فهرست
خندوانه یعنی.... شیرینی خنده های تو... بخند
خندوانه یعنی.... شیرینی خنده های تو... بخند

خندوانه یعنی.... شیرینی خنده های تو... بخند

آی اسپورت- دیشب گریه کردم. شاید خیلی ها مثل من وقتی کانال تلویزیونشان روی شبکه نسیم و برنامه خندوانه بود در میان لبخندهایشان اشک ریختند. دیشب گریه کردم. مثل 12 اسفند 1380 و خاطرات تلخ بیمارستان. مثل 23دی 84 که برای خداحافظی ات بایرن مونیخ به تهران لشگر کشید. مثل بازی ایران و استرالیا. مثل روزهایی که از تیم ملی رفته بودی و ما تا مدتها باور نمی کردیم. وقتی بازیکن دیگری را می دیدیم که اولین نفر وارد زمین می شود تا آخرین نفر دنبالت می گشتیم. وقتی می دیدیم دروازه بان دیگری با لباس مشکی وارد زمین شده تمام زمین چشممان بدنبالت می گشت. وقتی یادمان می افتاد دیگر نیستی چیزی هری در دلمان می ریخت و چشمانمان خیس می شد. مثل تمام روزهایی که گریه مان سوژه ای به نام احمدرضا داشت. این بار اشکها متفاوت بود. اشک حسرت بود. اشک خاطرات قدیمی بود. اشکهایمان بوی نوستالژی میداد. مثل خودت که دیدنت نوستالژی است. دیدنت پر از حس خوب است. یک حس خوب با ته مزه تلخ حسرت که چرا دیگر نیستی. چرا دیگر نمی خندی. چرا دیگر شیرجه نمی زنی. چرا. چرا. چرا.
یادش بخیر روزهای تیم ملی. یادش بخیر روزهایی که سرباز ایران بودی. سرباز نه سردار بودی. یک سردار فاتح. فارغ از هر نتیجه ای که رقم می خورد سردار فاتح زمین بودی. سردار فاتح قلبهای روی سکوها بودی. چقدر جایت خالی بود جلوی آرژانتین. کاش بودی تا پزت را جلوی مسی می دادیم. چقدر جایت خالی بود جلوی عراق موقع ضربات پنالتی. کاش بودی تا آن بازی شیرین ترین و هیجان ترین بازی زندگیمان می شد. حاضر بودیم تمام بازیکنانمان را بدهیم و احمدرضا را برگردانیم. لشگرکشی بدون سردار لطفی ندارد. لشگرکشی با سردار ترسی ندارد. حتی اگر به قول خودت صدام و فک و فامیلش مقابلمان رژه بروند. حتی اگر به جای مهاجم، توپ جنگی را در محوطه جریمه قرار دهند چه باک وقتی سنگری به نام خنده های تو وجود داشت. سنگری امن برای پنهان شدن.
یک برنامه و این همه حسرت؟ این همه حسرت تا دیشب کجا پنهان شده بودند که یکباره سربرآوردند. این همه حسرت کی روی هم تلنبار شده بود که با دیدنت اشک شدند و بیرون ریختند. چقدر دلمان برایت تنگ شده بود و نمی دانستیم آقای خاص. چقدر کمت داریم در این فوتبال و نمی دانستیم.
بخند. چرا 10 ثانیه. آنقدر بخند تا دلمان آرام بگیرد. آنقدرکه  این همه سال نبودنت را جبران کند و تمام سالهای پیش رو را که تو را نداریم بسمان باشد. بخند که خنده تو حتی عزرائیل را هم از پا درآورده است. نمره نمی دهیم به لبخندت. ما سالها پیش دلمان را دادیم برای خنده هایت و تو هم نگهبان خوبی بودی. هم برای دل ما هم برای دروازه ما. تا همیشه بخند عقاب قلب ها.
نیلوفر کنگرانی
  ۱۲  
آی اسپورت
2016-04-22 10:35:58
نظر دهید
۱۲ نظر
حمیدرضا
جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۰۹:۴۷
عقاب دلها رودستش دروازه بان تو ایران نبوده و نیست
-
جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۰:۳۳
دیشب دوباره ملتی خندید پای حنده های مطمین احمدرضا
REDray
جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۰:۵۳
چقدر عالی گفتی خانم کنگرانی ....بیگ لایک
عقاب آسیا با ماس دروازه بان تیم ماس احمد رضا عابد زاده........
جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۱:۵۴
یرسپولیس عظمت شو مدیون امثال توست عقاب
-
جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۲:۰۸
بوفونه مگه خخخ
عباس
جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۵:۵۹
برزو و امیر تبریز اغلو فدای اون خنده هات بشن عقاب عشقمی تا ابد
برزو
جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۷:۲۷
این متن در مورد کاسیاس بود؟؟؟؟
-
جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۲۰:۴۶
واقعا گریه کردم با این متن
پدر برزو
شنبه ۴ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۰۱:۵۳
برزو جونم این متن در مورد پنگوئن خیانت کار آسیا نبود...در ضمن حرمت من که پدرتم رو نگهدار در مورد نوروزی زر زیادی نزن...باشه؟
پدر برزو
شنبه ۴ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۰۲:۰۴
برزو جونم این متن در مورد عقاب کبیر آسیا و جانشین ناصر خان حجازیه نه در مورد پنگوئن خائن آسیا...
افشین
دوشنبه ۶ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۴:۳۹
بانو کنگرانی افرین و دست مریزاد...عابدزاده گردن این ملت حق زیادی داره،بسیاری از بهترین خاطرات تاریخی ملت ایران رو او ساخته و در اونها نقش بزرگی داشته،زنده و تندرست باشند.
-
دوشنبه ۶ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۷:۱۱
جمعش کنین این چرت و پرتا رو
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر