فهرست
یادداشت روز: غرور کن، آرزوی مسکو
یادداشت روز: غرور کن، آرزوی مسکو

یادداشت روز: غرور کن، آرزوی مسکو

یک/ جشنواره شصت‌ونهمِ فیلمِ کن، پایان دلچسبی برای سینمای ایران داشت. فیلم اصغر فرهادی که از فهرستِ اولیه فیلم‌های این جشنواره جا مانده بود و در آخرین فرصت ممکن، مورد بازبینی داورها قرار گرفته بود، سرانجام به بخش مسابقه این جشنواره معتبر سینمایی رسید و در همان نمایش‌های اول، نظر مثبت بیشتر منتقدها را با خودش همراه کرد. «فروشنده» با استقبال مخاطبان جشنواره و البته داورها روبرو شده و دو جایزه مهم کنِ 2016 را به دست آورد. برای اولین بار در تاریخ سینمای ایران، یک بازیگر ایرانی موفق شد عنوان بهترین بازیگر جشنواره کن را به دست بیاورد. در کنار افتخار بزرگ شهاب حسینی، جایزه بهترین فیلمنامه نیز به اصغر فرهادی رسید تا سینمای ایران یکی از استثنایی‌ترین شب‌های حیات‌اش را سپری کرده باشد. تصاویر غرورآمیز تقدیم جایزه شهاب حسینی به مردم و اشک‌های شوق ترانه علیدوستی، مدتی بعد از درخشش توامان آن‌ها در سریال شهرزاد، لحظاتی رویایی را برای ایران رقم زدند. حالا نامِ شهاب، سوژه اول هشتگ‌ها در شبکه‌های اجتماعی بود تا ثابت شود سهم همه نوابغ ایرانی از ترندشدن در توئیتر، درخواست آزادی‌شان از زندان نیست. گروه سازنده فیلم فروشنده، بار دیگر نام ایران را در مجامع جهانی زنده کردند. بعد از موفقیت گروه مذاکره‌کننده هسته‌ای و گروه سینمایی فیلم اصغر فرهادی در ترسیم تصویر تازه و متفاوت از جامعه ایران، به نظر می‌رسد حالا باید در انتظار یک موفقیت چشمگیر فوتبالی باشیم تا پازلِ افتخارآفرینی جهانی ایران در حوزه‌های مختلف تکمیل شود.



 
دو/ اسکارِ بهترین فیلم خارجی زبان برای «جدایی نادر از سیمین»، اعتماد به نفسِ فوق‌العاده‌ای به جامعه ایران داد و ثابت کرد به جای کلیشه‌زدگی محض و تکیه بر مفاهیمی کهنه مثل تمدن هفت هزار ساله و کوروش کبیر، می‌شود با سختکوشی، پشتکار و حرکت پله به پله، سکوهای مهم جهانی را به تسخیر درآورد. این اعتماد به نفس، در جام جهانی 2014 یک بار دیگر به جامعه ایران برگشت. وقتی که پسران کی‌روش 90 دقیقه در مقابل تیم نایب قهرمان جام جهانی درخشیدند و تنها مغلوب اشتباه داور و نبوغ بهترین بازیکن دنیا شدند تا بعد از شکست خفیف، مردم را به خیابان‌ها برگردانند. پیوستگی موفقیت‌های جهانی در عرصه‌های هنری و ورزشی، شاید دو سال بعد با نمایش تیم ملی در جام جهانی روسیه تکرار شود. ایرانی‌ها امروز این فرصت ویژه را در اختیار دارند تا به دستاوردهای فراتر از حد تصور یک فیلم ایرانی افتخار کنند. دستاوردهایی که برای بازیابیِ غرور ملی بیشتر از همیشه به آن نیاز داشتیم تا در بازیِ پررنگ‌کردن مرزهای خودی-غیرخودی و ساختِ دوگانه‌های ایرانی-خارجی، شکست نخوریم. حقیقت آن است که شعارهای ستایش‌آمیز از ایرانی‌ها در سفرهای استانی رئیس جمهور، تنها زمانی به حقیقت نزدیک می‌شوند که ستاره‌های ایرانی در ابعاد مهم بین‌المللی بدرخشند و نام ایران به جای خبرهای مربوط به تسخیر سفارت و مامور مخفی خواندن کیم کارداشیان، با خبر پیروزی‌های بزرگ به سطح اول رسانه‌های دنیا برسد. اولین موفقیت بزرگ هنری بعد از برجام، شاید حرکت دومینووارِ پیروزی‌های بزرگ هنری و ورزشی دیگری را کلید بزند. حالا مردم برای موفقیت فروشنده فخر می‌فروشند و خریدارِ رویایِ دو سال بعد مسکو می‌شوند.
 





سه/ واضح به نظر می‌رسد که موفقیت فیلم فرهادی، نسبتی با جریان مدیریتی سینما در ایران ندارد. حالا دیگر خبری از شمقدری در راس هرم سینمایی کشور هم نیست تا ادعا کند برای جایزه گرفتن فرهادی، لابی کرده است. در محاصره آثار پرهزینه، رانتی و کم‌مخاطب ارزشی، فرهادی سینمای مستقل‌ خودش را ساخته و بدون بهره‌مند شدن از الطاف ارشاد و سایر نهادهای دولتی، در جهان هواداران زیادی به دست آورده است. به نظر می‌رسد مسیر پیشرفتِ فرهادی، باید موردتوجه تیم‌ملی فوتبال نیز قرار بگیرد تا این تیم بدون متوقف‌شدن و گلایه کردن  از وضع کنونی، به مسیرش ادامه بدهد. سینمای فرهادی امروز آنقدر محبوب شده که سرمایه‌گذارهای متعددی برای مشارکت در پروژه‌های او اقدام می‌کنند و پخش‌کننده‌های خارجی برای خرید امتیاز فیلم‌هایش، به رقابت می‌پردازند. تیم ملی نیز باید رفته رفته به شرایطی برسد که ستاره‌هایش در طول فصل در بهترین باشگاه‌های اروپایی تمرین کنند و در بهترین لیگ‌های خارجی مسابقه بدهند و با بهترین امکانات ممکن برای حضور در اردوهای تیم ملی مهیا شوند. به جای امیدواری به کمک‌های دولتی، این تیم پتانسیل استفاده از سرمایه‌ خصوصی را دارد تا از تصمیم‌های خلق الساعه فاصله بگیرد و به آرامش روحی لازم برای درخشیدن در سطح جهان برسد. شاید دو سال بعد، به جای شهاب حسینی، این بار سردار آزمون و علیرضا جهانبخش شوالیه‌های قهرمان ایران باشند. وقتی در روزهای شکست مطلق صداوسیما، بازیگران سریال شهرزاد چشم جهان را خیره می‌کنند، وقتی تیم ملی امید با حمایت سفت و سخت دولتی به قهقرا می‌رود و تیم ملی هر روز محبوب‌تر می‌شود، باز هم به همان نتیجه تکراری و اثبات شده برمی‌گردیم. به باورِ اینکه خلاقیت و هوش، از نفت مهم‌تر هستند!



محمدحسین عباسی/ تماشاگران امروز

کدخبر:9405
  ۴  
آی اسپورت
2016-05-29 17:48:18
نظر دهید
۴ نظر
پرززز
يكشنبه ۹ خرداد ۱۳۹۵، ۱۸:۰۶
عالی بود
-
يكشنبه ۹ خرداد ۱۳۹۵، ۱۹:۰۴
کسشر محض اصن گه میخورین غیر ورزش مطلب دیگه ای مینویسین ینی این مملکت انقدر بیصاحبه که شما درمورد همه چیزنظر میدین
امید
يكشنبه ۹ خرداد ۱۳۹۵، ۲۰:۵۵
داداش خیلی علاقه مندی برو مجله سینما مطلب بنویس اینجا سایت ورزشیه. شعور داشته باشین تکلیف خودتونو معلوم کنین چیکاره این.
sia
يكشنبه ۹ خرداد ۱۳۹۵، ۲۳:۳۴
آقای" محمدحسین عباسی" با یه نگاه به کامنتا میشه دریافت که ایراد این کشور خود ما هستیم، مردم این کشور "ایران"؛ این افرادی که ازشون چه به صورت مستقیم و چه غیر مستقیم اسم میبرین (نهادها ، دولت و حکومت و... ) اینایی که تو راس این مملکت نشستن از دنیایه دیگه ای نیومدن اینها پدران و برادران و اقوام و همسایه های ماها هستن، تا زمانی که ما خودمونو تغییر ندیم این مملکت هم تغییری نمیکنه، به قول مایکل جکسون فقید "اگه میخواهی دنیارو جای خوبی کنی اول یه نگاه به خودت بکن و تغییرو از خودت شروع کن ". "خداوند سرنوشت ملتی را تغییر نمی دهد مگر اینکه خودش بخواهد "
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر