فهرست
یادداشت: لا روخا و پایانِ یک دوران
یادداشت: لا روخا و پایانِ یک دوران

یادداشت: لا روخا و پایانِ یک دوران

گیوم بلگه
 
در تمامِ مراحلِ زندگی پیروزی و شکست دو رویِ یک سکه هستند و برایِ رسیدن به یکی باید از دیگری گذشت. برایِ اسپانیا بعد از دورانی که با خودش موفقیتی بی‌مانند به همراه آورد، تمام بازیکنانی که دو سال پیش به برزیل رفتند لایقِ حضور در جامِ جهانی بودند. اما مشخص بود که اختلافاتِ داخلی شروع شده بود و تیم به تغییراتی نیاز داشت. اتفاقی که رخ نداد. توجه‌ای به جزییات نشد. ما نیاز به تاکتیکی جدید داشتیم تا رقبا را سورپریز کنیم. اما رژیم ویسنته دل بوسکه اینطور نبود. راهِ او همیشه راضی نگه داشتنِ همه بوده، راهی که با آن قهرمانِ جهان شدیم، اما پیشرفتی در آن نکردیم. این راهِ دل بوسکه بود که ما را قهرمان کرد و همچنین باعثِ سقوطمان شد.
وقتی در برزیل شکست خوردیم خیلی‌ها اعتقاد داشتند نوبت به تغییری اساسی رسیده است. اما تصمیمِ نهایی بر این بود که دل بوسکه لایقِ یک فرصت دیگر است. با اینکه یک سومِ بازیکنانِ تیم هر دو سال یک بار تغییر می‌کردند، اما اسپانیا نیاز به مربی‌ای بسیار شجاع داشت تا هسته‌یِ مرکزیِ تیم را عوض کند و بازیکنانی که این همه افتخار به دست آورده بودند را کنار بگذارد.
حالا وقتِ آن رسیده تا بازیکنان و سبکِ بازیِ تیم تغییر کند. ما این سبک از فوتبال را خودمان هشت سال پیش باب کردیم و با آن قهرمان شدیم. اما فوتبال پیشرفت کرده و حالا دیگر مسئله‌یِ اصلی پرس کردن و ضدِ پرس کردن است. مالکیتِ توپ هنوز اهمیت دارد، اما بدونِ توپ خیلی باید بیشتر کار کرد. این نوع بازی را در تیم‌هایی که به مراحلِ پایانیِ تورنمنت‌ها می‌رسند می‌بینید. فوتبالّ امروز مبنی بر سرعت، قدرتِ بالایِ دفاعی و انتخابِ تاکتیک بر اساسِ بازیِ حریف است، کاری که ایتالیا کرد. اسپانیا می‌تواند به فوتبالِ مالکانه‌اش ادامه دهد اما باید راه‌هایِ دیگری هم پیدا کند.
دل بوسکه کناره‌گیری‌اش از تیم ملی را به فدراسیون فوتبال اعلام خواهد کرد و بعد ما باید دنبالِ گزینه‌ای جدید بگیردیم. یکی از این گزینه‌ها خواکین کاپاروس است که نماینده‌یِ نوعِ دیگری از فوتبالِ اسپانیا است، فوتبالی فیزیکی با فشارِ بالا، همانطور که در سویا و بیلبائو نشان داد. گزینه‌یِ دیگر کیکه ستین مربیِ لاس پالماس است که بیشتر به فوتبالِ مالکانه تمایل دارد. گزینه‌یِ دیگری که هر دو وجه را دارد مارسلینو مربیِ ویارئال است. هنوز برایِ حدس و گمان زود است چون باید منتظرِ انتخاباتِ فدراسیون باشیم و کسی که پیروز شود مربیِ آینده را انتخاب خواهد کرد.
ما دورانِ باشکوهی را پشتِ سر گذاشتیم، دورانی که حتی در خواب هم نمی‌دیدیم و فکر کردن بهش هنوز مو بر تنمان سیخ می‌کند. اما این دوران که نه سال پیش آغاز شد به پایانِ خودش رسیده است. البته ما هنوز بازیکنانِ با کیفیتی داریم که قادرند در بالاترین سطح رقابت کنند. ما هنوز می‌توانیم از متودهایی که باعثِ قهرمانی‌هایمان شد استفاده کنیم، اما باید عطش را به تیم بازگردانیم. این عطش فقط وقتی ایجاد می‎شود که تشنه‌یِ موفقیتی. پس نبردن راهِ خوبی برایِ بازگشت به راهِ بردن است.
اتفاقِ خیلی خوبی که در این دوران افتاد بالا رفتنِ استانداردها و سطحِ توقع‌ها بود. حالا همه می‌دانند اگر اسپانیا درست بازی کند تا کجا می‌تواند پیش برود. دیگر هیچ بهانه‌ای وجود ندارد. ما باز هم می‌توانیم قهرمان شویم و مطمئنم که قهرمان خواهیم شد.
 
 
 
     
آی اسپورت
2016-06-29 08:28:45
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر