فهرست
سقوط زودهنگام ذوب آهن بعد از یک سال رویایی: پایان تیکی تاکای ایرانی؟
سقوط زودهنگام ذوب آهن بعد از یک سال رویایی: پایان تیکی تاکای ایرانی؟

سقوط زودهنگام ذوب آهن بعد از یک سال رویایی: پایان تیکی تاکای ایرانی؟

آی اسپورت - نه سپاهان، نه تراکتورسازی و نفت، هیچکدام برنده بزرگ فصل پیش لیگ برتر نبودند. بیشتر نگاه‌ها به سمت تیمی چرخیده بود که بعد از چند سال حضور در انتهای جدول، با فوتبالی زیبا و تماشایی به اوج برگشته بود. ذوب آهن گل‌محمدی می‌خواست رویای تیکی تاکا را در فوتبال ایران اجرا کند و در فصل اول، موفقیتی غافلگیر کننده داشت. به نظر می‌رسید امسال زمان قهرمانی ذوب آهن در لیگ باشد اما حالا همه چیز برای آن‌ها بر عکس شده است. نیم فصل دوم، بدتر از نیم فصل اول نتیجه می‌گیرند و هر هفته نتایج و کفیت بازی‌شان با انتقادات بیشتری روبرو می‌شود. دو برد، دو باخت و شش تساوی نتایج ذوب‌آهن در نیم‌فصل دوم است. تیمی که در نیم‌فصل دوم فصل گذشته تا همین مقطع شش برد کسب کرده بود. تمام پیروزی‌های نیم فصل دوم ذوب‌آهن  به دو نتیجه یک بر صفر خلاصه می‌شود. ذوب‌آهن نیم‌فصل اول با شکست مقابل استقلال‌خوزستان در آخرین دقایق از صدرجدول به رده سوم نزول پیدا کرد  و حالا نزول ذوبی‌ها تا جایی ادامه پیدا کرده که نهمین تیم نیم‌فصل دوم هستند. مجموعه ذوب‌آهن برای تکرار موفقیت، از فرمولی تکراری استفاده کرد. با این باور که با حفظِ تیم، می‌توانند باز هم تشویق‌ها را به همراه داشته باشند. غافل از این که دیگر تیم‌ها هم، در همان سطح باقی نمی‌مانند.
 
سندروم سال دوم
صبای قم اولین تیم لیگ برتری بود که به یحیی گل‌محمدی اعتماد کرد و هدایت تیمش را به او سپرد. البته حضور روی نیمکت پرسپولیس به قدری وسوسه برانگیز بود که یحیی در همان ابتدای راه بیماری قلبی را بهانه‌ای برای جدایی از این تیم عنوان کند. یحیی خیلی زود به پرسپولیس رفت و اول به عنوان کمک مربی و در ادامه به عنوان سرمربی تا پایان فصل در این تیم حضور داشت. گل‌محمدی با پایان فصل به مجموعه نفت تهران اضافه شد و بعد از یک فصل به ذوب‌آهن رفت. مرور سوابق گل‌محمدی، یادآور یک نکته کلیدی است. گل‌محمدی تا به حال سابقه دو فصل سرمربیگری در یک باشگاه را نداشته و به همین خاطر این فصل برای او تجربه جدیدی بود. مربیگری در سال دوم و سوم، معمولا دشوارتر از فصل نخست است و یحیی با فضای مربیگری در فصل دوم حضورش آشنا نبود. مربیگری در فصل دوم، تصمیمات تازه‌تری را می‌طلبد. اتفاقی که یحیی برای نخستین بار تجربه‌اش کرده و نتوانسته موفق باشد.


 
پایانِ انگیزه
سپاهان صدرنشین لیگ چهاردهم شده بود ولی قهرمانی را به پای تیم دیگری نوشته بودند. سپاهان به خاطر بازی‌های نه‌چندان تماشاگرپسند و اتفاقات بازی تبریز هیچ‌گاه موج مثبتی از فوتبالی‌ها بابت قهرمانی‌شان نگرفته بود. نفت تهران و تراکتورسازی هم قهرمانی یا از دست دادن آن در اختیار خودشان بود و با تساوی در فینالِ لیگ، موفق به کسب جام نشدند. تیم چهارم لیگ پارسال، بیش از همه تیم‌های بالاسری و پایین‌تری مورد تحسین قرار گرفت. ذوب‌آهن که قهرمانی جام حذفی را هم به دست آورده بود با فوتبالی به اصطلاح تیکی‌تاکایی همه چشم‌ها را به خودش خیره کرد و بازیکنانش به اندازه یک تیم قهرمان مورد تحسین فوتبالی‌ها قرار گرفتند. آن‌ها از تیمی که چند فصل برای سقوط نکردن می‌جنگید تیمی یک دست و دوست‌داشتنی ساخته بودند. این داستانِ شیرین پایان تلخی برای یحیی داشت. حالا او باید با تیمش مثل یک قهرمان رفتار می‌کرد. تیم‌های قهرمان معمولا فصل بعد خوبی ندارند. بازیکنان به اوج لذت رسیده‌اند و سخت انگیزه‌شان را حفظ می‌کنند. سپاهان تنها تیم تاریخ لیگ برتر است که موفق به تکرار قهرمانی شده و سایر قهرمان‌ها در فصل بعدی حتی نایب قهرمان هم نشده‌اند. حالا در این فصل همین بلا بر سر ذوب‌آهن آمده است. تیمی که در آسیا پرانگیزه است و پنج گل به حریف می‌زند ولی یک هفته بعد در لیگ دومین شکست متوالی‌اش را تجربه می‌کند. حتی سبک بازی ذوب‌آهن در آسیا هم خیلی جذاب‌تر از دیدارهای لیگ برتری این تیم است. ذوب‌آهن در لیگ به اشباع رسیده و مدل فوتبالش همه را سیر کرده اما در آسیا، وجود انگیزه باعث شده که به دنبال اتفاق تازه‌ای باشند.

 
تیکی‌تاکای تقلبی
سبکی که فصل پیش ذوب آهن را تبدیل به مهار نشدنی‌ترین تیم نیم فصل دوم کرده بود، این فصل به معضل بزرگ آن‌ها تبدیل شده است. یحیی مانند همه تیم‌های قبلی‌اش سعی داشت که فوتبال مالکانه را به تیمش تزریق کند. فوتبالی با تعداد پاس بالا و حفظ توپ زیاد. فوتبال این فصل ذوب‌آهن شباهتی به فوتبال زیبا و تیکی تاکای جذاب ندارد. بازیکنان این تیم اگر کمی از تمرکزشان را به جای این همه پاسِ متوالی به خلق موقعیت قرار می‌دادند حالا یحیی مجبور نبود در فولاد شهر با شعار حیا کن، رها کن مواجه شود. فوتبال تکراری ذوب‌آهن حوصله بازیکنان را سر برده است. این تیم برخلاف پرسپولیس، بیشتر از پاس‌های عرضی استفاده می‌کند و پاس‌های آن‌ها به جای نزدیک شدن به دروازه حریف، فقط برای حفظ توپ در یک سوم دفاعی خودی استفاده می‌شوند. فصل پیش حفظ توپ ذوب آهن برای رسیدن به گل و ایجاد موقعیت بود اما امسال آن‌ها صرفا با حفظ توپ ارضا می‌شوند. ذوب‌آهن برخلاف پرسپولیسِ برانکو عطشی برای خلق موقعیت نشان نمی‌دهد و داشتن درصد بالای مالکیت توپ برای‌شان کفایت می‌کند.

 
پازلِ ناقص
علاقه یحیی به حفظ توپ با بازیکنان خلاق، باعث شد او در نقل و انتقالات این فصل تاثیر بازیکنان تخریبی را فراموش کند و خط هافبک تیمش را با بازیکنان خلاق اما تک بعدی ببندد. ذوب‌آهنِ این فصل با معضل هافبک دفاعیِ جنگنده روبه‌رو شده است. این تیم برخلاف سال قبل که اکبر ایمانی و قاسم دهنوی را در کنار قاسم حدادی‌فر داشت، حالا دستش برای این پست خالی مانده و بازیکنی با این خصوصیات در اختیار ندارد. حدادی‌فر فصل گذشته بهترین روزهای عمر فوتبالی‌اش را سپری می‌کرد چون خیالش از بابت هافبکی جنگنده جمع بود و اما بعد از کنار گذاشتن دهنوی و ایمانی در نقل و انتقالات اول فصل، آ‌ن‌ها جایگزین خوبی نداشتند. ایمانی همین فصل هم در فولاد خوزستان به قدری تاثیرگذار بوده که شش برد از هفت برد تیمش در حضور او به دست آمده است. در طرف مقابل، فولاد خوزستان در سیزده دیداری که ایمانی را نداشته و یا کمتر از یک پنجم زمان مسابقه به او بازی داده، فقط یک بار توانسته پیروز شود. اکبر صادقی، جانشین چنین بازیکنی در ذوب‌آهن شد. بازیکنی که بیشتر خصوصیات فانتزی دارد و گل محمدی خیلی زود مجبور شد او را به صبای قم بفرستد. مهدی مهدی‌پور هم هنوز به سطحی نرسیده که بتواند یک فصل مهم‌ترین ستون کمربند میانی تیم یحیی را جمع کند. اتفاقی که مشابه‌اش در این روزهای استقلال هم دیده می‌شود. از زمانی که روزبه چشمیِ جنجگو مصدوم شده، امید ابراهیمی از فرم عالی دور شده است. مشکل چند هفته‌ای ابراهیمی در استقلال را، حدادی‌فر از ابتدای فصل در خط هافبک ذوب آهن تجربه می‌کند.

 
پیرمردهای خسته
مجموع سن دو مهره کلیدی ذوب‌آهن از هفتاد سال هم عبور می‌کند. همچنان در این تیم، قرار است قاسم حدادی‌فر و مهدی رجب‌زاده ستاره باشند و نتیجه بازی را عوض کنند. گل‌محمدی امسال روی خلاقیت دو ستاره پیرش اکتفا کرد و تلاشی برای ساخت آلترناتیو نداشت. آن هم در شرایطی که ذوب آهن، باید برای قهرمانی سه جام می‌جنگید. آن‌ها برای دومین فصل دنبال کسب سهمیه آسیایی و حضور در بین تیم‌های بالای جدول هستند، در جام حذفی به فینال رسیده‌اند و امسال حضور در لیگ قهرمانان را هم تجربه می‌کنند. همین فرسایش باعث خستگی بازیکنان مسن ذوب آهن شده است. کاپیتان‌هایی که خسته‌اند، و جانشینی برای استراحت مقطعی یا طولانی ندارند.



حسام محسنیان / تماشاگران امروز
  ۱  
آی اسپورت
2016-04-22 00:20:21
نظر دهید
۱ نظر
-
جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۰:۳۳
ذوب یکی از پر مهره ترین ومنتفعترین تیمها در زمینه داوری بوده و مکان 6 جدول و فینال حذفی رو از داوری داره وبا اینهمه مهره نتونست خودش رو در حد مدعی نشون بده و یحیی هم نتونست بعنوان مربی انگیزه رو در بازیکنانش بوجود بیاره که باید در 3جام مبارزه کنن
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر