فهرست
هیچ راه تازه ای برای فوتبال ایران پیدا نشد/ فولاد قهرمان یک بازی دیگر!
هیچ راه تازه ای برای فوتبال ایران پیدا نشد/ فولاد قهرمان یک بازی دیگر!

هیچ راه تازه ای برای فوتبال ایران پیدا نشد/ فولاد قهرمان یک بازی دیگر!

آی اسپورت- قهرمان الگویی از موفقیت نمی سازد، حتی اگر بارها کمپ و توجه اش به پرورش بازیکن را در رپرتاژ آگهی ها به رخ کشیده باشد. فاجعه لیگ برتر این است. فولاد اهواز نمونه دیگری از تیم های دولتی است که کارکردش تولید هزینه است برای یک تشکیلات دولتی. برای فوتبال راهی تازه درقهرمانی فولاد گشوده نمی شود. راه همچنان همان است، به چنگ آوردن بودجه های دولتی و پیش تاختن.

 فوتبال خوزستان نه امروز و دیروز بلکه همیشه در تاریخ فوتبال ایران می توانست یک مدعی باشد. این قهرمانی فولاد اما برآمده از قدرت خودجوش فوتبال خوزستان نیست، بلکه یک تشکیلات دولتی با این هزینه ها و با این نظم مالی هرکجا و هرگاه می توانست قهرمان باشد، یک قهرمانی که بیش از هر عامل موثری، مدیون نظم مالی باشگاه و پرداختی های آنچنانی به بازیکنانی متوسط است، همان اتفاقی که نظیرش در نفت تهران هم افتاد و نفت را تا پیش از روز آخر لیگ بر صدر جدول نشانده بود.
این مدل باشگاه سازی ها محصول فوتبال دولتی است، فوتبالی که در آن باشگاهها بر اساس کارکرد و تولیدات فنی و پولسازی و جذب تماشاگر قدرت نمی گیرند بلکه قدرت شان یک قدرت از پیش طراحی شده است، بودجه ای و موفقیتی و شاید جامی...
 
نفت تهران که حالا سهمیه لیگ قهرمانان آسیا هم گرفته نشانه ای است از فوتبال دولتی ایران که در آن تیم بی تماشاگر زاییده می شود، پول به پای چنین تیمی ریخته می شود و عجیب اینکه تیم پرتماشاگری غرق در بحران مالی از لیگ برتر سقوط می کند و حتی تیم های دیرپا و پرتماشاگر دیگری از لیگ یک نیز سقوط می کنند. بودجه های دولتی سرازیر می شود به حساب های تیم هایی که اگر فوتبال ایران خصوصی و حرفه ای بود، نشانی از آنها نمی یافتید. کدام سرمایه گذار از بخش خصوصی یک تیم بی تماشاگر می سازد و به پایش پول می ریزد، مگر آنکه آن سرمایه دار بابک زنجانی باشد که برای به باد دادن میلیاردها در راه آهن توجیهاتی از نوع بابک زنجانی داشته باشد! بخش خصوصی در فوتبال ایران چون دنبال درآمدزایی در فوتبال نیست، چون نمی‌خواهد باشگاه را یک محل سرمایه‌گذاری تازه و یک بنگاه اقتصادی بداند، بنابراین باز هم مثل بخش دولتی در انتخاب محل سرمایه‌گذاری بی‌دقت است. به جای انتخاب تیمی با ده‌ها هزار تماشاگر، راه‌آهنی انتخاب می‌شود که در تمام تاریخش برای سکوهای خالی فوتبال بازی کرده و یک بار از خود نپرسیده چرا تیمداری می‌کند؟ آنها انگار حیات خلوتی به نام راه آهن را بیشتر می پسندیدند.
 
در فوتبال دولتی نفت تهران پا می گیرد، در فوتبال دولتی با بودجه به موقع و نظم مالی و اندکی تدبیر مدیریت قهرمانی شق القمر نیست، اما در فوتبال خصوصی تیمی به جام می رسد که به کارکردهایی رسیده باشد، مهم تر از همه اینکه پولساز باشد.
فوتبال ایران اگر با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی اداره می‌شد و آنگاه اگر بخش خصوصی متمول‌تری، نفت تهران را به تیم‌های شهرستانی دیگر ترجیح می‌داد، چه کسی می‌توانست بر سر این تیم بابت تمولش غر بزند.
 
در فوتبال دولتی اما مکانیزم انتخاب محل سرمایه‌گذاری دولتی، نه میزان علاقه‌مندی به فوتبال است، نه شناسایی استعداد محل سرمایه‌گذاری و نه هیچ فاکتور فنی و ورزشی دیگری. در فوتبال دولتی پرتماشاگرترین تیم‌های شهرستانی بی‌نصیب از بودجه‌های دولتی نابود می‌شوند و تیم‌هایی در فوتبال می‌درخشند یا زنده می‌مانند که با فوتبال قدرت نگرفته‌اند بلکه قدرت خود را از بودجه‌های دولتی به کف آورده‌اند. در فوتبال دولتی، ابومسلم به این روزی می‌افتد که افتاده اما پیکان همچنان حتی در حالی که به سقوط و صعودش عادت کرده‌ایم، به فکر صعود دوباره به لیگ برتر است. پیکان که برای سکوهای خالی بازی می‌کند، بودجه تیمداری دارد اما ابومسلم از بودجه‌های دولتی بهره‌ای نمی‌برد.
در فوتبال دولتی، رشت یک فوتبالشهر درجه اول شناخته نمی‌شود، کارخانه‌ها، نهادها و سازمان‌های دولتی سرمایه‌گذاری پایداری را در رشت تجربه نمی‌کنند، فوتبال رشت همیشه با چالش‌های مالی مواجه است. در انزلی نیز داستان همین است. ملوان با آن همه تماشاگر و پتانسیل درآمدزایی در بخش خصوصی، با هزار مشکل و بحران به حیاتش ادامه می‌دهد اما نفت تهران هرسال لیست هزینه هایش برای سکوهای خالی را با افتخار منتشر می کند.
 
در فوتبال خصوصی تیم بی‌تماشاگر محکوم به ورشکستگی است. نه اسپانسرها سراغی از آن می‌گیرند، نه پیراهنش خریداری دارد، نه از حق پخش تلویزیونی باید نصیب چندانی ببرد، نه از بلیت‌فروشی چیزی به جیبش می‌رود و نه اساسا رغبتی برای سرمایه‌گذار خصوصی پدید می‌آورد. در فوتبال اعجاب‌آور ایران اما بخش خصوصی در راه‌آهن سرمایه‌گذاری می‌کند، مثل بخش دولتی که نفت تهران را تقدیم فوتبال ایران می‌کند، نفت تهران که بی‌تماشاگر بودنش نشانه‌ای از بی‌تدبیری‌ها در فوتبال ایران است. برای رشد یک تیم بی‌تماشاگر سالیان سال هزینه می‌شود اما در اهواز، نوشهر، قائمشهر، مشهد و ... تیم‌های پرتماشاگر تا مرز تعطیلی پیش می‌روند!
در فوتبال دولتی جام به تیمی می رسد که بودجه های دولتی را بیشتر و منظم تر دریافت کرده باشد. فولاد قهرمان این بازی بود.
     
آی اسپورت
2014-04-12 19:28:16
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر