فهرست
هوملس و کنعانی‌زادگان؛ ما و آنها!
هوملس و کنعانی‌زادگان؛ ما و آنها!

هوملس و کنعانی‌زادگان؛ ما و آنها!

آی اسپورت - متس هوملس، مدافع میانی خوش‌نقش آلمانی، به بوروسیا دورتموند بازگشت. به تیمی که در آن، زیر نظر سرمربی همچون یورگن کلوپ، به اوج توانمندی و بازدهی فنی رسیده بود. از کجا به دورتموند بازگشت؟ از بایرن مونیخ. باشگاهی که اولین قدم‌های فوتبالی‌اش را در آکادمی همان باشگاه برداشته بود و انتقالش از دورتموند به بایرن، به نوعی، بازگشت به خانه محسوب می‌شد.

دقت کنید! دوبار رفت و برگشت. محصول آکادمی بایرن برای پیشرفت، به دورتموند می‌رود. برای کسب افتخار، به بایرن بازمی‌گردد و برای اثبات توانایی‌هایش، دوباره راهی دورتموند می‌شود. از قضا باشگاه‌های مبدا و مقصد، هر دو رقبای دیرینه و سختکوش بوندسلیگا هستند که سال‌هاست، کری‌خوانی و نبرد سختی برای اول بودن در فوتبال آلمان دارند.

اما در واقعیت چه اتفاقی می‌افتد؟ کدام جنجال رسانه‌ای بر سر این رفت و برگشت یک بازیکن مهم، میان دو باشگاه مهم، رخ می‌دهد؟ کدام آشوب ذهنی میان هواداران دوطرف ایجاد می‌شود؟ چقدر حکم تکفیر از دو سو برای بازیکن صادر کرده و می‌کنند؟

البته که قیاس میان فوتبال ایران با آلمان، از هرجهت، چه فنی، اقتصادی، سخت‌افزاری و حتی فرهنگ هواداری، قیاس مع‌الفارق است. اما فقط برای نمونه، یک قلم، پیوستن محمدحسین کنعانی‌زادگان به پرسپولیس را با پیوستن هوملس به دورتموند مقایسه کنید که از قضا هردو هم مدافع میانی هستند. از پیش از عقد قرارداد تا همین حالا، لابلای رسانه‌های مکتوب و مجازی، رسمی و هواداری، بحث بر سر کیفیت رفتن و آمدن این بازیکن داغ است. از کسانی که با قلم خود می‌نویسند تا کسانی که در کار کولاژ اخبار و تفاسیر مختلف و تولید خبر و یادداشت هستند. فصل مشترک همه‌شان هم کوبیدن باشگاه و بازیکن بابت چنین قراردادی است. اینکه پذیرش یک نقل و انتقال فوتبالی، با نمایه‌های مشترک، در دو فرهنگ فوتبالی متفاوت چقدر می‌تواند فرق داشته باشد را، می‌توان به عنوان یک شاخص بررسی علل تفاوت سطح کلی فوتبال دو کشور دانست. در یکی، عمده توش و توان کارورزان فوتبال، در پرداختن به حاشیه‌ها صرف میشود و در دیگری، حاشیه‌های زرد، کمترین نمود را در بطن فوتبال نمایش می‌دهند. هر مربی، مدیر و بازیکنی، در اتمسفر آلوده به حواشی، خواه ناخواه، بخش مهمی از وقت و انرژی و توانش را برای مقابله به آنها خواهد گذاشت و چیزی که در میدان رقابت ارائه می‌شود، از آنچه که واقعا قابل عرضه است، فاصله بسیار دارد.

تعدد رسانه‌های فوتبالی و کمبود خلاقیت در تولیدکنندگان محتوای آنها، کمابیش باعث نوشتن از روی دست یکدیگر و تکثیر اخبار، یادداشت‌ها و نوشته‌های سطحی است، که هیچ کمکی به واقعیت فوتبال ایران نمی‌کنند. نمونه‌هایی که چندین برابر بدترشان را در فضای مجازی می‌بینیم.

اگر بناست که هرکدام از مخاطبان و کارورزان فوتبال ایران، قدمی در جهت نزدیک شدن به سطح فنی و فرهنگی صاحبان درجه یک این پدیده در فوتبال بردارند، قدم اول، تلاش بی‌وقفه برای گریز و دور شدن از حاشیه‌ها و تن ندادن به جذابیت‌های پوچ و کاذب آن است. غول حاشیه‌هایی که رسانه‌های مکتوب و مجازی، پرورانندگان اصلی آن هستند، فضا را برای نفس کشیدن فوتبال تنگ کرده است. این یک خودکشی است.

 

۴۷ ۱  
آی اسپورت
2019-07-11 19:01:00
همچنین بخوانید:
نظر دهید

۱ نظر
بی طرف
پنجشنبه ۲۰ تیر ۱۳۹۸، ۲۰:۳۸
هدف باید این باشه که بازیکن بعد اینکه باشگاه رو عوض کرد به باشگاه قبلی فحش نده.
۳
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر