فهرست
یادداشت/ مورینیو 128 سال تاریخ انگلیس را مقابلش می بیند
یادداشت/ مورینیو 128 سال تاریخ انگلیس را مقابلش می بیند

یادداشت/ مورینیو 128 سال تاریخ انگلیس را مقابلش می بیند

جاناتان ویلسون
بهترین مربی فوتبال انگلیس کیست؟ بیایید برای راحت تر شدن کار به مربیانی توجه کنیم که بعد از جنگ جهانی دوم موفق شدند بیش از 2 یا 3 عنوان قهرمانی کسب کنند. 15 نفر هستند. مت بازبی، هری کتریک، برایان کلاو، استان کولیس، کنی دالگلیش، الکس فرگوسن، جورج گراهام، باب جکسون، هوارد کندال، ژوزه مورینیو، باب پایزلی، دون روی، بیل شنکلی، آرسن ونگر و تام ویتکر.
یک واقعیت این است که 10 نفر از این 15 نفر اهل شمال شرقی یا منطقه گلاسکو – لانارکشایر هستند. نکته دیگر این که به غیر از کلاو، بیشتر این مربیان در انگلیس موفقیتشان را در اولین تیم بزرگی که مربی گری کرده اند به دست آورده اند. فقط مورینیو و فرگوسن از اول در تیمی بزرگ موفق بوده اند و باقی از تیم های کوچک تر به تیم های بزرگ تر راه پیدا کردند. هرچند اگر به موفقیت های اروپایی توجه کنیم می بینیم که این دور در پورتو و آبردین بوده اند.
در واقع در تاریخ 128 ساله فوتبال انگلیس تنها 4 مربی، تام واتسون، هربرت چاپمن، کلاو و دالگلیس، توانستند در لیگ با بیش از دو تی قهرمان شوند. حداقل در دو دهه اخیر که پول نقش زیادی در موفقیت تیم ها بازی می کند، قهرمانی با دو باشگاه کار سختی شده است.
شاید مورینیو نفر پنجم گروهی شود که اسامی شان اعلام شد. البته با توجه به این که او در چلسی بود، از این تیم رفت و دوباره برگشت، می تواند در این لیست قرار گیرد. به نظر این گروه در فصل های آینده رشد خواهد کرد. بعد از همه این ها ، مربی ای که با بیش از یک باشگاه قهرمان لیگ قهرمانان شده اند. در 6 سال اخیر،  3 نفر این کار را کرده اند. دلیلش این است که باشگاه های بزرگ جام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا را بین خودشان دست به دست می کنند و گروه کوچکی از مربیان نامی هستند که به آن ها اعتماد می شود.
اما تاریخ هنوز می گوید بهترین، جذاب ترین و محبوب ترین مربیان آن هایی هستند که به یک باشگاه می روند و با شخصیت و چهره خودشان به آن باشگاه شکل می دهند. آن هایی که بین 30 تا 40 سالگی هستند و انرژی زیادی دارند، ایده های واضح دارن. با استخدام مربی ای که بیشتر از 50 سال دارد کمی اوضاع فرق می کند. درباره مورینیو همه می دانند از او باید چه انتظاری داشته باشند. خیلی ها حتی مدت ها کار کرده اند تا روش متوقف کردن او را پیدا کنند.
اما این فوتبال است. ورزشی که ثابت کرده برای برد فرمول نمی خواهد. بزرگ ترین مربیان هم گاهی اوقات تمام تاکتیک ها و طرز فکرهایشان را فدای نتیجه گرفتن کرده اند. خیلی ها هم با تکیه به بازیکنانی خاص موفق شدند. آیا پپ بدون هافبک میانی ای مانند ژاوی می توانست موفق باشد؟ تیم او بدون داشتن ستاره های آکادمی باشگاه می توانست انقدر جام بگیرد؟
درباره ونگر می گویند نگویید چطور یک مشکل را به بهترین شکل حل کنیم، بگویید چطور به بهترین روش ونگری حلش کنیم. همیشه یک خطر مربی را تهدید می کند و آن هم این است که سعی کند سیستمی که از آن جواب گرفته را در تیمی دیگر تجربه کند. آنجا است که معمولا می فهمد سیستمش قدیمی شده است.
مربیان خیلی کمی بوده اند که برای مدتی بیشتر از یک دهه در اوج بوده اند. مانند فرگوسن. حتی مورینیو هم این طور نبوده است. بین سال های 2002 و 2010 مورینیو 6 قهرمانی لیگ و 2 قهرمانی اروپا کسب کرد. از آن زمان به بعد اما 2 قهرمانی در لیگ کسب کرد و دو باشگاه را به خاطر ناکامی ترک کرد. مورینیو هنوز مربی خوبی است البته. اما بیشترین بحث در این باره است که او با بازیکنان جوان رابطه خوبی ندارد.
نمی خواهم بگویم او گزینه بدی برای یونایتد بود. طبیعتا وقتی پپ سرمربی سیتی شده، سران یونایتد با تفکر خاصی مورینیو را جذب کردند. اگر به فکر ساختن منچستری جدید باشند بدون شک مورینیو بهترین انتخاب بوده است.
موضوع اما این است که مورینیو بیش از هر چیزی به رسیدن به موفقیت فکر می کند. آن هم به سرعت. معمولا در دومین فصل حضورش در تیم ها قهرمان می شود. اما توجهی به لیگ انگلیس کسانی که قبلا این کار را کرده اند را ناامید می کند.
چیزی که مهم است پول است و در حال حاضر تنها این فاکتور می تواند اوضاع را تغییر دهد. کاری که افرادی مانند بازبی، شنکلی یا کلاو نتوانستند انجام دهند شاید مورینیو بعد از ترک چلسی بتواند با پول خرج کردن انجام دهد. به هر حال اما استخدام مورینیو یک ریسک بود. همانقدر که ممکن است مورینیو تیم را به روزهای اوج بازگرداند، همان قدر هم ممکن است اوضاع را بدتر از قبل کند. به شرطی که یونایتدی ها تن به پول خرج کردن بدهند.



کد خبر 9404
 
     
آی اسپورت
2016-05-28 18:09:07
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر