فهرست
آمار: سخت‌ترین چالشِ مورینیو تا امروز
آمار: سخت‌ترین چالشِ مورینیو تا امروز

آمار: سخت‌ترین چالشِ مورینیو تا امروز

 
آی‌اسپورت – وقتی مورینیو ژانویه‌یِ 2002 مربیِ پورتو شد، تیمِ جدیدش در رده‌یِ پنجمِ لیگِ پرتغال قرار داشت. یکی از دلایلِ این سقوط پورتو البته خودِ مورینیو و رساندنِ تیمِ قبلی‌اش یعنی اونیائو د لیریا به رده‌یِ سوم بود. با این وجود مشخص بود وضعیتِ پورتو، تیمی که 20 سال یا اول یا دوم شده بود، وضعیتی مقطعی است و به زودی تغییر خواهد کرد. در نهایت مورینیو پورتو را در پایانِ فصلِ 2001-2002 به رده‌یِ سوم جدول رساند و در دو فصل بعد هم دو قهرمانیِ لیگ، یک قهرمانیِ جامِ یوفا و یک قهرمانیِ چمپیونز لیگ برایِ تیمش به دست آورد. از این تاریخ به بعد تیم‌هایی که مورینیو مربیگری‌شان را قبول کرده، هرگز پایین‌تر از رده‌یِ سومِ لیگ‌شان نبوده‌اند و همیشه در چمپیونز لیگ حاضر بوده‌اند. برایِ همین نشستن رویِ نیمکتِ منچستر یونایتد می‌تواند تجربه‌ای جدید برایِ مورینیو و شاید سخت‌ترین چالشش تا امروز را به همراه داشته باشد.
مورینیو تیمی را تحویل خواهد گرفت که بهترین مقامش در سه فصلِ اخیر چهارمی بوده و این فصل بدترین آمارِ خطِ حمله‌اش در تاریخِ لیگِ برتر را داشته است، تیمی که از منظرِ شوت به دروازه و خلقِ فرصتِ گلزنی در نیمه‌یِ دومِ جدولِ لیگِ برتر قرار دارد. درسته که لویی ون گال با قهرمانیِ اف.ای کاپ از منچستر یونایتد جدا شد، اما بعید است مورینیو از ترکیبِ استادِ سابقش مقابلِ کریستال پالاس به عنوانِ ترکیبِ پایه‌اش استفاده کند. آیا مورینیو به اندازه‌یِ ون گال به دیلی بلیند به عنوانِ مدافعِ مرکزی اعتماد خواهد کرد؟ احتمالا نه. آیا مورینیو از وینگرها به عنوانِ فول‌بک و مهاجمِ مرکزی استفاده خواهد کرد؟ قطعا نه. آینده‌یِ خوان ماتا، موثرترین بازیکنِ یونایتد، غیر از داوید دخئا، در سه فصلِ اخیر چه خواهد بود؟ بازیکنی که درباره‌یِ دورانِ کوتاهش تحتِ مربیگریِ مورینیو در چلسی گفته بود: «ما هیچ رابطه‌ای با هم نداشتیم.» مشخص است که یونایتد باید یک بارِ دیگر واردِ دورانِ بازسازی و گذار شود.
این روندی است که چلسی هم در دومین دورانِ مورینیو تجربه کرد. مورینیو در اولین فصلِ بازگشت به چلسی گفت قهرمانی بینِ تنها دو اسب (لیورپول و منچستر سیتی) است و چلسی مثلِ کره اسبی است که نیاز به شیر خوردن و رشد کردن دارد. مورینیو حتی قولِ قهرمانی در فصلِ دوم را هم نداد. اما کارنامه‌یِ او نشان می‌دهد که همیشه در فصل‌هایِ دومش در هر تیم و لیگی که بوده قهرمان شده است. در پورتو، در چلسی، در اینتر، در رئال مادرید و دوباره در چلسی. اما آیا یک فصل انتظار برایِ باشگاهِ منچستر یونایتد قابلِ قبول است؟ فراموش نکنیم که یونایتد بالاخره کارتی را که دوست نداشت، بازی کرد. یونایتد سالِ 2013 مویز را به مورینیو ترجیح داد، انتخابی که بیشتری اخلاقی و کاراکتری بود، تا کیفیتی. یونایتد حتی از ژانویه به این سو که مورینیو عملا اعلام آمادگی برایِ جانشینیِ ون گال کرده بود، مدام در دو دلی و تردید به سر می‌برد. پس انتخابِ او فقط و فقط با یک انتظار بوده است: قهرمانی در کوتاه مدت. حداقل.
نکته‌یِ دیگری که برایِ یونایتدی‌ها می‌تواند نگران کننده باشد نگاهی به ترکیبِ اصلیِ تیمِ اینتر در فینالِ چمپیونز لیگ مقابلِ بایرن مونیخ است که نهایتا باعثِ تکمیلِ سه‌گانه‌یِ مورینیو شد. مایکون سومین بازیکنِ جوانِ این تیم بود، با 29 سال. پس اگر هیاتِ مدیره‌یِ منچستر یونایتد بالاخره این ریسک را پذیرفته که پا رویِ سنتِ تاریخی‌اش بگذارد، به علاوه‌یِ تمامِ ریسک‌هایِ دیگر که مورینیو با خودش دارد (فقط تصور کنید مورینیو در لیگی قرار است هر هفته مصاحبه کند که آرسن ونگر و پپ گواردیولا حضور دارند)، چیزی جز قهرمانی و بازگشتِ تیم به اوج نمی‌تواند این تصمیم را توجیه کند.
تمامِ این عوامل وظیفه و چالشِ مورینیو در یونایتد را سنگین‌تر از هر وقتِ دیگری می‌کند و پیش‌بینی درباره‌یِ آینده‌یِ این تصمیم را سخت‌تر و سخت‌تر.
 
 
     
آی اسپورت
2016-05-24 11:41:03
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر