فهرست
یادداشت: استادیِ کونته و پیروزیِ آتزوری
یادداشت: استادیِ کونته و پیروزیِ آتزوری

یادداشت: استادیِ کونته و پیروزیِ آتزوری

ایان مک‌اینتاش
 
حالا مشخص می‌شود که چرا کونته جلساتِ آخرِ تمرینِ تیمش را پشتِ درهایِ بسته برگزار کرده بود. ایتالیا دیشب مقابلِ بلژیک کلی طرح و برنامه داشت و کاملا تیمِ برترِ زمین بود. کونته در این بازی از آنتونیو کاندروا و متئو دارمیان به عنوانِ وینگ‌بک استفاده کرد، اما فول‌بک‌هایی که فوق‌العاده جلو و با عرضِ زیاد بازی می‌کردند، تا جایی که اکثرا با ادر و گراتزیانو پله در یک خط قرار می‌گرفتند. طرحِ کونته این بود که فول‌بک‌هایِ بلژیک را تا جایِ ممکن از مدافعینِ مرکزی دور و در یک سومِ دفاعیِ خودشان حبس کند. کونته درباره‌یِ وینگ‌بک‌هایش قبلا گفته بود که باید جوری بازی کنند که بعد از یک ساعت دهانشان پر از خون شود. جوری که دارمیان بازی کرد و دقیقه‌یِ 58 جایش را به ماتیا دشیلیو داد، دقیقا همان چیزی بود که کونته می‌خواست.
ایتالیا در نیمه‌یِ اول با گلِ امانوئله جاکرینی رویِ پاسِ بی‌نظیرِ لئو بونوچی از بلژیک پیش افتاد. واقعا فوتبالِ جهان در حال حاضر چند مدافع دارد که چنین پاس‌هایی بدهند. ایتالیا با داشتنِ بونوچی که در 29 سالگی در اوجِ فوتبالش است انگار حتی نیازی به پیرلو ندارد. در نیمه‌یِ دوم تیمِ کونته عقب‌تر بازی کرد و رویِ ضدحمله‌ها دروازه‌یِ بلژیک را هدف گرفت. بعد به مرور خطاهایِ تاکتیکیِ ایتالیایی‌ها شروع شد. ادر، کیلینی و بونوچی هر سه برایِ جلوگیری از حمله‌یِ سریعِ بلژیک خطا کردند و با رضایت از مارک کلاتنبرگ کارتِ زرد گرفتند، چون تصمیمشان درست بود. در دقایقِ پایانی با اینکه فشار رویِ ایتالیا زیاد شد، تمرکزشان بهم نخورد و در نهایت پله در لحظاتِ پایانی رویِ پاسِ کاندروا کار را تمام کرد.
ایتالیا در این شب عالی بود. اما با تمامِ احترام به ادر و پله که یک لحظه دست از تلاش و دویدن بر نداشتند، تصور کنید تیمی به با این نظم مهاجمینی مثلِ روبرتو باجو یا پیپو اینتزاگی داشت. متاسفانه این دوران فعلا برایِ آتزوری به پایان رسیده است. اما آنها یک مربیِ درجه یک، در بالاترین سطحِ ممکن دارند. 
     
آی اسپورت
2016-06-14 09:15:39
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر