپچی‌ها هم کم دارد. اما نگاهی به ستونِ گل‌هایِ زده و گل‌هایِ خورده است که دلیل این امر را دقیقا بیان می‌کند.

چلسی 55 گل در لیگ زده، درست به اندازه‌یِ لیورپول. آرسنال هم 54 گله است، و البته با توجه به اینکه یک بازی کمتر کرده، در حال حاضر بالاترین میانگینِ گل به بازی را بینِ تمام تیم‌هایِ لیگ برتر دارد. پس هیچکدام از این تیم‌ها در بعد هجومی مشکلی ندارند. تفاوت اما در بعدِ دفاعی است، جایی که چلسی تنها 19 گل خورده، آرسنال 28 گل و لیورپول 33 گل.

در آماری دیگر چلسی تا این مقطع از فصل 13 کلین شیت داشته، در حالی که این عدد برایِ آرسنال هشت و برایِ لیورپول تنها هفت است. شاید این کشفی جدید نباشد، اما به هر حال: دلیلِ اصلی فاصله گرفتنِ لیورپول و آرسنال از صدر جدول ضعفِ دفاعی‌شان است.

در سال‌هایِ اخیر ضعف دفاعی بدل به مشکلی آشنا برای قرمزهایِ آنفیلد شده است. لیورپول در دورانِ رافا بنیتز یکی از بهترین خطوط دفاعیِ لیگ را داشت. در فاصله‌یِ سال‌هایِ 2005 تا 2009 آن‌ها به ترتیب 25، 27، 28 و 27 گل در هر فصل خوردند، آماری که با توجه به وضعیتِ کنونی شگفت‌انگیز به جلوه می‌کند. در نقطه‌یِ مقابل آمار دفاعیِ لیورپول در سه فصلِ اخیر 50، 48 و 50 بوده و با توجه به روندِ این فصل‌شان هم باید یک بار دیگر منتظر عددی در حوالی 50 باشیم.

در تیمی که زیاد گل می‌خورد معمولا انتقاد اصلیِ متوجه مدافعینش می‌شود، و البته دورازه‌بان‌هایِ این فصلِ لیورپول، لوریس کریوس و سیمون مینیوله هم کم تقصیر نبوده‌اند. اما شاید مشکل بزرگ‌تر شاگردانِ یورگن کلوپ نداشتنِ محافظت و پوشش لازم از خط دفاعی‌شان است، نکته‌ای که دقیقا نقطه‌یِ قوتِ تیمِ بنیتز به حساب می‌آمد. بنتیز همیشه جذابیتِ هجومی را فدایِ نظم و ساختارِ دفاعی می‌کرد، از وینگرهایش می‌خواست همیشه به فول‌بک‌هایشان پوشش بدهند و مدام سر بازیکنانش فریاد می‌کشید: «فشرده، جمع»، و ازشان می‌خواست 10 نفره دفاع کنند.

تمایلِ تاکتیکیِ لیورپول تحت رهبری کلوپ از این رو به آن رو شده است. شهرتِ اصلی این تیم به رویکردش بدونِ توپ است، اما عشق و علاقه‌یِ کلوپ به کانتر-پرسینگ (ضد پرس کردن)، که در آن تلاش می‌شود توپ را از حریف وقتی در مرحله‌یِ انتقال از دفاع به حمله است گرفت، در واقع یک تاکتیکِ هجومی است. با اینکه این تاکتیک مقابل حریفان قدرت‌مند، به خصوصی تیمی مثل آرسنال که اصرار به بازیسازی از عقب زمین دارد، جواب داده، اما وقتی موج اول پرسِ لیورپول دور بخورد، خط دفاعیِ این تیم به شدت بدون محافظت و ضربه‌پذیر می‌ماند.

جردن هندرسون در نقش هافبک دفاعی این فصل یکی از بهترین بازیکنان لیورپول بوده، اما مسئله اینجاست که بازی با یک هافبک دفاعی دیگر کافی نیست و برایِ محافظت لازم از خط دفاعی نیاز به تلاشی تیمی هست. درسته که شکی در دوندگیِ زیاد لیورپولی‌ها نیست، اما نوع تنظیمِ این مسیرها که بیشتر در همان مرحله‌یِ اول پرس در زمینِ حریف است، معمولا فضایِ زیادی برای پوششِ چهار مدافع باقی می‌گذارد.

برخی تیم‌ها می‌توانند با این شرایط کنار بیایند، اما مسئله اینجاست که لیورپول مدافعینِ چندان مطمئنی هم ندارد و تغییراتِ زیادِ کلوپ باعث شده تا هیچ زوج دفاعیِ ثابت و هماهنگی در این تیم ساخته نشود. برخی از این تغییرات به خاطر مصدومیت‌ها اجباری بوده و برخی دیگر به واسطه‌یِ شرایطی خاص (برایِ مثال در موردِ جوئل ماتیپ و ممدو ساکو) به تیم تحمیل شده‌اند. به هر صورت لیورپولِ کلوپ هنوز یک زوجِ دفاعی مشخص ندارد. ماتیپ و رگنار کلاوان در چند بازی نمایش‌هایِ چشمگیری داشتند، اما در بازی‌هایِ دیگر مرتکب اشتباهاتِ بی موردی شده‌اند. اصلِ مهم دفاعی تداوم است، چیزی که هیچکدام از لیورپولی‌ها به اندازه‌یِ لازم ندارند.

لیورپول در پستِ فول‌بک هم این فصل با مشکل مواجه بوده است. بعد از اینکه آلبرتو مورنو که به نظر می‌رسد هیچگونه آگاهیِ دفاعی‌ای نداشته باشد از برنامه‌هایِ کلوپ خارج شد، جیمز میلنر جایش را به عنوانِ مدافعِ چپ گرفت. با اینکه میلنر در اولین فصلِ تجربه‌اش در این پست جدید نمایش‌هایی در مجموع قابل قبول داشته، اما در هفته‌هایِ اخیر خسته به نظر می‌رسد و انگار انضباطِ تاکتیکی‌اش را تا حدی از دست داده است. در سمتِ دیگر ناتانیال کلاین هم فصل خوبی را سپری نکرده و نسبت به دورانش در ساوتهمپتون ضربه‌پذیرتر نشان داده است.

یکی از مشکلاتِ بزرگ برای کلوپ هجم زیادِ بازی‌هایِ تیمش در دو فصلِ اخیر بوده. لیورپول فصل پیش تا فینالِ یوروپا لیگ و جام اتحادیه پیش رفت و این فصل هم در نیمه نهاییِ جام اتحادیه حضور داشت. این تعداد بازی‌هایِ زیاد طبیعتا وقت کمتری به مربی در زمینِ تمرین می‌دهد و اتفاقا بخشِ اعظمی از نظم دفاعی در همین جلساتِ تمرین تثبیت می‌شود. حالا با توجه به اینکه لیورپول تا آخر فصل تنها یک بار دیگر مجبور است وسطِ هفته بازی کند، کلوپ فرصتی مناسب به دست خواهد آورد تا سر و سامانی به این بعد از بازیِ تیمش بدهد، و البته این امر رویِ دوشِ مدافعینش خواهد بود که نیاز به پیشرفتی چشمگیر دارند.

مشکلاتِ دفاعیِ آرسنال این فصل اما غیرمنتظره‌تر بوده‌اند، چون توپچی‌ها در سه فصل گذشته همیشه میانگینِ کمتر از یک گل خورده در هر 90 دقیقه داشته‌اند. این مشکل باز هم به کمبودِ محافظت از خط دفاعی توسط هافبک‌هایِ میانی بر می‌گردد. آرسنال این فصل با شکوردان موستافی و لوران کوشیلینی زوج به نسبت مطمئنی در قلبِ خط دفاعی ساخته. هکتور بلرین هم با وجود مصدومیت‌هایش همچنان وظایف دفاعی‌اش را در پستِ فول‌بکِ راست خوب انجام داده و البته مهره‌ای بسیار کلیدی در بعدِ هجومی به حساب می‌آید. در سمتِ دیگر ناچو مونرئال هم فول‌بکِ بی سر و صدا و به نسبت مطمئنی است که در هر بازی میانگینِ نمره‌یِ هفت از 10 را می‌گیرد.

اما این مرکزِ خط میانی است که همچنان به آرسنال ضربه می‌زند، جایی که به نظر می‌رسید با خریدِ گرانیت ژاکا به تعادل و استحکام لازم خواهد رسید. ژاکا که هافبکی تکل‌زن و پاسور است این فصل، به خصوص در بازی‌هایِ بزرگ، کنار یک هافبک دفاعیِ دیگر، یا فرانسیس کوکلن یا محمد الننی قرار گرفته، اما هیچکدام از این مهره‌هایِ دفاعی فرم چندان خوبی نداشته‌اند و برایِ همین خط دفاعیِ آرسنال همچنان بدونِ محافظتِ لازم باقی مانده است. به وجودِ نیامدنِ هماهنگیِ لازم بینِ این هافبک‌هایِ دفاعی، یا بینِ آن‌ها و هافبک‌هایِ هجومی‌شان هم دیگر مشکل آرسنال در این فصل بوده و البته از نقشِ اشتباهاتِ فردی تاثیرگذار، مثلا اشتباهِ کوکلن رویِ گل آرین روبن مقابلِ بایرن، هم نمی‌تواند به سادگی گذشت.

دو خط دفاعیِ ضعیف و این حقیقت که دو بازیِ گذشته‌یِ دو تیم مقابل هم 13 گل را به همراه داشته خبر از جدال جذابِ دیگری می‌دهد، و البته بیان می‌کند که چرا این دو تیم به جای قرار گرفتن در کورس قهرمانی حالا دیگر فقط برایِ کسب سهمیه‌یِ چمپیونز لیگ می‌جنگند.

۵    
آی اسپورت
2017-03-04 09:58:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر