فهرست
یادداشت: رستگاریِ آلبا در ویسنته کالدرون
یادداشت: رستگاریِ آلبا در ویسنته کالدرون

یادداشت: رستگاریِ آلبا در ویسنته کالدرون

گراهام هانتر
 
به محضِ اینکه ماسچرانو تصمیم گرفت به تراشتگن اعتماد نکند و کوین گامیرو را زمین بزند و کارتِ قرمز بگیرد، معلوم بود که لوئیس "لوچو" انریکه باید تغییری در ترکیبِ تیمش بدهد. انریکه تا پایانِ نیمه‌یِ اول، تقریبا 10 دقیقه، صبر کرد تا فرصتِ تفکرِ بیشتری به خودش و دستیارش، خوان کارلوس اونوز (دروازه‌بانِ سابقِ سویا) بدهد. بینِ 4 مهره‌یِ هجومیِ سویا، 3 بازیکن سرعتی، یعنی گامیرو، ویتولو و کوکه و یک بازیکنِ تنومد و قدرتی، یعنی ایبورا، بودند. اگر پیکه به جدالِ مستقیمِ ایبورا می‌رفت، یکی از فول‌بک‌هایِ بارسا می‌توانست با سرعتِ مهاجمینِ سویا برابری کند. اما سرخیو بوسکتس که در 10 دقیقه‌یِ آخرِ نیمه‌یِ اول در پستِ مدافعِ مرکزی بازی می‌کرد، به هیچ وجه سریع نیست و احتمالِ اینکه 45 دقیقه مقابلِ ضدحمله‌هایِ سریعِ سویا دوام بیاورد خیلی کم بود.
از طرفی دیگر حفظِ بوسکتس در خطِ دفاعی، کلِ تعادلِ خطِ میانیِ بارسا را هم به هم می‌ریخت و به نظامِ هجومیِ تیم ضربه می‌زد. پس گزینه‌یِ واضح آوردنِ جرمی متئو بود. متئو یکی از سریع‌ترین و قوی‌ترین بازیکنانِ بارسا، به خصوص رویِ توپ‌هایِ هوایی است. اما مشکلِ متئو صرفا چپ‌پا بودنش است. پس تغییرِ منطقی بیرون کشیدنِ ژودی آلبا و تشکیلِ یک دفاعِ 3 نفره با آلوس، پیکه و متئو بود. در این شرایط بوسکتس هم می‌توانست گاهی عقب‌تر بیاید و اجازه‌یِ نفوذ به آلبا یا متئو را بدهد. اما انریکه تصمیم گرفت دفاعِ 4 نفره‌اش را حفظ کند و مثلِ همیشه به فولبک‌هایش بیشترین مجوز برایِ نفوذ را بدهد. وقتی لیونل مسی در دقیقه‌یِ 97 ژوردی آلبا را پیدا کرد و آلبا در وقتِ اضافه‌یِ اول دروازه‌یِ سویا را باز کرد، مشخص شد که تصمیمِ انریکه عاملِ اصلیِ قهرمانیِ بارسا شده است.
یکی از زیبایی‌هایِ ورزش، به خصوص ورزشی که من و شما عاشقش هستیم، این است که معمولا خیلی زودتر از زندگیِ واقعی فرصتِ رستگاری به آدم‌هایش می‎‌دهد. در شکستِ بارسا در چمپیونز لیگ مقابلِ اتلتی، نمایشِ ژوردی آلبا در همین ویسنته کالدورن بود که بیش از بقیه موردِ انتقاد گرفت. آلبا که نمی‌توانست با پرسِ شدیدِ اتلتی بسازد، در حالیکه که کنارِ زمین گیر کرده بود، بی هدف و فقط به قصدِ دفع، به توپ ضربه زد. گابی صاحب این توپ شد، با قدرت از اینیستا گذشت، به سائول پاس داد و سائول هم توپ را به گریزمان رساند تا کار برایِ بارسا تمام شود. اشتباهی کوچک از آلبا برایِ تیمش سرنوشت‌ساز شد. برایِ همین بود که گلِ او در فینالِ کوپا دل ری به معنایِ رستگاری‌اش بود.
اما ورزش در عینِ حال می‌تواند بسیار سنگدل هم باشد. کی بود که آلبایی که آکادمیِ بارسلونا به خاطرِ ضعفِ فیزیکی‌اش اعلام کرده بود جایی در تیمِ اصلی پیدا نخواهد کرد را به تیمِ خودش آورد و ازش بهترین دفاعِ چپِ اسپانیا را ساخت؟ اونای امری در والنسیا. بعد از 4 سال درخشش در مستایا و گل زدن در فینالِ یورو 2012، آلبا به خانه‌یِ خودش برگشت و دیشب با گلی که زد کوپا دل ری را از دستانِ مربیِ سابقش درآورد. گلی که اگر تصمیمِ لوئیس انریکه برایِ نگه داشتنش در زمین نبود هرگز رخ نمی‌داد. تصمیمی که هفتمین جام در 2 سال برایِ انریکه را به همراه آورد. درود بر لوچو! 
     
آی اسپورت
2016-05-23 08:53:00
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر