فهرست
یادداشت: موراتا و ایتالیا؛ ارتباطِ تورینی
یادداشت: موراتا و ایتالیا؛ ارتباطِ تورینی

یادداشت: موراتا و ایتالیا؛ ارتباطِ تورینی

پائولو باندینی
 
آلوارو موراتا که دو قهرمانیِ پیاپی در سریِ آ با بیانکونری به دست آورده، امشب با پیراهنِ اسپانیا مقابلِ پنج‌تا از هم‌تیمی‌هایش در مرحله‌یِ یک هشتمِ نهاییِ یورو 2016 قرار می‌گیرد. جذابیتِ جدالِ اسپانیا و ایتالیا اینجاست که هیچکس به اندازه‌یِ موراتا نمی‌داند گذر از خطِ دفاعیِ متشکل از بازیکنانِ یوونتوس چقدر سخت است و شاید هیچکس به اندازه‌یِ او راهِ نفوذ را ندادند.
«بارتزالی و بونوچی بهترین مدافعینِ دنیا هستن. به خاطرِ نوعِ دفاعِ این دو است هیچ تیمی دوست نداره مقابلِ ما بازی کنه. وقتی بارتزالی و بونوچی هستن کلِ تیم با آرامشِ بیشتری بازی میکنه. و وقتی کیلینی هم باشه دیگه تقریبا گل زدن بهمون غیرِ ممکن میشه.» تقریبا، ولی نه تماما. بعد از دو سال هر روز کنارِ این مدافعین تمرین کردن حتما موراتا راه‌هایی برایِ قرار گرفتنِ در اندکِ فضایِ خالیِ بینِ آن‌ها را پیدا کرده است. حتی اگر نه، حضورِ دو ساله‌یِ موراتا در تورین از او بازیکنی به مراتبِ بهتر و قوی‌تر ساخته است.
موراتایی که سالِ 2014 به تورین رسید قهرمانِ چمپیونز لیگ بود، اما بازیکنی سر به زیر، خجالتی و گاهی پر اشتباه بود. موراتایِ در آن زمان 22 ساله، بعد از اینکه برایِ اولین بار به تیم ملی دعوت شد اعلام کرد هنوز دوست دارد با تیمِ زیرِ 21 ساله‌ها تجربه کسب کند. این حرف بازتابی از فرهنگی بود که از آن می‌آمد. ذهنیتی که در تورین کاملا برایش تغییر کرد.
بزرگترین تعجبِ موراتا در اوایلِ حضورش در یوونتوس رفتارِ بازیکنانِ باتجربه با جوانان بود، اینکه چطور همه در یک جایگاه بودند. شرایط در مادرید اصلا چنین نبود. «اینجا همه با هم حرف میزنن و با هم غذا میخورن. همینکه من بتونم با بوفون یا پیرلو حرف بزنم برام باورنکردنی بود.»
موراتا در دورانِ حضورش در تورین سعی کرد از تمامِ راهنمایی‌هایِ یوونتوسی‌ها استفاده کند. بیش از یک بار اتفاق افتاد که موراتا بعد از پایانِ جلسه تمرین در حالِ لباس عوض کردن بود که دید پیرلو در زمین باقی مانده و در حال تمرینِ ضرباتِ آزاد است. موراتا دوباره کفش‌هایش به پایش کرده بود و به پیرلو ملحق شده بود.
جنبه‌یِ فیزیکیِ تمریناتِ یوونتوس هم شوکِ دیگری برایِ موراتا بود. او این تمرینات را «آماده شدن برایِ جنگ» توصیف می‌کند. اینجا بود که موراتا فهمید مهاجمین در ایتالیا باید 14 کیلومتر در هر بازی بدوند و باید بدونِ توپ حریف را دنبال کنند. اوایل تحملِ این شرایط برایِ او گاهی غیر ممکن بود و حتی تا پایانِ جلسه‌یِ تمرین هم نمی‌توانست خودش را سر پا نگه دارد. اما کم کم بدنش قوی شد و به شرایطِ جدید عادت کرد، تا جاییکه: «وقتی دقیقه‌یِ 80 بود فکر می‌کردم فقط 50 دقیقه بازی کردم.»
18 ماه حضور در یوونتوس در رشدِ موراتا کاملا واضح است. او از کارلوس توز یاد گرفت چطور با استفاده از استیلِ گلف محکمتر توپ را شوت کند، از بوفون یاد گرفت چطور در سخت‌ترین وضعیت و زیرِ شدیدترین فشار آرامشِ خودش را حفظ کند و از پیرلو: «بگید از پیرلو چی یاد نگرفتم؟» موراتا از زازا هم البته درسی گرفته، اینکه چطور با تراشیدنِ موهایش بهتر ضربه‌یِ سر بزند! به هر حال این ادعایِ زازاست.
اما حتی زازا هم علاقه‌ای به رویاوریی با دوستِ صمیمی‌اش در یورو نداشت. شاید ایتالیا بهترین خطِ دفاعِ تورنمنت را داشته باشد، اما آیا خودِ این خطِ دفاعی مهاجمی تربیت نکرده که بلد باشد چطور ازش بگذرد؟
 
 
  ۱  
آی اسپورت
2016-06-27 11:31:49
نظر دهید
۱ نظر
4444 برزو 999999999
دوشنبه ۷ تير ۱۳۹۵، ۱۲:۰۳
عجب یادداشتی! // دمت گرم اصن به عشق خوندن همین یادداشت ها میان ای اسپورت// دمتون گرم // جالب اینجاست که موراتا از رئال اومده بود یوونتوس و اینقدر تحت تاثیر جو تورین قرار گرفته بود.
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر