فهرست
یادداشت: چالشی دیگر برایِ استادِ تورنمنت‌ها
یادداشت: چالشی دیگر برایِ استادِ تورنمنت‌ها

یادداشت: چالشی دیگر برایِ استادِ تورنمنت‌ها

گراهام هانتر
 
اسپانیا امشب مقابل کرواسی به زمین می‌رود، بازی‌ای که خاطراتِ زیادی از چهار سال با خودش دارد. در یورو 2012 و بعد از جدال با کرواسی بود که عصبانی‌ترین چهره‌یِ دل بوسکه در برخورد با مطبوعاتِ اسپانیا را دیدیم، بازی‌ای که می‌توانست باعثِ اول شدن، دوم شدن و یا حذفِ لا روخا از گروه شود، بازی‌ای که تیمِ بسیار منظم و مستحکمِ اسلاون بیلیچ قهرمانِ جهان را به دردسرهایِ زیادی انداخت.
دل بوسکه شبِ بعد از بازی تا صبح به بازنگریِ آن نشست و روزِ بعد از خبرنگاران دعوت کرد به کمپِ اسپانیا بروند و در کنفرانسِ مطبوعاتیِ ویژه‌ای شرکت کنند. اینجا بود که "مارکوئیس" تمامِ انتقادات را از ریشه رد کرد و گفت منتقدین به خاطرِ موفقیت‌هایِ اخیرِ اسپانیا خیلی بد عادت شده‌اند و دورانِ پیش از این سال‌هایِ طلایی را فراموش کرده‌اند. دل بوسکه گفت اینکه انتظار دارید چون اسپانیا قهرمانِ جهان است تمامِ تیم‌ها را به سادگی با سه گل شکست دهد ابلهانه است. اسپانیا چهار سال پیش با تمامِ درخششِ کرواسی با یک گل پیروز شد، اما انتظاراتِ بیش از حد از لا روخا که در یورو 2012 دل بوسکه را خشمگین کرد، هنوز برجاست و در موردِ بازیِ امشب هم موضوعیت پیدا می‌کند.
دل بوسکه، استادِ مسلمِ تورنمنت‌ها، بهتر از هر کسی می‌داند که قهرمانی در چنین رقابت‌هایی فقط وابسته به داشتنِ بازیکنانی بهتر است. در طولِ یک تورنمنت اتفاقاتِ زیادی ممکن است رخ بدهد و وضعیتِ بهترین تیم را هم به کلی به هم بزند. گاهی بازیکنان به شامِ تیم دیر می‌رسند. گاهی بازیکنان با هم واردِ جنگِ مطبوعاتی می‌شوند. گاهی یک مهاجم کنترلِ خودش را بابت انتقاداتی که از یک فرصتِ از دست رفته ازش می‌کنند از دست می‌دهد. گاهی بازیکنان به یک باره دلشان برایِ خانواده‌هایشان تنگ می‌شود. گاهی پروازی تاخیر دارد و باعث می‌شود خوابِ لازم قبل از تمرین و مسابقه از دست برود. گاهی مصدومیت‌ها پیش می‌آیند. گاهی پاسپورتی گم می‌شود. گاهی هوا خیلی گرم است. گاهی هوا خیلی دم دارد. گاهی زمین افتضاح است. گاهی تصمیماتِ داور عجیب است.
در سفرهایی که با اسپانیا در سال‌هایِ اخیر داشتم، سفرهایی که با یک قهرمانیِ جهان و دو قهرمانیِ اروپا همراه بوده، تمام این مشکلات پیش آمده. اما برایِ ویسنته دل بوسکه هیچکدامشان جدید نیست. امسال داستانِ پدرو را داریم، بازیکنی که شاید دیگر جایِ ثابتی در ترکیبِ لا روخا نداشته باشد، اما تجربه‌اش برایِ تیم بسیار مهم است. پس وقتی پدرو می‌گوید اگر قرار بوده فقط برایِ بهتر کردنِ اتمسفر به تیم ملحق شود و اگر قرار نبوده بهش بازی برسه چرا اصلا دعوت شده، دل بوسکه می‌داند چطور باهاش برخورد کند. این هنرِ اوست. دل بوسکه می‌داند حضور در تورنمنت‌هایِ تابستانی برایِ بازیکنان ساده نیست و ممکن است تاثیرِ زیادی رویِ آینده‌یِ باشگاهی‌شان بگذارد. برایِ همین دل بوسکه با پدرو جوری رفتار می‌کند که نه روحیه‌یِ تیم به هم بخورد و نه کسی تصمیماتش را زیرِ سوال ببرد.
بعد داستانِ کاسیاس را داریم. سر و صدایِ زیادی برایِ بازی دادن به کاسیاس در بازیِ امشب است. رئیسِ فدراسیونِ فوتبالِ اسپانیا، که اگر دستِ خودش بود اسمِ مرکزِ تیم ملی را سن ایکر می‌گذاشت، اصرار دارد کاسیاس امشب بازی کند. حسی که آنخل ویار و خیلی‌هایِ دیگر در اسپانیا دارند این است که حالا که داوید دخئا بالاخره دروازه‌بانِ شماره‌یِ یک لا روخا شده، کاسیاس بعد از یورو اعلام بازنشستگی از بازی‌هایِ ملی می‌کند و جدال مقابلِ کرواسی می‌تواند برایش حکمِ بازیِ خداحافظی را داشته باشد. البته خودِ کاسیاس قبل از شروعِ یورو به من گفت هنوز هیچ تصمیمی نگرفته و می‌خواهد فرمِ خودش در تابستان را ببیند و بعد تصمیم بگیرد.
داستانِ پدرو و کاسیاس تنها بخشی از مشکلاتِ اسپانیا در یورو 2016 است. دل بوسکه یک بارِ دیگر برایِ کسبِ افتخاری دیگر که او را بیش از پیش در تاریخِ فوتبال جاودانه خواهد کرد، با چالش‌هایِ متعددی روبرو شده است. اما مارکوئیس مثلِ همیشه آماده‌یِ پشتِ سر گذاشتنِ تمامِ این موانع است.
 
 
     
آی اسپورت
2016-06-20 22:46:34
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر