فهرست
برای برق شیراز: خرمایت را هم خوردند و تمام
برای برق شیراز: خرمایت را هم خوردند و تمام

برای برق شیراز: خرمایت را هم خوردند و تمام

آی اسپورت - خبر کوتاه بود. تیم فوتبال فرق شیراز منحل شد. به همین راحتی. تیمی که از آن به عنوان قدیمی ترین تیم فوتبال ایران نام برده می شد حالا باید در دفترچه های خاطرات قدیمی و عکس های نگاتیو دار دنبالش گشت و پیدایش هم نکرد. حالا دیگر نه برقی هست و نه هیجانی که از سال های دور، حافظیه و خیابان‌های اطرافش را در آغوش می گرفت. می شود تا فردا صبح برای برق شیراز و خاطراتی که اگر چه برای زنده های امروزی پر از خاطره است ولی تمام شد. نسل بعد دیگر نمی‌توانند خاطره‌ای از تیم محبوب نسل باباها و بابا‌بزرگ‌هایشان داشته باشند. حتی نمی‌توانند برای بچه هایشان از خاطرات دادوفریاد های اطراف ورزشگاه، از شادی دیدن اصغرشرفی بازیکن تیمشان در جام‌جهانی 1978 آرژانتین و یا قهرمانی سال‌های دور برق شیراز بگویند. شوخی نیست. دارم در مورد بخشی از تاریخ معاصر ورزش یک شهر و کشور حرف می زنم. از تیمی که بارها اسم شیراز را ریخت روی ذهن ایران و آسیا. در برش هایی از تاریخ شیرازی ها را کنار هم قرار داد و باعث شد خیلی کینه ها را دور بریزند.

حالا که برق رفته و انگار دیگر انگیزه رسمی و واقعی برای احیای آن حتی به ضرب‌و‌زورنفس مصنوعی هم وجود ندارد تنها یک کار می‌شود . یک دسته‌گل برداریم و ببریم سر قبری‌که روی آن نوشته: «خاطرات مردم شیراز در اینجا آرمیده است» بعد کمی آه و ناله کنیم و بعد الفاتحه تیمی که باید زنده می‌ماندی تا گوشه‌ای از هویت ورزشی و حتی فرهنگی یک شهر زنده بماند. نگذاشتند؟ نشد؟ نتوانستی؟ نمی‌دانیم. هر چه هست حالا دیگر نیستی که بچه‌ها اطراف حافظیه جمع شوند و به بهانه تو حالی از هم بپرسند و با خاطرات خود «یه قل دو قل» بازی کنند.

هفتاد سال پیش ، کمی بیشتر یا کمتر ، ابراهیم‌نعمت‌اللهی با چند نفر ازدوستانش که همگی از کارکنان کارخانه چراغ‌برق بودند رفتند از مهندس خمسی اجازه گرفتند و باشگاه برق شیراز را تشکیل دادند. درست یکسال بعد از تشکیل باشگاه دوچرخه سواران که بعد ها شد تاج. حالا هفتاد سال بعد از آن روزهاست. برق رفت پیش  خاطرات ابراهیم و دوستانش. شیرازی ها از این به بعد میتوانند بگویند خدابیامرز برق شیراز و آخ از وضع و مثالش چه بگویم دیگر.

خداحافظ خاطرات کاکوهای دوست داشتنی. زیر خاک فراموشی حتی اگر پوسیده شدی، اگر از یاد رفتی، اگر سال ها بعد دیگر کسی یادش نبود چه بودی و واقعا چه شد که رفتی حداقل اسکلت خود را آن زیر حفظ کن شاید روزی برای بچه های نسل بعد بتوانیم بگوییم زیر این قبر باشگاهی آرمیده است که روزی یکی از مکاتب فوتبال ایران به شمار می رفت.

تمام شد. حالا همه با خیال راحت می‌توانند یروند به خرید روزانه شان برسند. سینما بروند. عکس ستاره‌ها را روی جلدها و صفحات واقعا مجازی دنیای مجازی دنبال کنند و ادامس بجوند. چالش کردیم رفت. خاک ریختیم روی جنازه برق شیراز و تمام شد. خرما و حلوایش را هم خردیم و تمام شد. خداحافظ کاکوی پر از خاطره. مراسم تمام شد. ختم و سوم و هفت و چهلم هم یکجا برایت گرفتند و هزینه آن هم دیگر صرف امور تیم های پایه برق شیراز نمی‌شود. چون دیگر مرده‌ای و فوت شده ای و هیچ پسرک شیرازی دیگر نمی‌تواند پیراهنی بپوشد که روی آن نوشته شده: «برق شیراز»


هومن کواکبی
  ۲  
آی اسپورت
2016-06-15 05:13:09
نظر دهید
۲ نظر
-
چهارشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۵، ۰۷:۳۶
4444 برزو 999999999
چهارشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۵، ۱۰:۰۸
تیم های نظامی و حکومتی محکوم به نابودی هستند. از فجر سپاسی و ملوان و تراکتور بگیر تا لنگی که 9 سال در حسرت جامه و مورد حمایت کامل وزارت ورزش
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر