فهرست
یادداشت: سقوطِ سختِ منچستری‌ها
یادداشت: سقوطِ سختِ منچستری‌ها

یادداشت: سقوطِ سختِ منچستری‌ها

مایکل کاکس
 
تکلیفِ قهرمانی و تیم‌هایِ سقوط کرده مشخص شده است. تنها نکته‌ای که امروز باید مشخص شود تیمِ چهارم و آخرین نماینده‌یِ انگلیس در چمپیونز لیگِ فصلِ آینده است. شکستِ هفته‌یِ پیشِ منچستر یونایتد مقابلِ وستهم دست بالا را به منچستر سیتی داده است. سیتی اگر امروز نبازد چهارمی‌اش قطعی می‌شود. در نقطه‌یِ مقابل یونایتد باید بورنموس را در اولدترافورد شکست دهد و منتظر خبرهایِ خوب از ولز بماند.
راستش این لیگِ برتر شکوهمند و غیرِ قابلِ پیشینی در فصلی که سپری کردیم لایقِ روزِ آخری جذاب‌تر بود، همینطور هودارانِ دو باشگاهِ منچستری. چهار سالِ پیش شاهدِ یکی از دراماتیک‌ترین روزهایِ پایانیِ لیگِ برتر بودیم، جایی که گلِ لحظاتِ پایانیِ سرخیو آگوئرو قهرمانی را از دستانِ منچستر یونایتد درآورد. اما امروز دو باشگاه بزرگ و متمولِ منچستری تنها برایِ مقامِ چهارم و پنجم می‌جنگند. این نشان از سقوطِ یونایتد و سیتی در دو فصلِ اخیر است. این فصل برایِ اولین بار در تاریخِ لیگ برتر، یونایتد و سیتی هیچکدام جایی بینِ 3 تیمِ اولِ جدول ندارند. البته این رکورد مدیونِ یونایتدِ سر الکس فرگوسن است و سیتی هم در 3 فصل بعد از رفتنِ او جایِ خالی یونایتد بینِ 3تایِ اول را پر کرده است.
هر اتفاقی امروز بیفتد و هر تیمی چهارمی را به دست بیاورد، این فصل برایِ یونایتد و سیتی چیزی جز شکست و ناکامی نبوده است. سیتی فصل را با 4 پیروزیِ پیاپی عالی شروع کرد. اما در ادامه نمایش‌هایِ این تیم غیرِ قابل قبول بود. سیتی از نظرِ تاکتیکی گاهی واقعا ساده‌لوحانه به نظر می‌رسید. درسته که مسئولین باشگاه اعلام کرده بودند اگر پپ گواردیولا قصدِ ترکِ بایرن را نمی‌گرفت، پیگرینی هم سرِ شغلش می‌ماند، اما قطعا این نظر در چند ماهِ آخرِ فصل تغییر کرده است. حتی اگر پپ هم در کار نبود پیگیرینی آخرِ فصل اخراج می‌شد، مربی‌ای که بر اساسِ شایعاتی از داخلِ باشگاه گویا سرنوشتِ سیتی دیگر خیلی برایش مهم نبوده. چیزی که در نوعِ بازیِ خیلی از بازیکنانش هم دیدیم. برایِ همین پپ گواردیولا بازسازیِ اساسی و وقت و انرژی‌گیری در پیش خواهد داشت. شبیهِ کاری که در بارسلونایِ 2008 کرد.
هودارانِ منچستر یونایتد نسبت به سیتی توقعِ کمتری برایِ این فصل داشتند، اما عملا شاهدِ هیچ پیشرفتی با لویی ون گال نبودند. ون گال هیچ طرحِ بزرگی برایِ آینده و هدفِ مشخصی نداشت و تغییراتِ مدامش در ترکیب و انتخابِ بازیکنانش سردردآور بود. هیچ کدام از دو تیم لحظاتِ به یاد ماندنیِ زیادی برایِ هودارانشان در این فصل به جا نگذاشتند. خودِ بازیِ رفتِ یونایتد و سیتی در اولدترافورد نمادی کامل از فصلِ دو تیم بود، جایی که تنها یک شوت به دروازه‌ها شد و با وجودِ دفاعِ نه چندان محکمِ دو تیم، یک تساویِ بدونِ گلِ کسالت‌بار با پاس‌هایِ عرضی در میانه‌یِ زمین به همراه داشت. بازیِ برگشت اندکی جذاب‌تر بود، به خصوص با گلِ مارکوس رشفورد در نیمه‌یِ اول که باعث شد مارتین دمیچلیس دیگر در ترکیبِ اصلی سیتی بازی نکند. اما این بازی هم در مقایسه با جدال‌هایِ کلاسیکِ پیشینِ دو تیم فاصله‌یِ بسیار زیادی داشت. بازی‌هایِ مثلِ پیروزیِ 6-1 سیتی در اولدترافورد که البته برعکسِ نتیجه‌اش به هیچ وجه یک طرفه نبود. مسئله فقط تعدادِ گل‌ها نیست، بلکه روحیه و کیفیتِ فوتبالِ دو تیم است که سقوطِ سختی داشته است.
اما منچستر یونایتد و منچستر سیتی از منظری دیگر در سویِ کاملا متفاوت به سر می‌برند. سیتی اسکوادی دارد که به شکلی نگران کننده مسن است. خیلی از بازیکنانِ سیتی بالایِ 30 سال دارند، از جمله 4 فولبکش. و از بازیکنانِ تیمِ اول تنها کلچی ایهناچو، رحیم استرلینگ و الیاکیم مانگالا زیرِ 25 سال دارند. پپ گواردیولا بعد از آمدن به سیتی باید پروسه‌یِ تغییرِ نسل را در این تیم پی بگیرد، کاری که البته در آن تخصص دارد.
در نقطه‌یِ مقابل منچستر یونایتدی اسکوادی دارد پر از بازیکنانِ جوان و آینده‌دار. اما مشکل اینجاست که این بازیکنان باید کنارِ بازیکنانی جاافتاده و باتجربه رشد کنند. یا باید وین رونی به فرمِ خوبش بازگردد، یا خوان ماتا نقشی محوری در تیم پیدا کند، یا کریس اسمالینگ دیگر رهبریِ درونِ زمین را به عهده بگیرد. در غیرِ این صورت یونایتد باید با خریدِ بازیکنانِ جدید به این هدف برسد، وگرنه خطرِ این وجود دارد که یونایتد هم به وضعیتِ آرسنال دچار شود، تیمی مستعد که قادر به رقابت برایِ قهرمانی نیست. ممفیس دپای و متئو دارمیان و آنتونی مارسیال نیاز به بزرگ‌ترهایی دارند که استانداردهایِ یونایتد را بهشان نشان دهند.
شاید تنها نکته‌یِ امیدوارکننده برایِ منچستری‌ها این باشد که فصلِ دیگر جنگِ قهرمانی بسیار باز و غیر قابلِ پیش‌بینی خواهد بود. آیا لستر و تاتنهام با توجه به حضور در چمپیونز لیگ قادر خواهند بود باز هم برایِ قهرمانی بجنگند؟ آیا چلسی و لیورپول می‌توانند به جایگاهِ مدعیانِ جدیِ قهرمانی بازگردند؟ آیا آرسنال بالاخره زمانش خواهد رسید؟
منچستری‌ها دوباره بر خواهند خاست و این دوران را به عنوانِ افتی مقطعی فراموش خواهند کرد. برایِ تیم‌هایی که پیش از این دورانِ افت مدام برایِ قهرمانی می‌جنگیدند، این فصل باید فراموش شود. درسته که تفاوتِ چهارمی و پنجمی از لحاظِ مالی خیلی زیاد است، اما برایِ منچستر یونایتد و منچستر سیتی، چهارم شدن در لیگِ برتر حداقلِ حداقلِ انتظار است و هیچ افتخاری به حساب نمی‌آید.
 
 
     
آی اسپورت
2016-05-15 10:47:00
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر