فهرست
یادداشت روز: غلط‌های رایج نقل‌و‌انتقالات ایرانی
یادداشت روز: غلط‌های رایج نقل‌و‌انتقالات ایرانی

یادداشت روز: غلط‌های رایج نقل‌و‌انتقالات ایرانی

یک/ تب‌و‌تابِ نقل‌و‌انتقالات لیگ برتر هر روز با پیوستن ستاره‌ها به باشگاه‌های مختلف بالاتر می‌رود. سرخابی‌های پایتخت قبل از شروع فصل، مهره‌های زیادی را به خدمت گرفته‌اند و روندِ تغییر ترکیب در باشگاه‌های دیگر نیز با جدیت دنبال می‌شود. گسترشِ فولاد، غافلگیرکننده‌ترین تیم نقل و انتقالات بوده و با خرید چند بازیکن شناخته‌شده جاه‌طلبی‌اش برای لیگ شانزدهم را به نمایش گذاشته است. تراکتور و سپاهان با آرامش زیادی مشغول تمدید قرارداد با مهره‌های کلیدی و پایان همکاری با بخشی از بازیکنان سال گذشته هستند و ذوب‌آهن همچنان بی‌سروصداترین تیم مدعی در پنجره نقل و انتقالات تابستان است. درست مثل همیشه، میلیاردرها به خط شده‌اند تا در این مقطع زمانی مهم، مبالغ هنگفتی را برای باشگاه‌ها جابجا کنند و محبوبیت زیادی را در بین هواداران فوتبال به دست بیاورند. تجربه دوره‌های قبلی لیگ برتر و به ویژه لیگ برتر پانزدهم، نشان می‌دهد خرید ستاره‌های گرانقیمت هرگز عاملی تعیین‌کننده برای موفقیت در فوتبال ایران نیست اما به محض بازشدن پنجره نقل و انتقالات، همه تجربه فصل گذشته سپاهان و نفت و روند شگفت‌انگیز استقلال خوزستان را فراموش می‌کنند و دیوانه‌وار به دنبال اسم‌ها و لقب‌ها می‌دوند تا در بازیِ بازار از رقبا عقب نمانند. در این دوره زمانی یک ماهه، مهم‌ترین مسئله فوتبال ایران مقصد کاوه رضایی و وحید امیری است اما به نظر می‌رسد بنیادی‌ترین اصول نقل و انتقالات در فوتبال ایران هم دچارِ بازتعریف‌های اشتباه و معنایِ غلط شده‌اند.
 





دو/ مفهومی به نام قرارداد یک ساله در فوتبال اروپا، چیزی فراتر از شوخی نیست. قرارداد همه بازیکنان و مربیان در کشورهای صاحبِ فوتبال بین سه تا پنج‌ساله بسته می‌شود. در فاصله یک سال با اتمام قرارداد نیز باشگاه درباره بازیکن‌اش تصمیم می‌گیرد و آینده او را مشخص می‌کند. اگر قرار به فروش بازیکن باشد، این اتفاق حتما قبل از به پایان رسیدن زمان قرارداد  اتفاق می‌افتد تا تیم به خاطر فروش بازیکن‌اش مبلغی دریافت کند و اجازه رایگان‌شدن به این انتقال ندهد. در فوتبال ایران اما همه قراردادها نهایتا یک ساله هستند و این به آن معنی است که هر بازیکن در تابستان بعد از امضای قرارداد میلیاردی، آزاد است و به سادگی می‌تواند تیم را ترک کند تا باشگاه هیچ درآمدی از فروش او به دست نیاورد. شکافِ عمیق‌تر بین نحوه خرید بازیکن در ایران و اروپا، به نحوه درآمدزایی از ستاره‌ها مربوط می‌شود. اگر باشگاه‌های بزرگ به سادگی با برگزاری مراسم معارفه، فروش پیراهن رسمی و در اختیارگرفتن حق پخش تصاویر خریدهای جدید، علاوه بر جبران هزینه خرید به سود کلانی هم دست پیدا می‌کنند، در ایران همه راه‌های ممکن برای درآمدزایی از تازه‌واردها مسدود است و صاحبانِ دستمزدهای سنگین، به لحاظ مالی بیشتر از صفر ریال به باشگاه سود نمی‌رسانند. حتی اگر شادی کریس رونالدو را در زمین تقلید کنند. حتی اگر ادعای مسی بودن داشته باشند.
 






سه/ یکی دیگر از تفاوت‌های عجیب فصل نقل و انتقالات در فوتبال ایران و فوتبال روز جهان، به لیستِ فروش مربوط می‌شود. طبیعی به نظر می‌رسد که هر باشگاه در پایان هر فصل، فهرست بازیکنان مدنظرش برای ترک‌کردن تیم را رسانه‌ای کند اما در یک شرایط استاندارد، قرارگرفتن در این لیست باید شاملِ حال بازیکنانی شود که هنوز با باشگاه قرارداد دارند و باشگاه به هر دلیلی نمی‌خواهد به ادامه این قرارداد پایبند بماند. تیم‌های ایرانی اما عادت عجیبی در گنجاندن بازیکنان بدون قرارداد در فهرست مازاد و بازی‌کردن با اعتبار این بازیکن‌ها دارند. همین حالا استقلالی‌ها بهترین گلزن تاریخ باشگاه را بعد از یک دهه حضور در لباس آبی در فهرست مازاد قرار داده‌اند تا مزدِ همه سال‌های بازی او را به بهترین شکل ممکن داده باشند. در روند جابجایی بازیکن‌ها در فوتبال ایران، نه ستاره‌های تازه‌وارد از یک مسیر منطقی و با سازوکارهای مبتنی بر واقع‌گرایی جذب می‌شوند و نه جدایی مهره‌ها، در شرایطی درست و صلح‌آمیز رقم می‌خورد. بحران قراردادهای یک‌ساله، جابجایی رقم‌های نجومی، پرداخت دستمزدهای کلان، ناتوانی در پول‌ساختن از چهره‌های محبوب و البته لطمه‌زدن به کاراکتر فوتبالی بازیکن‌های بدون قرارداد با جای‌دادن آن‌ها در لیست مازاد، تنها بخشی از مشکلات و نارسایی‌های پررنگ سیستمِ برفکی نقل و انتقالات در فوتبال ایران هستند. سیستمی که تفاوت تیم‌های آماتور فوتبال با تصویرِ یک باشگاه حرفه‌ای ورزشی را بیشتر از همیشه عیان می‌کنند.


محمدحسبن عباسی/ تماشاگران امروز 
  ۲  
آی اسپورت
2016-06-23 12:08:47
نظر دهید
۲ نظر
علی
پنجشنبه ۳ تير ۱۳۹۵، ۲۰:۵۵
وقتی الان واسه تمرینات سکوها پر میشه ، یه مراسم معارفه خیلی زیاد میتونه کمک کنه به باشگاه ها !
البته یه سوال هم پیش میاد که کجا؟ که سوال بی جوابیه :(
sia
جمعه ۴ تير ۱۳۹۵، ۰۹:۳۷
شاید به نظر خیلیا این نظر من کلیشه ای باشه ولی موضوع کاملا اثبات شده ایه، ما کشورمون از پایه تا نوک هرم اشتباهه ، "این خانه از پایبست ویران است"، بییاییم برخلاف همیشه کمی از بالا نگاه کنیم و مثل همیشه نیاییم بگیم: "حکومت " ، "دولت" ،X و Y! این ها از دنیای دیگه نیومدن برای ویرانی "ایران بزرگ"، اینها قوم و خویشان و دوستان و همسایگان خود ماها هستن، اینها خود ماها هستیم که این کشورو با تمام کم و کاستی هاش به اینجا رسوندیم نه "حکومت" و نه "دشمن" ، یه نگاه به کشور های اروپایی به فرهنگشون خیلی راحت میشه فهمید که بدونه آموزش به نسل جوان و درست کردن فرهنگ از پایه و آموزش قانون مداری از دبستان به کودکان این کشور نجات پیدا نمی کنه و در آخر این که اگه میخواهیم این کشتی ویرانه نجات پیدا کنه بهتره دست از سوراخ کردن زیر پامون برداریم! "اول از خودمون شروع کنیم"
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر