فهرست
یادداشت: جدولِ یورو و راهی برایِ قهرمانیِ ستاره‌ها
یادداشت: جدولِ یورو و راهی برایِ قهرمانیِ ستاره‌ها

یادداشت: جدولِ یورو و راهی برایِ قهرمانیِ ستاره‌ها

نیک ایمز
 
کم عجیب بود که ادن آزارد به عنوانِ بهترین بازیکنِ پیروزیِ 1-0 بلژیک مقابلِ سوئد انتخاب شد. با اینکه آزارد مقابلِ ایرلند نمایشی به نسبت خوب داشت، مقابلِ سوئد کاملا معمولی بود و این تفاوتِ ستاره‌یِ چلسی با ستاره‌هایِ دیگری است که در قسمتِ بالایِ جدولِ دورِ حذفیِ یورو 2016 حاضرند. بیل، مودریچ و رونالدو (بالاخره با 2 گل و یک پاسِ گل در بازیِ آخر) همه شروع به درخشیدن کرده‌اند در تورنمنتی که بازی‌هایش معمولا بسیار نزدیک و فشرده است لحظاتی از نبوغِ فردیشان را با رخِ رقبا کشیده‌اند.
رونالدو و مودریچ، بازیکنی که درخشش‌اش با خاطرِ داشتنِ تیمی منظم و مستحکم بیشتر هم به چشم می‌آید، امشب مقابلِ هم قرار می‌گیرند. قبل از این بازی، ولز با گرت بیل مقابلِ ایرلندِ شمالی به زمین می‌رود. ادن آزارد و بلژیک هم فردا مقابلِ مجارستان قرار می‌گیرند، بازی‌ای که کاملا برایشان قابلِ بردن است. بنابراین به احتمالِ خیلی زیاد دهمِ جولای وقتی سوتِ بازیِ فینال به صدا در می‌آید یکی از این چهار ستاره‌یِ فوتبالِ اروپا را در آخرین بازیِ یورو 2016 خواهیم دید، ستاره‌هایی که احتمالا با جادویِ خودشان تیمشان را به این افتخار رسانده‌اند.
تاریخِ فوتبال پر است از ستاره‌هایی که هرگز در سطحِ ملی فرصتی برایِ درخشش پیدا نکردند. رایان گیگز، که گرت بیل جایش را به عنوانِ فوق‌ستاره‌یِ ولز گرفت، یکی از بهترین نمونه‌هاست. گیگز در تمامِ سال‌هایی که در بالِ چپِ منچستر یونایتد وحشت به تنِ مدافعینِ حریف می‌انداخت موفق نشد با تیم ملیِ کشورش به یک تورنمنتِ مهم برسد. ژرژ وئا، مهاجمِ میلان هم چنین فرصتی را با لیبریا به دست نیاورد. اما تیم‌هایِ نه چندان بزرگی که در یورو 2016 ستاره‌هایی بزرگ دارند، نسبت به تیم‌هایِ یاد شده بسیار قدرتمندتر هستند و برایِ همین احتمالِ اینکه یک بارِ دیگر، یک ستاره، سرنوشتِ جام را تغییر بدهد بیش از پیش است.
برایِ پیدا کردنِ نمونه‌ای از این دست باید به سال‌ها پیش بازگردیم. مثلا به سالِ 1988 که گلِ جاودانه‌یِ مارکو ون باستن قهرمانی را برایِ هلند، مقابلِ شوروی به دست آورد. با وجودِ این گل و درخششِ بی‌نظیرِ ون باستن که کلِ تورنمنت را تحتِ تاثیرِ خودش قرار داد، مهاجمِ سابقِ میلان در تیمی درجه یک با بازیکنانی مثل رود گولیت، فرانک رایکارد و رونالد کومن کنارش بازی می‌کرد. از این منظر شاید تنها تیمی که در نیمه‌یِ بالایِ جدول، با هلندِ 88 برابری کند بلژیک است. شاید این بلژیک به اندازه‌یِ هلندِ 88 ستاره داشته باشد، اما نمایش تیمِ مارک ویلموتس تا اینجایِ تورنمنت به هیچ وجه با آن تیمِ عالیِ هلند قابلِ مقایسه نبوده است.
پس در این آشوبی که بعد از پایانِ دورِ گروهی برپا شده، کدام ستاره شانسِ بیشتری برایِ تسخیرِ یورو 2016 دارد؟ به نظر می‌رسد ولز با گرت بیل بتواند از سدِ ایرلندِ شمالی عبور کند و احتمالا حریفش در دورِ بعدی بلژیک باشد. رونالدو با پرتغال هم باید مقابلِ کرواسیِ مودریچ قرار بگیرد. در قیاسِ این دو، کرواسی تیمی به مراتب بهتر بوده است. از این جهت شانسِ آزارد و مودریچ برایِ کامل کردنِ افتخاراتِ باشگاهی‌شان با یک قهرمانیِ اروپایی بیش از بقیه است.
داستانِ یورو 2016 حالا بدین شکل شده است: در یک سویِ جدول غول‌هایِ اروپایی یکی بعد از دیگری به جدال هم می‌روند و همدیگر را از تورنمنت حذف می‌کنند و در سویِ دیگر فوق‌ستاره‌هایِ تیم‌هایِ کوچک برایِ رسیدن به جایگاهی که پیش از این قابلِ تصور نبود مقابلِ هم قرار می‌گیرند.
 
 
     
آی اسپورت
2016-06-25 09:26:34
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر