فهرست
یادداشت: فینالِ کوپا امریکا؛ پیچ و تاب‌هایِ سرنوشت
یادداشت: فینالِ کوپا امریکا؛ پیچ و تاب‌هایِ سرنوشت

یادداشت: فینالِ کوپا امریکا؛ پیچ و تاب‌هایِ سرنوشت

تیم ویکری
 
وقتی آرژانتین و شیلی ششم ژوئن در سانتا کلارایِ کالیفورنیا مقابلِ هم قرار گرفتند، جدالی به شدت فیزیکی در میانه‌یِ زمین برپا شد و دو تیم به ندرت فرصت نزدیک شدن به باکسِ هم را داشتند. اما در انتهایِ نیمه‌یِ اول اشتباهِ رامیرو فونس موری باعث شد تا مارسلو دیاز و آرتورو ویدال با همکاریِ هم توپ را به الکسیس سانچز در موقعیتی تک به تک برسانند. سانچز موفق نشد سرخیو رومرو را تسلیم کند و نیمه‌یِ اول با تساویِ بدونِ گل به پایان رسید. در ابتدایِ نیمه‌یِ دوم نوبت به اشتباهِ شیلی شد. چارلز آرانگوئیز، یکی از کلیدی‌ترین بازیکنان در قهرمانیِ کوپا 2015 توپ را مقابلِ اور بانگا لو داد و بانگا با پاسی به آنخل دی ماریا پایه‌گذارِ گلِ اولِ آرژانتین شد. از اینجا به بعد آرژانتین به سویِ پیروزی رفت و شیلی شانسی برایِ بازگشت به بازی پیدا نکرد، سرنوشتی که اگر سانچز توپش را گل می‌کرد مسیری متفاوت می‌گرفت.
پیروزیِ 2-1 آرژانتین مقابلِ شیلی بدونِ لیونل مسی‌ای که رویِ نیمکت استراحت می‌کرد به دست آمد. اما یک سالِ قبل در حالیکه مسی هم در زمین بود، آرژانتین در فینالِ سانتیاگو راهی به دروازه‌یِ شیلی پیدا نکرد. آرانگوئیز در این شب یارگیرِ مستقیمِ مسی بود و وظیفه‌اش را 89 دقیقه عالی انجام داد. اما بالاخره در دقیقه‌یِ پایانی مسی از خطِ میانیِ شیلی گذشت و ازکیل لاوتزی را در موقعیتی عالی صاحب توپ کرد. لاوتزی هم برایِ اینکه خیالش راحت شود توپ را مقابلِ دروازه‌یِ خالی به گونزالو هیگوایین پاس داد. اما هیگوایین که در آمادگی کامل نبود و اندکی اضافه وزن داشت، یک لحظه دیر رسید و توپ را به تورِ بیرونی زد. همین یک لحظه باعث شد تا شیلی در ضرباتِ پنالتی قهرمان شود. اما اگر ضربه‌یِ هیگوایین واردِ دروازه شده بود احتمالا همه از قمارِ شکست خورده‌یِ خورخه سامپائولی برایِ دفاعی بازی کردن، به بهایِ فدایِ نیرویِ هجومیِ تیمش حرف می‌زدند و تاریخِ شیلی و آرژانتین جوری دیگر نوشته می‌شد.
فینالِ امسال هم می‌تواند با همین لحظات و اختلافاتِ جزئی تعریف شود، فینالی که دیگو مارادونا به آرژانتینی‌ها هشدار داده اگر نبردنش به خانه بازنگردند. برایِ آرژانتین یک شکستِ دیگر در سومین فینالِ پیاپیش در سه سالِ اخیر بسیار تلخ خواهد بود. اما در مقایسه با جامِ جهانی و کوپایِ سالِ گذشته مسی آماده‌تر و سرِ حال‌تر است. هیگوایین هم فرمِ خوبِ باشگاهی‌اش را به تیمِ ملی منتقل کرده و باعث شده سرخیو آگوئرو نیمکت‌نشین شود. نفرِ چهارمِ این کوارتت هجومی، آنخل دی ماریا  اما مثلِ جام جهانی در میانه‌یِ راه مصدوم شده و به نظر نمی‌رسد در فینال هم حاضر باشد. اما تاتا مارتینو بدونِ دی ماریا هم به اندازه‌یِ کافی مهره‌یِ هجومی برای باز کردنِ دروازه‌یِ کلودیو براوو دارد.
نقشِ اور بانگا در این بازی هم اهمیتِ زیادی دارد. بانگا که فضا و پاس‌هایِ آرژانتین در حمله را تنظیم می‌کند می‌تواند راهی برایِ نجات پیدا کردن مسی از دستِ یارگیریِ آرانگوئیز و دیگر هافبک‌هایِ شیلی باشد. اگر آرژانتین مثلِ بازیِ نیمه نهایی مقابلِ آمریکا، شیلی را پرس کند، فضا برایِ مسی بازتر خواهد شد. اما بازیکنی که غیبتش در فینال حس خواهد شد آگوستو فرناندز است که با دوندگی و جنگندگیِ خودش به خوبی در ترکیبِ آلبیسلسته در این تورنمنت جا افتاد. جانشینِ احتمالیِ او، لوکاس بیلیا، چنین کیفیاتی ندارد.
در سویِ دیگر شیلی مثلِ بازیِ اول برایِ پیدا کردنِ سریعِ ادواردو وارگاس با پاس‌هایِ بلند تلاش نخواهد کرد. گرچه بازیِ مستقیم بخشی از استراتژیِ تیمِ خوان آنتونیو پیتزی باقی خواهد ماند، اما شیلی در دو بازیِ اخیر نشان داد با اتکا به نوعِ بازیِ ترکیبی و انتقالیِ سریعش چقدر خطرناک است و قدرتِ به هم ریختنِ هر دفاعی را دارد.
این فینالی است که در آن هر دو تیم قادرند به هم ضربه بزنند، تئوری‌ای که در موردِ فینالِ سالِ گذشته هم صادق بود اما منجر به بازی‌ای باز و جذاب نشد. فینالِ امسال، فینالی است که در لحظه‌ها تعریف می‌شود و می‌تواند به مسیرهایِ مختلفی کشیده شود. گلِ اولِ بازی، به خصوص اگر زودهنگام باشد، می‌تواند تاثیرِ زیادی رویِ این مسیر بگذارد.
 
 
     
آی اسپورت
2016-06-26 11:46:17
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر