فهرست
دیسلاک: رژه کارگردان تلویزیونی دربی روی اعصاب بینندگان
دیسلاک: رژه کارگردان تلویزیونی دربی روی اعصاب بینندگان

دیسلاک: رژه کارگردان تلویزیونی دربی روی اعصاب بینندگان

آی اسپورت – بدون شک دربی 82 از کیفیت بالایی برخوردار بود. این بازی همه چیز داشت. 6 گل، چندین و چند موقعیت نزدیک به گل، دو پنالتی، چند کارت زرد؛ چند درگیری و ... اما یک مشکل بزرگ وجود داشت که البته این مشکل را فقط کسانی حس کردند که دربی را از تلویزیون دیدند. این مشکل کارگردانی بسیار ضعیف تلویزیونی بود. در اوایل بازی وجود «هلی شات» یا دوربین هلی کوپتری باعث شده بود کارگردان هیجان زده در استفاده از تصاویر این دوربین افراط کند. نتیجه این هیجان از دست رفتن صحنه آهسته اغلب اتفاقاتی شد که نیاز به پخش مجدد داشت. صحنه گل اول پرسپولیس که ابتدائا مشکوک به آفساید به نظر می‌رسید هرگز از دوربین خط آفساید پخش نشد. پنالتی از دست رفته پرسپولیس هم که همین وضعیت را داشت که توسط رحمتی از روی خط دروازه برگشت داده شد و لااقل باید یک بار از دوربینی که عرض زمین را پوشش می‌دهد پخش می‌شد. در اواسط نیمه اول صحنه‌ای در محوطه جریمه پرسپولیس رخ داد که بازیکنان استقلال معتقد به خطای هند و پنالتی بودند. اما این صحنه حتی یک بار هم به صورت آهسته پخش نشد.
در نیمه دوم که بازی سرعت نیمه اول را نداشت اوضاع کمی بهتر بود اما باز هم اشکالات زیادی وجود داشت. در صحنه درگیری بنگر و پروپییچ مشخص نشد چه اتفاقی افتاد. انگار هیچ دوربینی این اتفاق را ضبط نکرده بود. از «دبل سیو» سید مهدی رحمتی فقط یک بار صحنه آهسته پخش شد آن هم با تاخیر فراوان. تعویض خسرو حیدری و اعتراضی که به تعویض شدنش داشت از دست رفت. بعد از گل‌ها هیچ گاه تصویری از واکنش نیمکت‌‌نشین‌های دو تیم مخابره نشد. محمدرضا احمدی گزارشگر بازی بارها به تحرک فراوان فرزاد مجیدی در کنار نیمکت استقلال صحبت کرد اما دریغ از یک صحنه درست و حسابی از این اتفاق.
همه این اتفاق‌ها درست چند ساعت بعد از بازی لیورپول و دورتموند در لیگ اروپا رخ داد. بازی پرهیجانی که از شبکه ورزش پخش شد و کارگردانی فوق‌العاده‌ای داشت. آنقدر فوق‌العاده که تحسین عادل فردوسی‌پور گزارشگر بازی را هم برانگیخت. واکنش‌های کلوپ و توخل در جریان بازی بارها روی آنتن رفت. واکنش هواداران دو تیم در دقایق مختلف بازی بارها و البته به موقع پخش شد و همه چیز آنقدر حساب شده بود که بیننده خودش را در داخل ورزشگاه حس می‌کرد.
تفاوتی که در پخش تلویزیونی این دو بازی دیده شد بسیار معنادار بود. بینندگان تلویزیونی دربی خیلی از صحنه‌های حساس بازی را ندیدند و بسیاری از صحنه‌های آهسته در بدترین زمان ممکن پخش شد. همه این کاستی‌ها باعث شد پخش تلویزیونی بازی روی اعصاب بینندگان باشد. متاسفانه این نحوه کارگردانی از زیبایی‌های دربی 82 کاست و شاید بتوان گفت این مساله نقطه تاریک این بازی بود.
 
کد خبر:9402
 
به کانال تلگرام آی اسپورت سر بزنید: TELEGRAM.ME/ISPORT_CHANNEL 
  ۵  
آی اسپورت
2016-04-15 20:37:58
نظر دهید
۵ نظر
bizhan
جمعه ۲۷ فروردين ۱۳۹۵، ۲۱:۰۸
من که لذت بردم، مخصوصا از 4 تایی شدن کیسه
حسین
جمعه ۲۷ فروردين ۱۳۹۵، ۲۲:۲۰
قدرت کارگردانی به هلی شات و اسپایدر کم نیست. متاسفانه کارگردانای فوتبالی ما از یه سری سنت های تصویر برداری منسوخ پیروی میکنن و سرسوزنی هم خلاقیت و نوآوری بکار نمیبرن.
نمونش هم مثلا تصویربرداری هایی هست که برای صحنه های آهسته استفاده میکنن. مثلا وقتی توپ داره روی دروازه فرستاده میشه، یه تصویر بسته میگیرن که توش فقط توپ پیدا هست و با توپ حرکت میکنه و هییییچ بنی بشری توی تصویر دیده نمیشه. درست عین فیلم برداری فوتبالیستا!
-
شنبه ۲۸ فروردين ۱۳۹۵، ۰۵:۴۴
فاجعه بود
-
شنبه ۲۸ فروردين ۱۳۹۵، ۱۱:۳۷
تو رو خدا به این کارگردان دیگه کار ندید از این بدتر نمی شد البته فکر کنم کارگردان استقلالی بود و بهش شوک وارد شده بود و خودشو گم کرده بود
حمید رضا نامدارمرادی
يكشنبه ۲۹ فروردين ۱۳۹۵، ۲۲:۲۷
با سلام ،در خصوص نقد دوستمون که خیلی حرفه ای به نقد و برسی کارگردانی کار پرداخته لازم دونستم به عنوان کسی که مدتها به کار فوق اشراف داشته و دربی های زیادی را کارگردانی کرده مطالبی را هرچند مختصر در دفاع از همکارمان در دربی فوق به اطلاع برسانم که مشخص شود کارگردان فوق با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم میکند.پر واضح است که دیدن یک بازی خوب و روایت آن به صورت یک داستان وقرار گرفتن بیننده در بطن این داستان از لازمات یک کارگردانی خوب است.نشان دادن صحنه هایی که در روند تعریف داستان مهم است وچگونه میتوان هیجان بازی را با کات زدن های به جا به بیننده انتقال داد،نشان دادن صحنه های تاثیر گذار که تا مدت ها در ذهن بیننده باقی بماند صحنه هایی که به دور از چشمان تیزبین همکاران تصویر بردارم نیست فقط کافیست در لحظه استفاده شود و بیننده را درگیر داستانش کند.
فوتبال از دید یک کارگردان تلویزیونی یک سویچ ساده نیست بلکه روایت کردن یک صحنه نمایش است،نمایشی که در آن صحنه های دراماتیک خلق می شود و شاهد تراژدی و ناکامی قهرمانان یکی از دو تیم خواهیم بود. فوتبال داستان دارد، داستانی که کارگردان با کمک گزارشگر در ۹۰ دقیقه روایت می کند اما در چه شرایطی؟!
اگر بخواهیم کارگردانی یک بازی خارجی را با کارگردان فوتبال در کشور خودمان مقایسه کنیم سخت در اشتباهیم چون ساختار و بنای یک کار حرفه ای در سیستم دولتی جا ندارد و سیستم کارمند میخواهد تا یک کارگردان حرفه ای که دارای قدرت کافی برای ارایه کارش در موقعیت زمانی باشد. کارگردان ما به جای اینکه تمرکز لازم بر روی ارایه بازی داشته باشد مرتب باید درگیر مشکلات فنی باشد مشکلاتی که بیننده از آن در پشت پرده خبر ندارد. در کل دنیا وقتی چراغ آن ایر واحد سیار یا رژی روشن است هیچ کدام از عوامل حق ورود و خروج ندارند چه بسا یک رفت و آمد بیجا باعث برهم زدن تمرکز کارگردان شود و حساسترین لحظه بازی در آن لحظه از دست برود کاری که امری عادیست در پخش فوتبال ما و خیلی وقتها عواملی در رژی واحد سیار حضور پیدا می کنند که نباید آنجا باشند خلاصه عرض کنم در آن ۹۰ دقیقه هر کسی که فکرش را نمیکنید در رژی واحد سیار حضور دارد جالب است بدانید که حتی با صدای بلند هم مشغول تماس تلفنی و گپ زدن خواهند بود و خیلی وقتها خود را کارگردان برنامه دانسته و در گرفتن نماها هم دخالت می کنند، از طرفی تهیه کننده محترم برنامه هم مرتبا با دخالت کردن ها خود باعث برهم زدن آرامش کارگردان می شود.بنده مطمنم که در ابتدای بازی به اصرار تهیه کننده نماهای بدون مصرف هلی شات استفاده شد که کارگردان لزومی به استفاده آن ، آنهم در شرایطی که بازی حساس است را نمی دید ولی چون خواست تهیه کننده بوده مجبور به استفاده از آن شد.آماده نبودن به موقع تصاویر آهسته هم یکی دیگر از مشکلات فوق بوده که همچنان به قوت خود باقیست که آنهم از چشم کارگردان برنامه می بینند در حالیکه انتخاب عوامل فوق با کادر فنی بوده و حتی در اختیار گذاشتن امکانات اسلوموشن با مدیر واحد سیار، که متاسفانه با خبر شدیم امکان استفاده از سوپر اسلوموشن در اختیار کارگردان برنامه نبود.
کارگردان حرفه ای فوتبال در خارج فقط رشته فوتبال را کارگردانی میکند و به دور از دغدغه های مالی که عنوان پروفشنال رو یدک می کشد چیزی که در سیستم دولتی و کارمندی ما جایی ندارد. امیدوارم با درایت مدیران سیما ترتیبی اتخاذ شود که نگاه حرفه ای به این قضیه شود و مشکلات ریشه یابی گردد تا رضایت بینندگان را در بر گیرد. باتشکر
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر