فهرست
یادداشت: درام‌هایِ بارسلونایی در روزهایِ آخر
یادداشت: درام‌هایِ بارسلونایی در روزهایِ آخر

یادداشت: درام‌هایِ بارسلونایی در روزهایِ آخر

گراهام هانتر
 
پیش از این بارها و بارها اینجا بودیم. مهم نیست چقدر خارج از اسپانیا درباره‌یِ کمبودِ رقابت در لا لیگا حرف می‌زنند. هیچ لیگی در اروپا تا این حد رقابت برایِ قهرمانی‌اش به روزِ آخر کشیده نمی‌شود. در قلبِ این درام‌هایِ روزِ آخرِ بارسلونا جای دارد. بارسا امسال استادِ بزرگش، یوهان کرویف را از دست داد، مربی‌ای که یکی از شاخصه‌هایِ تیمِ رویایی‌اش، قهرمانی در روزِ آخر و به دراماتیک‌ترین شکلِ ممکن بود.
پیش از آمدنِ کرویف، بارسا در 31 سال تنها 2 بار قهرمانِ لا لیگا شده بود، در حالیکه در همین بازه زمانی، یعنی بینِ 1960 تا 1991 رئال 19 بار لیگِ اسپانیا را فتح کرده بود. ذهنیتِ کاتالان‌ها پیش از سر کار آمدنِ کرویف ذهنیتی بهانه‌تراش و بازنده بود. اما کرویف تمامِ این عوامل را تغییر داد. در واقع بارسایِ کرویف در 3 فصلِ پیاپی بینِ سال‌هایِ 1991 تا 1994 قهرمانیِ لا لیگا را در روزِ آخر به دست آورد. بارسا در هر 3 فصل در شرایطی پا به بازیِ آخر گذاشت که در جدول دوم بود.
هفتمِ جونِ 1992. رئال مادرید که یک امتیاز بیشتر از بارسلونا در صدرِ جدول دارد با دو گلِ فرناندو هیرو و گئورگی هاگی از تنریف پیش است و بارسا هنوز موفق نشده دروازه‌یِ بیلبائو را باز کند. دقیقه‌یِ 55 است و به نظر می‌رسد کار تمام شده و رئال قهرمانِ لا لیگاست. اما به یک باره همه چیز به هم می‌ریزد. اول تنریف دروازه‌یِ رئال را باز می‌کند. بعد هریستو استویچکوف 2 گل می‌زند و بعد در ظرفِ 2 دقیقه تنریف 2 گلِ دیگر به رئال می‌زند. تمام! بارسایِ یوهان کرویف قهرمانِ لا لیگاست. این بازی‌ای بود که ژاویِ 12 ساله هرگز فراموش نمی‌کند و الهامِ زیادی ازش می‌گیرد.
یک سال بعد. بازهم رئال مادریدی که با یک امتیاز بیشتر در صدرِ جدول است در هفته‌یِ آخر به زمینِ تنریف می‌رود و بارسا در نوکمپ میزبانِ سوسیداد است. رئال باز هم به تنریف می‌بازد و بارسا باز هم با درخششِ استویچکوف پیروز می‌شود و جام را بالا می‌برد. شانس؟ تقدیر؟ یا روحیه و ذهنیتِ برنده‌یِ بارسایِ کرویف که به سبکِ راکی مارسیانو تا لحظه‌یِ آخر سر پا می‌ایستد؟
یک سال بعد و سناریویی که باز هم تکرار شد. البته این بار رقیب دپورتیوو لاکرونیا بود. دپور بهترین فصلش را سپری می‌کرد و یک امتیاز بیشتر از بارسا در روزِ آخر داشت. در بازیِ رو در رو هر دو تیم در زمینِ خودشان موفق به کسبِ پیروزیِ 2-1 شده بودند. پس امتیازِ مساوی به معنایِ پیروزی بارسا به خاطرِ تفاضلِ گلِ بالاتر بود. دپور در ریازور میزبانِ والنسیا است. به دقایقِ پایانی نزدیک می‎شویم. بارسا بازی‌اش را برده، اما دپور فقط یک گل می‌خواهد تا قهرمانی‌اش قطعی شود. بالاخره در وقتِ اضافه دپور صاحبِ یک ضربه‌یِ پنالتی می‌شود. خبر به نوکمپ می‌رسد. میروسلاو جوکیچ در ریازور پشتِ توپ قرار می‌گیرد. کارلس رکساچ رویِ نیمکتِ بارسا توانِ نشستن ندارد. اما یوهان کرویف بهش می‌گوید: «نترس. خراب میکنه.» و خراب می‌شود! جوکیچ پنالتی‌اش را از دست می‌دهد و رویِ زمین می‌افتد. بارسا برایِ سومین سالِ پیاپیِ قهرمانیِ لا لیگا را در هفته‌یِ آخر به دست آورده است.
درام‌هایِ روزِ آخرِ بارسا در لا لیگا در سال‌هایِ بعد هم ادامه پیدا کرد. این درام‌ها گاهی پایانِ خوشی برایِ کاتالان‌ها نداشت، مثلِ سالِ 2000 که دپور قهرمان شد، یا سالِ 2007 که رئالِ کاپلو با دیوید بکام لا لیگا را فتح کرد. و البته سالِ 2014 و جشنِ قهرمانیِ اتلتی در نوکمپ، در روزِ آخر. اما باوری که تیمِ کرویف به بارسا و فوتبالِ اسپانیا داد، ریشه‌یِ بارسایِ پپ و بارسایِ انریکه و اسپانیایِ قهرمانِ اروپا و جهان بود. امسال هم می‌توانیم از یک پایانِ دراماتیکِ دیگر لذت ببریم.
 
 
  ۱  
آی اسپورت
2016-05-11 10:20:05
نظر دهید
۱ نظر
-
چهارشنبه ۲۲ ارديبهشت ۱۳۹۵، ۱۲:۳۴
ببر
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر