فهرست
استتوس: برانکو یا کی‌روش؟ هر دو مورد!
استتوس: برانکو یا کی‌روش؟ هر دو مورد!

استتوس: برانکو یا کی‌روش؟ هر دو مورد!

آی اسپورت/ اول: «خداحافظ برانکو ایوانکوویچ».حتی قبل از آن‌که آخرین بازی ایران در جام جهانی آلمان برگزار شود، با این جمله برای وداع با مردِ کروات نیمکت تیم ملی آماده بودیم. دوران برانکو تمام شده بود تا رئیس وقتِ سازمان تربیت بدنی با پوزخندهایی کنایه‌آمیز به استودیوی برنامه‌های ورزشی برود و انتخاب دادکان برای نیمکت تیم ملی را یک مربی درجه سه خطاب کند. کنایه‌ بزرگ‌تر اما توی جیب‌های زمان بود. زمانی که سپری شد تا آقای رئیس، دیگر جایی در ورزش نداشته باشد و برانکو، یک دهه بعد از ناکامی در آلمان به خانه دومش برگردد. در همه سال‌های بعد از برانکو، در همه سال‌های شکنجه‌شدن به دست مربیان وطنی، فرصتِ مرور دستاوردهای فراموش‌شده این مربی در تیم ملی را داشتیم. آخرین افتخار مهم فوتبال ایران، با قهرمانی تیم او در بازی‌های آسیایی  2002 رقم خورد. دو سال بعد، اگر اخراج ستار زارع در بازی نیمه نهایی با چین نبود، ایران به جای سکوی سوم ، روی سکوی اول جام ملت‌های قرار می‌گرفت. البته که برانکو، سرمربی یکی از پرستاره‌ترین تیم‌های تاریخ فوتبال ایران بود. تیمی که ستاره‌هایش مجال دیده‌شدن به سرمربی‌اش را نمی‌دادند. تیمی که به دستِ ستاره‌هایش کشته شد. ایران بدون برانکو، با قلعه و دایی و قطبی، نه به نیمه‌نهایی جام ملت‌ها رسید و نه به جام جهانی آفریقای جنوبی. برانکو بدون ایران، در چین، کرواسی و عربستان قهرمان شد. او بالاخره به ایران برگشت. با دیسیپلین و تجربه بیشتر. قاطعیت بیشتر. جدی‌تر از همیشه. حالا فقط یک سال بعد از بازگشت او به ایران، برانکو یک مربی اولترامحبوب است. یک مربی که حتی به نظرسنجی بهترین مربیان بعد از انقلابِ در برنامه عادل فردوسی‌پور راه پیدا می‌کند. در برنامه‌ای که مجری‌اش، خالقِ جمله خداحافظی با برانکو بود.
 
 


 
دوم: کارنامه کارلوس‌ کی‌روش، از نام‌های بزرگی پر است. از فرگوسن و منچستر و رئال، تا تیم ملی پرتغال. او یکی از مربیان بزرگ دنیای فوتبال است. یک تئوریسین درجه یک در فاز دفاعی که تیم‌هایش هرگز به سادگی گل نمی‌خورند. یک مربی مقبول و شناخته‌شده در سطح اول جهان. با این وجود نباید پیوندهای عاطفی مردم با مردی از بلوک شرق اروپا را نادیده گرفت. اگر کی‌روش به عنوان یک مربی بزرگ، به عنوان چهره‌های که خودش را بزرگ‌تر از تشکیلات فوتبال ایران می‌داند(و حق هم دارد) از بالا به فوتبال ایران نگاه می‌کند و قاطعانه به دنبال حل مشکلات متعدد تیم ملی است، برانکو درست در کنار فوتبال ایران قرار می‌گیرد. او نه اهل سرزنش‌کردن بازیکنان پراشتباه تیمش است، نه اهل ایراد گرفتن به امکانات باشگاه و یا عملکرد مدیریت در فصل نقل و انتقالات. زادگاه برانکو، قبل از هر چیز ساختن با شرایط را به او یاد داده و زادگاه کی‌روش، رضایت ندادن به حداقل‌ها را.  سی‌کیو، یکی از دوست‌داشتنی‌ترین تیم‌های ملی ایران را ساخته. تیمی که حتی در مقابل آرژانتین زانو نمی‌زند و برانکو، رهبر ارکستر یکی از بهترین پرسپولیس‌های تاریخ است. تیم منطقی و صبور کی‌روش یا تیمِ هجومی و احساسی پرفسور؟ هر دو مورد. مگر چند مربی بزرگ در این سال‌ها به فوتبال ایران آمده‌اند که به خودمان اجازه بدهیم از بین برانکو و کی‌روش یک نفر را کم‌تر دوست‌ داشته باشیم؟ که در نظرسنجی نود به هر دوی‌شان رای ندهیم؟
 
 


 
سوم: اشتیاقِ مردم برای رای دادن به کی‌روش و برانکو و رقابت شانه به شانه و میلی‌متری این دو مربی در نزدیک‌ترین نظرسنجی تاریخِ نود، به روشنی نشان می‌دهد که مربیان خارجی، اعتماد هواداران فوتبال در ایران را به دست ‌آورده‌اند. شاید آن‌ها، اصلی‌ترین ستاره‌ این سال‌های فوتبالی باشند که مربیان بومی‌اش مدت‌هاست از دور خارج شده‌اند. فوتبال ایران، فرصت امضای قراردادهای میلیاردی را در اختیار مربیان به روز‌نشده داخلی‌اش قرار می‌دهد تا آن‌ها بدون دستاوردِ فنی قابل توجه و بدون ارائه فوتبال مدرن، مثلِ یک حرفه‌ای حقوق بگیرند. تفاوت‌ها اما در دوشنبه‌شب‌هایی شبیه به این مشخص می‌شوند. وقتی که دو میلیون نفر از طریق امواج پیام کوتاه احساسات‌شان را با کی‌روش و برانکو در میان می‌گذارند تا به نسخه‌های نجات‌بخش فوتبال ایران انگیزه بیشتری برای ادامه سخت‌جانی‌شان بدهند. وقتی که سوالِ نود بی‌جواب می‌ماند. سوالی که اگر یک طرف‌اش به مربیان داخلی ختم می‌شد، در همان ده دقیقه اول به جواب می‌رسید. ایوانکوویچ در آستانه حساس‌ترین هفته‌های لیگ و کی‌روش در آستانه بازی انتخابات، از انرژی مثبتِ این رقابت بهره مند خواهند شد. کی‌روش یا برانکو؟ کی‌روش و برانکو!
 


محمدحسین عباسی
کدخبر:9405
  ۳  
آی اسپورت
2016-05-03 12:20:30
نظر دهید
۳ نظر
-
سه شنبه ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۱:۵۱
خالی فسور به لطف دوپینگ و داوری تیمشو کشیده بالا
-
سه شنبه ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۳:۴۰
عزیز من زمان برانکو با آلمان توی تهران بازی کردیم و بازی را باختیم ولی عملکرد تیم ملی فوق العاده بود. یا بازی با کرواسی. بازی ایران با مکزیک و پرتغال در جام جهانی به مراتب زیباتر از بازی ایران با آرژانین و نیجریه توی جام جهانی 2014 بود. شما در نطر بگیر تیم 2006 بدشانس ترین تیم تاریخ تیم ملی بود که علی کریمی، مهدوی کیا، هاشمیان و که مثلث طلایی تیم ملی بودند مصدوم بودند و بدون تمرین اومدند و بازی کردند. اگر این اتفاق نمی افتاد اون تیم 100% از گروهش صعود می کرد. درسته کیروش یک برند است و اسمی بزرکتر است ولی عملکرد برانکو در فوتبال ایران به مراتب بهتر بوده. ببینید برانکو چقدر ستاره پرورش داد ولی کیروش چی!؟ کیروش یک کالای لوکس است و برانکو یک کالای کاملاً مفید. عزت اللهی و سردار آزمون و جهانبخش که الان مهره های اروپایی تیم ملی هستند از طرق تیم نوجوانان ایران که قهرمان آسیا شد رفتند اروپا و گرنه کیروش هیچ ستاره سازی نکرد. قبول کنید خدماتی که برانکو به فوتبال ایران کرده به مراتب بیشتر از کیروش بوده
-
سه شنبه ۱۴ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۴:۲۵
بله اقای عزیز علی کریمی رو حتما برانکو پرورش داده ولی عزتالهی و ازمونو که هیچکی نگاشونم نمی کرد خودشون رشد کردن اگه تیم ملی نوجوانان بازیکن ساز بود پس چرا زمان برانکو ستار زارع و بداوی تو تیم ملی بودن که تمام زحمات بقیه رو به باد بدن فرق کارلوس و برانکو در رفتارشان با سوشا و رحمتی معلومه یکی بخاطر دیسیپلین و نظم رحمتی رو میزاره کنار یکی سوشا رو که معلوم بود تیمشو نابود میکنه اول فصل نگهش میداره و تو بازی با نفت هم نتیجشو میبینه شما هم که نظر دومو دادی اصلا پرسپولیسی نیستی حتما
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر