فهرست
جنجالِ "دیچی" در ایتالیا
جنجالِ "دیچی" در ایتالیا

جنجالِ "دیچی" در ایتالیا

آنتونیو کونته قبلش هشدار داده بود که تصمیمش ممکن است جنجال به پا کند. پیش‌بینیِ کونته کاملا درست بود. تصمیمِ او مبنی بر دادنِ پیراهنِ شماره‌یِ 10 ایتالیا به تیاگو موتا برایِ یورو 2016 انگار توهینی بود به همه‌یِ کشور. شماره‌یِ 10 برایِ ایتالیایی‌ها فقط یک شماره نیست، بلکه یک مفهوم است. شماره‌یِ 10 باید یک هنرمند، یک متفکرِ خلاق باشد. این پیراهنی است که هر بچه‌ای که در کوچه خیابان‌هایِ ایتالیا پا به توپ می‌شود رویایِ یک روز پوشیدنش را دارد، رویایِ جانی ریورا شدن، روبرتو باجو و الساندرو دل پیرو و فرانچسکو توتی شدن. اما صادقانه باید گفت هیچ بچه‌ای رویایِ تیاگو موتا شدن ندارد.
توضیحِ تیم ملیِ ایتالیا برایِ دادنِ شماره‌یِ 10 به موتا این بود که اول قرار بود مارکو وراتی این شماره را در یورو بپوشد. اما بعد از مصدومیتِ وراتی منطقی‌ترین گزینه‌ها لورنزو اینسینیه و فدریکو برناردسکی بودند، نزدیک‌ترین بازیکنانِ تیمِ کونته به تعریفِ شماره‌یِ 10 کلاسیک. اینسینیه بهترین فصلِ فوتبالش را با ناپولی پشتِ سر گذاشته و تنها یکی از دو بازیکنِ سریِ آ بوده که گل‌ها و پاسِ گل‌هایش دو رقمی شده. درخششِ اینسینیه تا حدی بوده که حالا در ناپولی صحبت از پایان دادن به بازنشستگیِ شماره‌یِ 10 دیگو مارادونا و واگذاریش به او می‌شود. برناردسکی هم همین حالا پیراهنِ شماره‌یِ 10 فیورنتینا را بر تن می‌کند، پیراهنِ جانکارلو آنتونیونی، روبرتو باجو و روی کاستا.
پس چرا کونته هیچکدام از این دو گزینه را انتخاب نکرد؟ دلیلش ظاهرا این بوده که او نخواسته با دادنِ پیراهنِ شماره‌یِ 10 به اینسینیه و برناردسکی فشار و انتظار را ازشان بالا ببرد. در ضمن سیسستمِ اصلیِ ایتالیایِ کونته 2-5-3 است، سیستمی که به شکلِ طبیعی جایی برایِ اینسینیه در خودش ندارد، مگر اینکه در شرایطی از بازی به 3-4-3 تغییر کند. بنابراین شماره‌یِ 10 آتزوری باید روی نیمکت بازی‌ها را شروع می‌کرد. در موردِ برناردسکی هم با اینکه تجربه‌یِ بازی به عنوانِ وینگ‌بک در فیورنتینا را دارد، اما از نظرِ کونته در 22 سالگی برایش زود است که شماره‌یِ 10 ایتالیا را بپوشد.
کونته قطعا بازیکنانش را بهتر از ما می‌شناسد. او در اردویِ تیم ملی هر روز با بازیکنانش کار می‌کند. اما یک نظرِ متفاوت: ممکن بود دادنِ شماره‌یِ 10 به یکی از این دو بازیکن به جایِ بالا بردنِ فشار و تاثیرِ منفی باعثِ بالا رفتنِ اعتماد به نفس و روحیه‌شان و در نتیجه درخششان بشود؟ از نظرِ کونته قطعا نه. یک نظرِ دیگر: چرا اصلا شماره‌یِ 10 را کنار نگذاشتند؟ این سوال را دو روز است ایتالیایی‌ها می‌پرسند. پاسخش به دلیلِ قوانینِ یوفا است که در یورو باید از 1 تا 23 از همه‌یِ شماره‌ها استفاده شود. با این حساب منطقی که کونته برایِ دادنِ شماره‌یِ 10 به موتا دارد بیشتر شبیه به قدردانی از یک عمر فعالیت است: «برایِ کاری که در گذشته کرده و کاری که در آینده قرار است انجام دهد.» در ضمن موتا آنقدر باتجربه است که بارِ تاریخیِ این پیراهن رویِ بازی‌اش تاثیر نگذارد. تازه این اولین باری نیست که شماره‌یِ 10 را بازیکنی می‌پوشد که بینِ خطوط، خطوطی که برایِ فوتبالِ ایتالیا انگار مرزِ بینِ زمین و آسمان است، بازی نمی‌کند. جاکینتو فاکتی سالِ 1968 و جی جی دی آگوستینی سالِ 1988، بازیکنانی که هر دو دفاعِ چپ بودند پیراهنِ "دیچی" (10) را پوشیدند. در سال‌هایِ 1970 و 1982 هم ماریو برتینی و جوزپه دوسنا که مثلِ موتا هافبکِ میانی بودند این پیراهن را به تن داشتند.
شماره‌یِ 10 آتزوری گاهی به جایِ ابریشم از فولاد بافته شده بود. هافبک‌هایِ جنگنده‌ای مثلِ رومئو بنتی (1978)، سالواتوره بانی (1986) و دانیله دروسی (2008) همه در تورنمنت‌هایِ بزرگ این پیراهن را پوشیده‌اند. حتی در یورو 96 در حالیکه که دل پیرو و زولا در ترکیبِ ایتالیا بودند، آریگو ساکی شماره‌یِ 10 را دمیتریو آلبرتینی داد. پس چرا این همه سر و صدا؟ چرا این همه بحث و جنجال؟ جدا از اینکه نوعِ بازی و کاراکترِ موتا آن رومانسِ لازم برایِ پوشیدنِ شماره‌یِ 10 را ندارد، هافبکِ پاریس سن ژرمن اصالتا ایتالیایی هم نیست و در برزیل به دنیا آمده. اما این نکته هم تازگی  ندارد. عمر سیوری قبل از اینکه شماره‌یِ 10 ایتالیا را بپوشد برایِ تیم ملیِ آرژانتین بازی می‌کرد. اما حداقل او یک بازیکنِ فانتزی بود و مناسبِ این پیراهن.
در پایانِ این بحث جالب است که انتقاد از کونته برایِ دادنِ پیراهنِ شماره‌یِ 10 به موتا نشان از نادیده گرفتنِ این فوتبالیست است، فوتبالیستی که از موفق‌ترین بازیکنانِ نسلِ خودش است، بازیکنی که قطعه‌یِ نهاییِ پازلِ اینتر برایِ فتحِ سه‌گانه بود و بعد از رفتنش خطِ میانیِ نراتزوی هرگز قدرتِ سابقش را به دست نیاورد. اگر شک دارید از کلودیو رانیری بپرسید. اینتر حتی تابستانِ پیش قصدِ بازگرداندنِ موتا را داشت که با مخالفتِ معنی‌دارِ پاریس سن ژرمن مواجه شد. خودِ مارکو وراتی که پیراهنِ شماره‌یِ 10 برایش آماده بود از موتا به عنوانِ الگویش نام می‌برد. هیچ بازیکنی به اندازه‌یِ موتا در فصلِ گذشته‌یِ لیگِ یک پاس نداد و بینِ بازیکنانی که بیش از 15 بازی کردند، به غیر از مدافعین، درصدِ پاسِ سالمِ موتا از همه بالاتر بود. در چمپیونز لیگ هم فقط تونی کروس تعدادِ پاسِ بیشتر از موتا داشت، با اینکه پاریس سن ژرمن در یک چهارم حذف شد.
برایِ همین بود که دروسی در جواب به این جنجالِ اخیر گفت: «از همه‌یِ اونایی که موتا را مسخره میکنن دعوت میکنم بیان باهاش تک به تک بازی کنن بعد با هم حرف میزنیم. موتا به خاطر تمام افتخاراتی که به دست آورده لایقِ احترامه.» با این حال بدونِ تردید موتا شماره‌یِ 10 ایتالیا نیست. اما در نقطه‌یِ مقابل صفر هم نیست. در واقع بحث درباره‌یِ صفر بودنِ موتا همانقدر آزاردهنده است که تصمیم کونته برایِ دادنِ پیراهنِ شماره‌یِ 10 بهش.
 
     
آی اسپورت
2016-06-07 14:11:34
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر