فهرست
گزارش روز/ آتزوری؛ تیمی که همیشه خلاف انتظار می‌رود
گزارش روز/ آتزوری؛ تیمی که همیشه خلاف انتظار می‌رود

گزارش روز/ آتزوری؛ تیمی که همیشه خلاف انتظار می‌رود

آی اسپورت- ایتالیا مثل همیشه همه را غافلگیر کرده، آنها یا وقتی انتظار می‌رود قهرمان شوند عملکرد ضعیفی دارند و یا هنگامی که کسی روی‌شان حساب نمی‌کند تا انتها برای اثبات خودشان به خوبی می‌جنگند.  دانته می‌گوید: «حتی زمانی که بدون امید زندگی می‌کنیم آرزوهایی داریم.» لاجوردی‌ها یا همان آتزوری‌ها به زبان ایتالیایی حکایت دانته را بارها تکرار کرده‌اند و در روزهایی که شاید بسیار نا امید به نظر می‌رسیدند با آرزوهایشان به آرزویشان رسیدند! ایتالیا فاتح جام‌های جهانی ۱۹۳۴ و ۱۹۳۸ سال‌ها طول کشید تا به افتخار فتح قهرمانی اروپا در سال ۱۹۶۸ برسد و بعد در مکزیک ۱۹۷۰ علیرغم یک بازی به یاد ماندنی در برابر آلمان غربی، همان بازی که فرانتس بکن‌بائر را جهانی کرد وقتی که با کتفی در رفته بازی را ادامه داد، قاطعانه پیروز شدند ولی در برابر پله و جرزینهو و رولینو و کارلوس آلبرتو و توستائو و آن تیم اعجاب‌انگیز زاگالو تن به شکست دادند و نایب‌قهرمان شدند. آنها امید داشتند و شاید آرزو اما به آن نرسیدند. در ۱۹۷۸ ایتالیایی‌ها در دو بازی یک بر صفر جلو افتادند اما بازی را باختند یعنی یک فینال و یک بازی رده‌بندی را و بی‌امید و آرزو از جام بیرون رفتند.

دهه اول سال‌های ۸۰ برای ایتالیا چندان خوش‌یمن نبود فساد مالی بار دیگر در این باشگاه‌ها بیداد می‌کرد و پائولو روسی ستاره بزرگ پروجا هم قربانی این فساد (البته بعدها تبرئه شد) و محروم شد اما محرومیتش کاهش یافت و انزو بیرزوت او را با خود به اسپانیا برد و در ناامیدی روسی آرزویی متولد شد؛ ایتالیا بی‌روحیه در سه بازی مقدمانی سه تساوی به دست آورد اما برای قهرمانی سوم یعنی قهرمانی در جام‌جهانی ۱۹۸۲ تنها آرزو داشت، در اسپانیا، جایی که خیلی‌ها از ایتالیا به‌عنوان حریف تمرینی برزیل بزرگ تله سانتانا یاد می‌کردند. ایتالیا با اعجوبه رو به نزولش که به یک باره در مرحله دوم بازی‌ها اوج گرفت یعنی پائولو روسی توانست برزیلی‌های بزرگ یعنی برزیل سوکراتس و ادر و زیکو و … را حذف کند و پس از آن لهستان با اعجوبه‌اش بونیک را برد و به فینال و در مصاف با یاران پل برایتنر رسید جایی که هیچ‌گاه کسی فکر نمی‌کرد ایتالیا توانست قهرمان جهان بشود و برای سومین بار به این افتخار رسید و آلمان‌ها را مغموم به خانه فرستاد و با رکورد برزیل تا آن زمان مساوی کرد.

سال ۱۹۸۲ تمام شد و ایتالیا دیگر وجود داشت در سال ۱۹۹۰ وقتی جام‌جهانی در ایتالیا برگزار شد همه به ستارگان ایتالیائی به چشم قهرمانان جهان نگاه می‌کردند ایتالیا با ویالی و باجو و به ارسی ومالدینی و… امید زیاد و آرزو داشت اما حکایت تکرار شد ایتالیا پر آرزو به آرزویش نرسید گوئی امید با رسیدن به آرزو برای ایتالیائی‌ها هماهنگی ندارد این اتفاق در سال ۱۹۹۴ هم افتاد وقتی در ضیافت پنالتی‌ها فینال باجو پنالتی خود را به آسمان زد و برزیلی‌ها را به چهارمین قهرمانی البته قهرمانی ضعیفشان رساند.

سال‌های بعد ایتالیا پر امید بود اما هیچ‌گاه موفق نشد خصوصاً در فینال یورو ۲۰۰۰ که باز هم فینال را باخت علی رغم این که امید زیادی داشت اما تیم پر امید ۲۰۰۲ ایتالیا در سال جام‌جهانی قربانی روابط پشت پرده برای رساندن تیم کره جنوبی به نیمه‌نهایی شد و باز هم بی آرزو ماند. ایتالیا رو به نزول رفت و هیچ کس امیدی به تیم ایتالیا در ۲۰۰۶ جام جهانی آلمان نداشت اما پند دانته به دادشان رسید. در بی امیدی به آرزوی فتح جام‌جهانی برای چهارمین بار فکر کردند و با شکست فرانسه در ضربات پنالتی به آن رسیدند.

ایتالیا امیدوار در یورو ۲۰۰۸ و جام جهانی ۲۰۱۰ به دستاوردی نرسید اما در یورو ۲۰۱۲ در دیداری عجیب آلمان پرامید را شکست داد و به فینال رسید اما ماتادورها نگذاشتند معجزه رخ دهد و ایتالیا باز نایب‌قهرمان شد. در جام‌جهانی ۲۰۱۴ ایتالیا نسلی داشت که نه امید داشتند و نه آرزو و به خانه بازگشتند بی‌هیچ حسرتی از حذفشان آن گونه که در جام جهانی ۱۹۹۰ برایشان بود یورو ۲۰۱۶ که شروع شد ایتالیا سراسر از ناامیدی بود، غیبت ستاره‌هایی چون مارکو وراتی و کلودیو مارکیزیو و … به چشم می‌خورد خیلی‌ها به بلژیکی‌ها و سوئدی‌ها افتخار می‌کردند بلژیکی‌هایی که ستارگان بزرگ حتی لیگ ایتالیا را دارند مردانی چون ناینگولان و یا بزرگانی چون لوکاکو که در اورتون و اوریگی که در لیورپول و آزار و کورتوا که در چلسی و فلینی که در منچستریونایتد و کوین دی‌بروین که در منچسترسیتی بازی می‌کردند اما بوفون به حکایت بزرگ ایتالیایی‌ها اشاره کرد؛ همواره ایتالیا با بازی گروهی موفق می‌شود جایی که دیگر ستاره‌ای وجود ندارد بلکه ستاره‌ها متولد می‌شوند، آن گونه که در سال ۱۹۸۲ با روسی و گرازیانی و … در سال ۲۰۰۶ متولد شدند. این ایتالیا ستاره‌هایی را معرفی کرد مردانی چون جاکرینی.

ایتالیا با دو برد در مرحله مقدماتی شروع بسیار خوبی داشت اتفاقی که معمولاً برای ایتالیا نمی‌افتد. کاتاناچیو یا دفاع تیمی افسانه‌ای را که از دهه ۶۰ با هررا افسانه‌ای شروع کرد و سال‌ها با آن خو پیدا کرده بود را دو باره تکرار کرد. در درون دروازه ایتالیا رهبری است که این تیم در ۱۹۸۲ نیز داشت بوفون بی‌شباهت با دینو زوف افسانه‌ای نیست. در خط دفاع ستون‌هایی هستند مردانی چون کیلینی و بونوچی و روی نیمکت مردی است که یوونتوس را سال‌ها آقای سری آ کرد و آن‌قدر اعجاب انگیز است که به چلسی می‌رود تا آنجا هم بزرگی کند.

کونته سر ربی با دانشی که به‌راحتی مارک ویلموتس را مات کرد مردی که ستاره دارد اما تجربه ندارد مردی که شیاطین‌سرخ سرزمین شکولات و تن‌تن و مترلینگ را تبدیل به فرشته‌های امید و آرزو برای ایتالیا و آتزوری کرد و امروز فریاد فورزا ایتالیا (زنده‌باد ایتالیا) طنین دل‌نشینی دارد.
     
آی اسپورت
2016-06-18 06:41:17
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر