فهرست
یادداشت تحیلی: بازهم سیمئونه سیلی اول را زد
یادداشت تحیلی: بازهم سیمئونه سیلی اول را زد

یادداشت تحیلی: بازهم سیمئونه سیلی اول را زد

آی اسپورت- اتلتیکومادرید با اندوخته گلِ زده در خانه حریف، پای به این دیدار گذاشت و تصور این بود که از ابتدای این دیدار، یک بازی بسته در مقابلِ بارسای قدرتمند ارائه دهد و بدنبال حفظِ نتیجه مساوی بدونِ گل باشد. اما سیمئونه بازهم رویکردِ تهاجمی را در ابتدای بازی برگزید و تا دقیقه 12 هر کاری خواست با بارسا کرد.

پرس در یک سومِ تهاجمی، نفوذ از عمق، سانتر از جناحین، ریباند و...آنقدر با شدت بالایی انجام شد که تیر دروازه هم به کمکِ پینتو آمد ولی شاگردانِ سیمئونه کوتاه نیامدند و در دقیقه 5 بازی کوکه با پاسِ آدرین،‌ دروازه را باز کرد. هر دو تیم با سیستمِ 3-3-4 بازی می کردند ولی اتلتیکو در فاز تهاجمی، آرایشِ 1-4-1-4 می گرفت. این شیوه بازی آنها پس از گل هم ادامه پیدا کرد و بازیکنانِ بارسا در زمینِ خود توپ لو می دادند و موقعیتِ ضدحمله برای اتلتیکو ایجاد می شد. توپ هایی که در یک سومِ میانی نصیبِ شاگردانِ سیمئونه می شد، با یک پاسِ قطری به جناحِ مخالف، دفاعِ بارسا را بهم می ریخت. در دقیقه 11 بازهم تیرِ دروازه مانع از گلزنی ویا به تیمِ سابقش شد.

بی اغراق این 12 دقیقه، سخت ترین دقایقِ بارسا در چند فصلِ اخیر بود. کم کم اتلتیکو عقب کشید و انرژی خود را برای ادامه دیدار ذخیره کرد و با دفاعِ منطقه ای در یک سومِ ‌دفاعی خود، اجازه می داد تا بارسا بازی مالکانه خود را انجام دهد (71.8 درصد از مالکیت توپ در کلِ این دیدار برای بارسا بود و آنها 654 پاس با دقتِ 88 درصدی در برابر 260 پاس با دقتِ 64 درصدی حریف، رد و بدل کردند) و در دقایقی با پرس و گرفتنِ توپ، ضدحمله ای خطرناک را تدارک می دید. البته سیمئونه و شاگردانش هم با بارسا جنگیدند و هم با شانس، چرا که در دقیقه 19 عمقِ ضعیفِ دفاعِ بارسا و فرارِ ویا، سومین بار برخوردِ توپ با تیرِ دروازه را به نمایش گذاشت.

در آشفته بازارِ بارسا، اکثر بازیکنان نمی توانستند وظایفِ خود را به درستی اجرا نمایند. بوسکتس که در پستِ هافبکِ دفاعی قرار داشت و قرار بود توپ های سرگردانِ جلوی چهار مدافع را جمع کند و نگذارد توپ های مستقیم  که به مرکز زده می شود، به پشتِ دفاع برسد، در اکثرِ دقایق ناموفق بود و به عبارتِ دیگر توپ های دوم و سوم، از آنِ شاگردانِ سیمئونه بود همانطور که چندین بار توپ های اثرگذاشته شده توسطِ رائول گارسیا،‌ در عمقِ دفاعِ بارسا، به ویا می رسید. خشونتی که در بازی رفت هم در سبکِ‌ بازی بازیکنانِ اتلتیکو مشاهده شد،‌ در این دیدار هم وجود داشت باعث ایجادِ ترس و فشارِ روانی زیاد بر بازیکنانِ بارسا شد. این شیوه از بازی، یادآورِ سبک بازی مربی آنها بود، سیمئونه های کوچکی که به جنگِ بارسای قدرتمند رفته بودند.

شاگردانِ سیمئونه راههای ارتباطی بازیکنانِ بارسا را در یک سومِ دفاعی خود بسته بودند و مسی و بارسا در این تله گرفتار شده بودند و کاری نیز از دستِ مارتینو بر نمی آمد. آوردنِ پدرو نیز تاثیری بر جریانِ بازی نگذاشت و بازهم شاگردانِ سیمئونه بودند که موقعیت بدست می آوردند و اگر کمی پخته تر عمل می کردند، می توانستند اختلاف را بیشتر از 1 گل کنند. هرچند این گلِ ارزشمند آنها را به جمعِ چهار تیمِ برترِ اروپا برد تا بارسا، حذف شده بزرگِ این مرحله از لیگِ قهرمانانِ اروپا باشد.

به گزارشِ سایتِ یوفا، مسی دوندگی کمی داشت و کمی بیشتر از دروازه بانِ تیمش، پینتو، دوید ( حدودِ 1 کیلومتر بیشتر) ولی این عاملِ باختِ بارسا نبود. در فوتبالِ امروز وظایف و نقش های متفاوتی وجود دارد و قرار نیست همه بازیکنان به یک میزان دوندگی داشته باشند. شاید مربی از بازیکنی بخواهد، فکر کند و پاس بدهد ولی از بازیکن دیگر بخواهد، بدود و فکر کند. اما دوندگی و تلاشِ مجموعِ بازیکنانِ اتلتیکو، به میزانِ قابلِ توجهی بیش از بازیکنانِ بارسا بود و آنها در 12 دقیقه ابتدایی، بازهم سیلی اول را به صورتِ مارتینو و شاگردانش بگونه ای زدند که آنها نتوانستند تا انتهای دیدار از جای خود بلند شوند.    

محمد شادرام

      

     
آی اسپورت
2014-04-10 16:15:22
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر