فهرست
یادداشت: پایتمانیا؛ ملتی شیفته‌یِ دیمیتری پایت
یادداشت: پایتمانیا؛ ملتی شیفته‌یِ دیمیتری پایت

یادداشت: پایتمانیا؛ ملتی شیفته‌یِ دیمیتری پایت

جولین لوران
 
مادربزرگم تقریبا 90 سال دارد و چیزِ خاصی از فوتبال نمی‌داند. حتی بازی‌ها را هم از تلویزیون تماشا نمی‌کند. با این حال جمعه ازم پرسید: «بازیِ بعدیِ فرانسه کیه؟ پایت بازی می‌کنه؟» من متعجب گفتم: «مامان بزرگ چرا اینو می‌پرسی؟». جواب داد: «اگه پایت بازی کنه فرانسه حتما میبره دیگه. نه؟» جایگاهِ دیمیتری پایت در حالِ حاضر در فرانسه چنین است. زن و مرد و پیر و جوان، حتی مردمی که اصلا فوتبال تماشا نمی‌کنند حالا همه پایت را می‌شناسند. همه می‌دانند پایت جواهرِ تیم است و اگر بازی کند فرانسه حتما پیروز می‌شود.
شهرتِ پایت باعثِ معروف شدنِ خانواده‌اش هم شده است. بعد از بازی مقابلِ رومانی، همسرش، لودیوین، به تلویزیونِ فرانسه گفت چقدر بهش افتخار می‌کند. حینِ این مصاحبه بود که پسرِ بزرگش، نوا، که 6 ساله است (پایت 3تا پسر دارد)، وسطِ حرفِ مادرش دوید و گفت: «میشه منم یه چیزی بگم؟ بابایِ من بهترین ایستگاهی‌هایِ دنیا را میزنه.»
این قصه‌ای شگفت‌انگیز است. پایت در حالی پا به این تورنمنت گذاشت که زیرِ سایه‌یِ آنتوان گریزمن و پل پوگبا قرار داشت. حتی جایگاهِ پایت در بالِ چپ هم قطعی نبود و بحث سرِ بازی کردنِ آنتونی مارسیالِ منچستر یونایتد در این پست بود. البته درخششِ پایت برایِ وستهم در فصلِ 2016-2015 بر کسی پوشیده نبود. پایت 9 گل زد و 12 پاسِ گل داد تا به لیستِ نهاییِ نامزدهایِ دریافتِ جایزه‌یِ بازیکنِ سالِ لیگِ برتر قرار بگیرد. پایت بعد از دوباره دعوت شدنش به تیم ملی هم 2 گلِ عالی به روسیه و کامرون زد.
اما درخشش در بازی‌هایِ دوستانه یک بحث است و درخشش در یورو بحثی دیگر. بازیکنی که در چنین تورنمنتی خودش را نشان می‌دهد اثری ده برابرِ نمایش‌هایش در باشگاهش دارد. برایِ همین بود که گلِ فوق‌العاده‌یِ پایت در دقایقِ پایانی مقابلِ رومانی شروعی بود بر پدیده‌یِ "پایتمانیا" (پایت‌شیدایی) در فرانسه. 16 میلیون فرانسوی پایِ تلویزیون شوتِ پایت و اشک‌هایش قبل از اینکه رویِ نیمکت بنشیند را دیدند. این صحنه‌ها قلبِ فرانسوی‌ها را به دست آورد و باعثِ تولدِ یک ستاره شد. در شبی که گریزمن و پوگبا ناامیدکننده بودند، پایت یک پاسِ گل داد، یک گل زد و 8 موقعیتِ گل ایجاد کرد، فقط یکی کمتر از کلِ 21 بازیکنِ دیگر در زمین. انگار پایت رویِ آب راه می‌رفت.
بعد از بازی دیدیه دشان به شوخی گفت قصد دارد پایت را در یخچال نگه دارد تا در بازیِ بعدی هم چنین نمایشی داشته باشد: «وقتی بازیکنی داری که همچین شوت‌هایی میزنه فوتبال خیلی راحت‌تر و کلی از مشکلات حل میشه.» پایت فرانسه را در بازیِ اول نجات داد و در بازیِ دوم هم بعد از یک نیمه خاموش در مرکز زمین، با بازگشت به بالِ چپ پشتِ هم موقعیت درست کرد و در نهایت خودش گلِ دوم و پایانی را زد. پایت در هر دو بازیِ اول فرانسه به عنوانِ بهترین بازیکنِ زمین انتخاب شد. اما دشان با گفتنِ این جمله که: «اون راهی دراز را در زمانی کوتاه طی کرده» نشان داد همیشه اینقدر به پایت علاقه نداشته است. یک سال پیش، در ژوئنِ 2015، دشان پایت را بینِ دو نیمه‌یِ بازیِ دوستانه مقابلِ آلبانی تعویض کرد و واکنش و رفتارِ پایت نسبت به این تصمیم، در روزی که اصلا خوب بازی نمی‌کرد، باعث شد تا دعوتِ دوباره‌اش به تیم ملی چندان محتمل به نظر نرسد. اما درخششِ پایت این فصل در وستهم دشان را مجبور کرد تا فرصتی دوباره بهش بدهد. و پایت که بینِ سال‌هایِ 2010 تا 2015 برایِ فرانسه تنها یک گل زده بود، در سالِ 2016، در 6 بازی، 4 گل زد.
دیمیتری پایت فقط رهبرِ هجومی فرانسه نیست، بلکه تا اینجا بهترین بازیکنِ تورنمنت هم بوده است. چطور ممکن است عاشقش نشده باشید؟ پایت با ظرافت و تکنیک و شوری بازی می‌کند و گل‌هایِ بی‌نظیری می‌زند که در این عصر از فوتبال به ندرت نمونه‌اش پیدا می‌شود. پایت قهرمانی خاکی است که از بیمی از نشان دادنِ احساساتش ندارد. امشب همه‌یِ فرانسه منتظرِ بازی مقابلِ سوئیس هستند تا یک بارِ دیگر شاهدِ جادویِ پایت باشند. فرانسوی‌ها حالا همه شیدایِ دیمیتری پایت شده‌اند.
 
 
     
آی اسپورت
2016-06-18 23:43:34
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر