فهرست
یادداشت: دربی کاپیتاله بدونِ پادشاهِ رم
یادداشت: دربی کاپیتاله بدونِ پادشاهِ رم

یادداشت: دربی کاپیتاله بدونِ پادشاهِ رم

جیمز هورن‌کاسل
 
هیچ بازیکنی در تاریخِ دربی کاپیتاله بیش از فرانچسکو توتی لاتزیو را آزار نداده است. دو گلی که توتی در بازیِ فصلِ پیش زد و همراه با آن سلفیِ به یاد ماندنی مقابلِ کوروا سود، جایگاهِ جنوبیِ استادیوم الیمپیکو شد، رکوردِ دینو دا کاستا در دهه‌یِ 50 را شکست و توتی را با 11 گل به عنوانِ بهترین گلزنِ تاریخِ دربی کاپیتاله معرفی کرد. درسته که دا کاستا، ملقب به "ایل کاستیگاتوره" (شکنجه‌گر) بازی‌هایِ کمتری نسبت به توتی برایِ رم انجام داده بود و در 8 دربیِ پیاپی گل زده بود و مثلِ مارکو دل وکیو میانگینِ گل به دقیقه‌یِ بالاتری از توتی داشت، اما نه او و نه دل وکیو هیچکدام رمی نبودند و هرگز جایگاهِ توتی را نداشتند.
به یاد بیاوریم که توتی وقتی 11 سال داشت پیشنهادِ لاتزیو را رد کرد. ژانویه‌یِ 1988 بود که تیمِ جوانانِ لاتزیو با آلساندرو نستا در قلبِ خطِ دفاعی بازی‌اش را 2-0 به تیمِ لودیجانی باخت. این بازی که در قالبِ جامِ لنزینی، به افتخارِ اومبرتو لنزینی، رئیسِ لاتزیو در تنها قهرمانیِ اسکودتویشان تا آن زمان، برگزار می‌شد شاهد درخششِ پسرکی با موهایِ بلند بود. پسرکی که یک‌تنها لاتزیو را به زانو درآورد. پسرکی به نامِ فرانچسکو توتی.
بعد از بازی باشگاه لاتزیو سراغِ توتی رفت تا مجابش کند به جمع آلساندرو نستا و مارکو دی وایو در بیانکوچلسته بپیوندد. اما توتی علاقه‌ای به لاتزیو نداشت. قلبِ توتی در تسخیر رم بود و فقط رم. دیوارِ اتاق خوابِ توتی اثری از بزرگانِ گذشته‌یِ لاتزیو مثلِ جورجو کیانلیا و برونو جوردانو نداشت. لاتزیو در سریِ بی بود و توتو شیلاچی هنوز به پدیده‌یِ فوتبالِ ایتالیا بدل نشده بود. نه، دیوارِ توتی فقط یک پوستر رویش می‌دید: جوزپه جانی، کاپیتان و شماره‌یِ 10 رم. توتی می‌خواست مثلِ او باشد.
دو سالِ بعد توتی به دیدنِ بازیِ "ایل پرینچیپه" (شاهزاده) مقابلِ لاتزیو رفت، بازی‌ای که به جایِ استادیو الیمپیکو که تحتِ بازسازی بود در فلامینو برگزار شد. قبل از بازی توپ‌جمع‌کن‌هایِ رم تیشرتِ سفیدی به بازیکنانشان دادند که برایِ گرم کردن بپوشند. رویِ تیشرت نوشته شده بود: «لاتزیو؟ نه ممنون!» این تیشرت‌ها، کنارِ ارسالِ عالی جانی برایِ رودی فولر که تنها گلِ بازی را ساخت تاثیری ماندگار رویِ ذهنِ توتیِ 13 ساله گذاشت. توتی احتمالا با الهام از همین تیشرت بود که بعدها تیشرتِ معروفش را زیرِ پیراهنِ رم پوشید، تیشرتی که رویش خطاب به لاتزیو نوشته شده بود: «بازم پاکسازی‌تون کردم.» آخرین تیشرت تمسخرآمیزِ توتی نسبت به لاتزیویی‌ها بعد از دربیِ فصلِ پیش به نمایش درآمد با این نوشته: «بازی تمومه». اشاره‌یِ توتی به کسب نکردنِ سهمیه‌یِ مستقیمِ چمیپونز لیگ توسطِ لاتزیو بود. گل‌هایِ توتی در این دربی باعث شد لاتزیو به مرحله‌یِ مقدماتیِ چمپیونز برود و مقابلِ بایر لورکوزن شکست بخورد و به دورِ گروهی نرسد.
هودارانِ لاتزیو البته دوست دارند یادِ توتی بیندازند که او بیشترین دربی کاپیتاله را در تاریخِ این رقابت باخته است. دردناک‌ترین این شکست‌ها قطعا فینالِ کوپا ایتالیایِ 2013 بود، اولین کاپیتاله‌یِ تاریخ که سرِ کسبِ یک جام برگزار می‌شد. اما مسئله اینجاست که توتی در ضمن بیشترین دربی کاپیتاله را هم برده است. برایِ همین خیلی سخت است بازیکنِ دیگری را پیدا کنیم که به اندازه‌یِ توتی نماینده‌یِ دربیِ رم باشد. رم و لاتزیو رویِ هم رفته تنها 5 اسکودتو برده‌اند، اما داستان دربی داستانی جداست و هفته‌ها قبل از برگزاری، حساسیت‌اش احساس می‌شود. هرگز فراموش نمی‌کنم لحظه‌ای را که کلودیو رانیری توتی و ده‌روسی را مقابلِ لاتزیو تعویض کرد، با این منطق که جوِ بازی رویشان تاثیرِ منفی گذاشته بود. روزنامه‌هایِ رم این تصمیمِ رانیری را به تعویض کردنِ روملوس و رموس تشبیه کردند. اما رم در پایان بازی را بدونِ توتی و ده‌روسی برد. رانیری 5 بار مربی رم در کاپیتاله بود و 5 بار لاتزیو را شکست داد.
در تمامِ دورانِ درخشانِ توتی برایِ رم، دربی کاپیتاله همیشه جایگاهِ دیگری برایش داشته و خلاقیتش در بازی و خارج از آن را به اوجش رسانده است. طراحی این همه تیشرت با مفاهیمِ تمسخرآمیز برایِ مردی که در زندگی‌اش تنها یک رمان خوانده (شازده کوچولو) عجیب است. اما فراموش نکنیم که توتی سه کتابِ جوک هم نوشته است. در ایتالیا چیپ‌هایِ توتی به "کوچیایو" (قاشق) شهرت دارد. یکی از زیباترین و معروف‌ترینِ این ضربات در پیروزیِ 5-1 دربی در سالِ 2002 بود، جایی که توتی توپ را از رویِ سرِ لوکا مارکجیانی واردِ دروازه‌یِ لاتزیو کرد و وینچنزو مونتلا 4 گل زد.
جایِ خالیِ فرانچسکو توتی در دربی کاپیتاله به شدت احساس می‌شود. هودارانِ رم که یک نسل‌شان توتی را خودِ باشگاه می‌دانند زمانِ زیادی می‌خواهند تا به بدونِ توتی بودن عادت کنند. اما لاتزیویی‌ها هیچ مشکلی با این قضیه ندارند و برایِ بازنشتگیِ رسمیِ توتی لحظه‌شماری می‌کنند.
 
 
     
آی اسپورت
2016-04-03 10:28:37
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر