فهرست
سه بازیِ جاودانه از بولین گراند
سه بازیِ جاودانه از بولین گراند

سه بازیِ جاودانه از بولین گراند

وستهم یونایتد 3 – 1 آینتراخت فرانکفورت (بازیِ برگشتِ نیمه نهاییِ جامِ جامدارانِ اروپا، 14 آوریلِ 1976)
 
 
بعد از پیروزی در فینالِ 1965 در ومبلی مقابلِ مونیخِ 1860، وستهم یک بارِ دیگر فرصت رسیدن به فینالِ جام جامداران و تکرارِ قهرمانی‌اش را پیدا کرده بود. وستهم بازیِ رفت را در آلمان 2-1 به آینتراخت باخته بود. اما در بازیِ برگشت، در بولین گراند، با دو گلِ ترور بروکینگ و یک گل از کیت رابسون، هر سه در نیمه‌یِ دوم، وستهم با قدرت آینتراخت را از پیشِ رو برداشت و تک گلِ کلاوس بورونگن هم نتوانست تاثیری در نتیجه‌یِ نهایی بازی بگذارد. ترور بروکینگ در این بازی یکی از معدود گل‌هایِ خودش با ضربه‌یِ سر را رویِ ارسالِ عالیِ فرانک لمپارد (پدر) زد و پاسِ گلِ رابسون را هم خودش داد تا بدونِ شک ستاره‌یِ بازی باشد. گرچه وستهم در فینال، در بروکسل، در استادیومِ هیسل، بازی را 4-2 به اندرلخت باخت، اما جدالِ نیمه نهاییِ فصلِ 1975-1976 هرگز از خاطره‌یِ بولین گراند پاک نخواهد شد.
 
 
وستهم یونایتد 2 – 0 ایپسویچ تاون (بازیِ برگشتِ نیمه نهاییِ پلیِ آفِ دسته‌یِ اول، 18 میِ 2004)
 
 
آلن پاردیو در اولین فصلِ مربیگری‌اش با وستهم با آوردنِ بازیکنانی مثلِ بریان دین و نایجل ریو-کوکر تیمش را به نیمه نهاییِ پلی آف، برایِ صعود به لیگِ برتر رساند. وستهم در بازیِ رفت 1-0 به ایپسویچ باخت. اما جوی که بولین گراند در بازیِ برگشت ایجاد کرد، هیچ شانسی برایِ ایپسویچ باقی نگذاشت. قبل از شروعِ بازی قطعه‌یِ کلاسیکِ "نسون دورما" (هیچکس نمی‌خوابد)، همان قطعه‌ای که آندره‌آ بوچلی این هفته با پیراهنِ لستر، کنارِ کلودیو رانیری، در کینگ پاور اجرا کرد، پخش شد. وقتی قطعه به بند آخرش رسید، کلِ استادیوم همصدا شدند: «ای شب دور شو! ای ستارگان محو شوید! سحر پیروز خواهم شد! سحر پیروز خواهم شد!» و وستهم پیروز شد؛ با دو گلِ متیو اترینگتون و کریستین دیلی. با اینکه چکش‌ها در فینال مغلوبِ تیمِ سابقِ پاردیو، یعنی کریستال پالاس شدند و از صعود به لیگِ برتر بازماندند، اما این نمایش پایه‌ای شد برایِ رسیدن به فینالِ پلی آفِ سال بعد و این بار شکست دادنِ پرستون نورث اند، با گلِ بابی زامورا و بازگشت به لیگِ برتر. وستهمِ پاردیو فصلِ بعد در لیگِ برتر نهم شد و به فینالِ اف.ای کاپ مقابلِ لیورپول رسید، فینالی که هنوز به نامِ "فینالِ جرارد" معروف است. در این فینال با  درخششِ استیون جرارد بازی نهایتا به تساویِ 3-3 رسید و وستهم در ضرباتِ پنالتی شکست خورد.
 
 
وستهم یونایتد 1 – 1 منچستر یونایتد (بازیِ آخرِ فصلِ 1994-1995 لیگِ برتر، 14 می)
 
 
وقتی منچستر یونایتدِ سر الکس فرگوسن پا به بولین گراند گذاشت، برایِ سومینِ قهرمانیِ پیاپی‌اش در لیگِ برتر نیاز به لطفِ لیورپول داشت. لیورپول همزمان در آنفیلد میزبانِ بلکبرن رورزِ صدرنشین بود، بازی‌ای که هوادارانِ لیورپول خیلی هم علاقه‌ای به پیروزی در آن نداشتند. در سویِ دیگر وقتی مایکل هیوز در نیمه‌یِ اول دروازه‌یِ یونایتد را باز کرد به نظر می‌رسید صبرِ 81 ساله‌یِ بلکبرن برایِ قهرمانیِ انگلیس به پایان رسیده است. اما دو گل از جان بارنز و جیمی ردنپ در آنفیلد، شاگردانِ کنی دالگلیش، مربی و اسطوره‎‌یِ سابقِ لیورپول که با این تیم 3 بار قهرمانِ انگلیس شده بود را به زانو در آورد. حالا سرنوشت در دستانِ یونایتد بود. برایان مک‌کلیر در همان دقایقِ ابتداییِ نیمه‌یِ دوم بازی را به تساوی کشاند اما تلاشِ یونایتدی‌ها برایِ گلِ دوم با درخششِ خیره‌کننده و فراموش‌نشدنیِ لودک میکلوسکو، دروازه‌بانِ وستهم، بی‌نتیجه ماند و در نهایت تساویِ 1-1 به معنایِ قهرمانیِ بلکبرنِ کریس ساتن و آلن شیرر بود. بعد از بازی هودارانِ وستهم چنان در آپتون پارک خوشحالی می‌کردند که انگار خودشان قهرمانِ لیگ شده‌اند...
و دیشب در آخرین بازیِ بولین گراند، وستهم بعد از 15 بازی در لیگ منچستر یونایتد را با درخششِ دیمیتری پایت 3-2 شکست داد تا ضربه‌یِ نهایی را هم به یونایتد بزند و جدالِ بی‌لیاقتیِ دو باشگاه منچستری برایِ چهارم شدن به هفته‌یِ آخر بکشد.
 
 
     
آی اسپورت
2016-05-11 08:49:49
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر