فهرست
یادداشت: سورپریزِ لو برایِ ایتالیا؛ سورپریزی در کار نیست
یادداشت: سورپریزِ لو برایِ ایتالیا؛ سورپریزی در کار نیست

یادداشت: سورپریزِ لو برایِ ایتالیا؛ سورپریزی در کار نیست

رافائل هونیگستاین
 
فدراسیونِ فوتبالِ آلمان از یوفا اجازه گرفت تا تمرینِ دیشب را به جایِ استادیومِ تولوز، در اویان برگزار کنند تا از چشمِ ناظرانِ خارجی به دور باشند. اطرافِ استادیومِ کامیل فورنیه با پرده‌هایی بزرگ پوشیده شد تا یواخیم لو تمرین آخرش با شاگردانش را پنهان کند. اولیور بیرهوف، کمکِ لو حرف از گزینه‌هایِ مختلف برایِ بازی امشب زد. از جمله بازی کردنِ باستین شواین‌اشتایگر به جا، یا کنارِ سامی خدیرا و تغییر در خطِ دفاعی.
جروم بواتنگ هم دیشب گفت هنوز معلوم نیست با 3 یا 4 دفاع بازی کنند. آلمان کلِ تورنمنت را 1-3-2-4 بازی کرد، اما در بازیِ دوستانه در ماهِ مارس با سیستمِ 2-5-3، سیستمِ خودِ ایتالیا، تیمِ آنتونیو کونته را 4-1 نابود کرد و برایِ همین وسوسه‌یِ تکرار آن برایِ لو مشخص است. تونی کروس در این باره می‌گوید: «ما همینجوری برایِ تفریح 2-5-3 بازی نکردیم.» متس هوملز هم از نمایشِ کاملا برترِ تیمش در این بازی می‌گوید: «اونا فقط دو یا سه‌تا حمله داشتن که همش را مهار کردیم.»
اما آیا تمامِ این حرف‌هایی که از تمریناتِ مخفیانه و طرح‌هایِ پنهان به گوش می‌رسد دبل بولوفی از سویِ آلمان است؟ پنهان کردنِ این حقیقت که چیزی برایِ پنهان کردن نیست؟ شاید بزرگترین سورپریز این باشد که سورپریزی در کار نیست و آلمان با همان تیمی که مقابلِ اسلوواکی عالی بود و هنوز گلی در این تورنمنت دریافت نکرده به جنگ ایتالیا خواهد رفت.
در هر صورت لو باید با دقتِ زیادی تیمش را برایِ این بازی انتخاب کند، چون خطِ دفاعیِ آلمان غیر از لحظاتی کوتاه مقابلِ لهستان و اوکراین، هنوز چالشی جدی نداشته و قدرتِ واقعی‌اش معلوم نشده است. آیا کروس و خدیرا می‌توانند مقابلِ خطِ میانیِ سه نفره‌یِ ایتالیا پیروز شوند، یا نیاز به یک هافبکِ دفاعیِ متخصص کنارشان دارند. تغییر به 3 دفاع این گزینه را به لو می‌دهد و باعث می‌شود امکان خنثی کردنِ سیستمِ یارگیریِ نفر به نفرِ ایتالیا در نیمه زمین را پدید بیاورد. اما بهایِ این تغییر نیمکت‌نشین کردنِ جولین دراکسلر یا ماریو گوتزه و در نتیجه پایین آمدنِ خلاقیتِ تیم است.
اما سوالِ ریشه‌ای برایِ لو، و تا حدی فلسفی، این است که یک تیم چقدر باید طرح و تاکتیکش را بر اساسِ حریف بچیند؟ لو تجربه‌یِ دردناکی از این دیلما دارد. وقتی آلمان در نیمه نهاییِ یورو 2012 مقابلِ ایتالیا قرار گرفت، او از ترسِ زیادی که از آندره‌آ پیرلو داشت، مارکو رویس را نیمکت‌نشین کرد و کروس را تبدیل به سایه‌یِ پیرلو کرد. این طرح شکست خورد و ایتالیا 2-1 پیروز شد و لو متهم شد به بیش از حد فکر کردن و مدیریتِ بدِ نسلِ طلاییِ آلمان. اتهاماتی که البته دو سال بعد با قهرمانیِ جهان همه رفع شدند.
لو در در چهارِ بازیِ اولِ آلمان در برزیل از چهارِ مدافعِ مرکزی در خطِ دفاعی‌اش استفاده کرد که موردِ انتقادِ خیلی‌ها قرار گرفت. اما از بازیِ یک چهارم به بعد و در شرایطی که به نظر می‌رسید غرورش بهش اجازه تغییر نمی‌دهد، این خطِ دفاعی را تغییر داد و در نهایت نتیجه گرفت. لو در جامِ جهانی به نظر می‌رسید به لحاظِ ذهنی قوی‌تر شده و برایش دیگر اهمیتی ندارد مطبوعاتِ کشورش چه درباره‌یِ خودش و تیمش می‌گویند.
لو پنجشنبه درباره‌یِ بازیِ امشب گفت طرحِ تاکتیکیِ ایتالیا تا حدی در چگونگیِ بازیِ تیمش تاثیر می‌گذارد، اما هدفِ اصلی استفاده از قدرتِ آلمان و ارائه‌یِ فوتبالش در زمین است، کاری که چه با سه دفاع و چه با چهار دفاع قابلِ اجراست. لو حالا اعتماد به نفس و اعتمادِ به تیمش را در درجه‌یِ اول می‌بیند و برایِ تاکتیک و طرحِ بازی اهمیتی به نسبت کمتر قائل می‌شود. لو و تیمش لایقِ اینطور فکر کردند هستند. با این وجود بازیِ امشب پر است از توصیفاتی از جنگِ تاکتیکیِ دو مربی.
تاکتیک و طرحِ بازیِ درست قطعا شانسِ پیروزی را بیشتر می‌کند، اما می‌تواند بهانه‌یِ ساده‌ای برایِ توجیهِ شکست هم باشد. بعد از باختِ آلمان به ایتالیا در نیمه نهاییِ یورو 2012، کروس گفت: «باختِ ما هیچ ربطی به تاکتیک نداشت و رویِ اشتباهاتِ فردی بود.» اگر این اشتباهات در بازیِ امشب تکرار نشوند هیچکس به درستیِ انتخاب‌هایِ لو شک نخواهد کرد.
 
 
 
 
     
آی اسپورت
2016-07-02 09:38:29
نظر دهید
به اشتراک بگذارید
لینک مطلب
x
بیشتر