فهرست
یادداشت: گابی و چولو؛ یک روح در دو بدن
یادداشت: گابی و چولو؛ یک روح در دو بدن

یادداشت: گابی و چولو؛ یک روح در دو بدن

گراهام هانتر
 
در 27 دسامبرِ 2011 دیگو سیمئونه که به عنوانِ مربیِ اتلتیکو مادرید معرفی شده بود، به سختی موفق به خروج از ویسنته کالدرون شد. هودارانِ اتلتی ماشینِ "ال چولو" را محاصره کرده بودند و حاضر نبودند بدون دست دادن با منجی‌شان، راه را باز کنند. این هوداران سیمئونه را می‌پرستیدند. اما فردایِ آن روز، سیمئونه در اولین جلسه‌یِ تمرین با تیمِ جدیدش در چند جمله تکلیفِ بازیکنانش را مشخص کرد و تمامِ شوق و ذوقی که ایجاد شده بود را از بین برد: «اونا برایِ دیدنِ ال چولو، بازیکنی که به یاد داشتن اومده بودن. اما اگه منِ مربی موفق نشم خیلی زود همشون به خونم تشنه خواهند شد. همونجوری که تویِ هفته‌هایِ اخیر به خونِ شما تشنه بودن.» به نظرم این نکته‌یِ خیلی مهمی است که از بازیکنانی که در این جلسه حضور داشتند، 7 نفر همچنان در اتلتی هستند و شنبه شب در میلان برایِ قهرمانیِ چمپیونز لیگ خواهند جنگید: خوان فران، کوکه، فلیپه لوئیس، تیاگو، دیگو گودین، سائول و البته گابی.
داستانِ گابی، کاپیتانِ اتلتی، داستانِ جالبی است. گابی در مادرید به دنیا آمده و از بچگی وقتی ازش می‌پرسیدند دوست دارد چه کاره شود هیچوقت نمی‌گفته فوتبالیست. جوابِ گابی این بوده: «برایِ اتلتی بازی کنم.» گابی در ژانویه‌یِ 2004 به آرزویش رسید و برایِ تیمی که خودِ دیگو سیمئونه، دستیارِ حالِ حاضرش، ژرمن بورخس و فرناندو تورس بازی می‌کردند فرصت به زمین رفتن پیدا کرد. با اینکه گابی محصولِ آکادمیِ اتلتی بود، اما تیمِ اول خیلی زود به این نتیجه رسید که کیفیتِ بازی‌اش خیلی بالا نیست، چیزی که حتی تصورش حالا عجیب است. گابی در دورانِ اولش در اتلتی برایِ تیمی بازی می‌کرد که هرگز از رده‌یِ هفتم بالاتر نمی‌آمد، جایی در اروپا نداشت و مدام مقابلِ رئال مادرید شکست می‌خورد. اما به شکلی کنایی وقتی گابی بالاخره موفق شد رئال را شکست دهد، این پیروزی‌ها بعد از فروخته شدنش و با پیراهنِ ختافه و رئال زاراگوزا بود.
وقتی گابی سالِ 2011 از زاراگوزا دوباره به اتلتی بازگشت، تیمش در کوپا دل ری به آلباسته باخت و در لا لیگا بیشتر به منطقه‎یِ سقوط نزدیک بود تا کسبِ سهمیه‌یِ چمپیونز لیگ. تا اینکه سیمئونه در میانه‌یِ فصل از راه رسید. اولین واکنشِ گابی به حرف‌هایِ روزِ اولِ سیمئونه این بود: «اون از ماست. اون ما را میشناسه و میتونه ما را متحد کنه، میتونه ما را رهبری کنه و اگه شکست بخوریم خودش را جدا از ما نمیدونه. پس باید براش بجنگیم.» در سویِ دیگر تنها دو جلسه تمرین طول کشید تا دیگو سیمئونه تصویری که از گابیِ سالِ 2004 داشت را فراموش کند: «تو اون گابی‌ای که من یادم میاد نیستی!» در این لحظه اتفاقی خاص افتاد و رابطه‌ای ویژه متولد شد. گابی حالا تصویر و تجسمِ عینیِ سیمئونه در زمین بود. درست نمادی از چیزی که سیمئونه از تیم و بازیکنانش می‌خواست؛ تعهد، جنگندگی، هوشمندی، ذهنیتِ برنده. تمامِ این عوامل بود که باعثِ رشد و تحولِ لوس کولچونروس شد. اتلتی حالا انگار سه تا ال چولو داشت: یکی رویِ نیمکت، یکی به عنوانِ تجسمِ مربی تویِ زمین و یکی خودِ گابی در مقامِ کاپیتان و قلبِ تیم.
گابی درباره‌یِ تاثیری که تعریفِ سیمئونه ازش کرد می‌گوید: «رابطه‌یِ ما خیلی با دورانی که همبازی بودیم فرق کرد. چولو دیگه منو به چشمِ بچه‌ای که از آکادمی اومده و هیچ مسئولیت و نقشی نداره نمیدید. وقتی چولو مربیِ ما شد از نظرِ ذهنی و روحی خیلی داغون بودیم و همه‌یِ باور به خودمون را از دست داده بودیم و راهمون را گم کرده بودیم. بنابراین اولین کار چولو این بود که از لحاظِ روحی درستمون بکنه و پسر اون استادِ این کار بود. انگار ذهنیتِ بردن را بهمون تزریق کرد و کاری کرد که به بالاترین کیفیتِ ممکنمون برسیم و ضعف‌هامون را برطرف کنیم. وقتی دیگو سیمئونه مربیِ ماست انگار شکست‌ناپذیریم.»
اگر بازی‌هایِ اتلتی را به اندازه‌یِ کافی تماشا نکردید شاید این آمار در درکِ کاری که سیمئونه با تیمش کرده بهتان کمک کند. وقتی سیمئونه به باشگاهی که عاشقش بود بازگشت، گابی که خیلی زود بازوبندِ کاپیتانی را از او گرفت، هرگز داربیِ مادرید نبرده بود. گابی حالا 7 بار این داربی را برده است. گابی پیش از آمدنِ سیمئونه حتی یک عنوان و افتخار هم نداشت. اما حالا کاپیتانِ اتلتی قهرمانِ لا لیگا، کوپا دل ری و یورپا لیگ شده و به فینالِ چمپیونز لیگ رسیده است. گابی در فینالِ کوپا دل ریِ 2013 مقابلِ رونالدو، در آخرین بازیِ مورینیو رویِ نیمکت رئال، تقربا کاری که سیمئونه در جامِ جهانیِ 1998 با دیوید بکام کرد و باعثِ اخراجش شد را تکرار کرد. چولو و گابی واقعا یک روح در دو بدن هستند. و گابی این رابطه را توضیح می‌دهد: «اصلا استعدادِ فوتبالی یعنی چی؟ از نظرِ من یعنی درست خوندنِ بازی، درست یارگیری کردن، درست جاگیری کردن و همیشه از همبازی‌هات حمایت کردن. قطعا تماشایِ بازیِ مسی و رونالدو واینیستا جذابه. اما اونا بازیکنانی دور و برشان دارن که تنها هدف و وظیفه‌شان فرصتِ درخشش دادن به این ستاره‌هاست. تویِ فوتبال باید از استعدادت نهایتِ استفاده را ببری و استعدادِ ما سخت کوشیدن و تلاش کردنه.»
این استعدادِ سخت کوشی هافبکِ جنگجویِ اتلتی را برایِ بارِ دوم به قله‌یِ فوتبالِ اروپا رسانده است. برایِ بارِ دوم مقابلِ رئال مادرید. اما گابی انتظارِ فرصتِ سومی ندارد. گابی مطمئن است نیازی به فرصتِ سوم ندارد.
 
  
     
آی اسپورت
2016-05-25 09:21:35
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر